หมอโรงพยาบาลรัฐอยู่ถึงกี่โมง

14 การดู

แพทย์โรงพยาบาลรัฐปฏิบัติหน้าที่ตามตารางเวรที่กำหนด โดยมีเวลาราชการหลัก 8.00-16.00 น. แต่การขาดแคลนบุคลากรทำให้ต้องทำงานล่วงเวลา รวมถึงการเวรดึกต่อเนื่อง ส่งผลกระทบต่อสุขภาพและคุณภาพชีวิต การเพิ่มจำนวนแพทย์จึงเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อให้บริการประชาชนได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน

ข้อเสนอแนะ 0 การถูกใจ

กว่าจะถึงบ้าน: ชีวิตแพทย์โรงพยาบาลรัฐ หลัง 16.00 น.

เวลา 8.00 – 16.00 น. คือเวลาราชการตามปกติของแพทย์โรงพยาบาลรัฐ แต่ในความเป็นจริงนั้น ชีวิตของพวกเขาหลังเวลาดังกล่าวกลับไม่ได้จบลงง่ายๆ เหมือนการตอกบัตรเลิกงานของพนักงานทั่วไป สถานการณ์การขาดแคลนบุคลากรทางการแพทย์ที่เรื้อรัง ทำให้แพทย์จำนวนมากต้องเผชิญกับภาระงานที่เกินกำลัง และการทำงานล่วงเวลาจนแทบไม่มีเวลาพักผ่อน

นอกเหนือจากเวลาทำการปกติ แพทย์โรงพยาบาลรัฐต้องเผชิญกับการเข้าเวรนอกเวลา ทั้งเวรบ่าย เวรดึก และเวรวันหยุดสุดสัปดาห์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “เวรดึก” ที่ยาวนานต่อเนื่องหลายชั่วโมง ทำให้พวกเขาต้องอยู่ในสภาพที่อ่อนล้าทั้งร่างกายและจิตใจ พร้อมรับมือกับเคสฉุกเฉินที่อาจเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา สถานการณ์เช่นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งคราว แต่กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของแพทย์หลายๆ ท่าน

ภาพของการทำงานล่วงเวลาต่อเนื่องไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในห้องฉุกเฉินเท่านั้น แพทย์หลายท่านต้องใช้เวลาหลังเลิกงานเพื่อติดตามผลการรักษาผู้ป่วยที่ยังพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล ทำงานเอกสารที่เกี่ยวข้องกับผู้ป่วยแต่ละราย รวมถึงการศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมเพื่อพัฒนาศักยภาพของตนเองอย่างต่อเนื่อง สิ่งเหล่านี้ทำให้เวลาส่วนตัวของแพทย์ลดน้อยลงอย่างมาก ส่งผลกระทบโดยตรงต่อสุขภาพกาย สุขภาพจิต และความสัมพันธ์กับคนรอบข้าง

ภาระงานที่หนักหน่วงและการพักผ่อนที่ไม่เพียงพอ ส่งผลเสียต่อสุขภาพของแพทย์โดยตรง พวกเขาอาจเผชิญกับภาวะหมดไฟ (Burnout) โรคเครียด หรือแม้กระทั่งปัญหาสุขภาพเรื้อรังอื่นๆ นอกจากนี้ คุณภาพชีวิตที่ลดลงอาจส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพในการทำงาน และอาจนำไปสู่ความผิดพลาดในการวินิจฉัยหรือการรักษาได้

การแก้ไขปัญหาการขาดแคลนบุคลากรทางการแพทย์จึงเป็นสิ่งจำเป็นเร่งด่วน ไม่เพียงแต่เพื่อลดภาระงานของแพทย์ที่มีอยู่ แต่ยังเป็นการประกันคุณภาพการรักษาพยาบาลที่ดีให้กับประชาชน การเพิ่มจำนวนแพทย์และการกระจายบุคลากรทางการแพทย์ไปยังโรงพยาบาลในพื้นที่ต่างๆ อย่างทั่วถึง จะช่วยลดความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงบริการทางการแพทย์ และช่วยให้แพทย์สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน

ท้ายที่สุดแล้ว การดูแลสุขภาพของแพทย์ก็เป็นส่วนหนึ่งของการดูแลสุขภาพของประชาชน หากแพทย์มีสุขภาพกายและใจที่ดี พวกเขาก็จะสามารถดูแลผู้ป่วยได้อย่างเต็มที่และมีประสิทธิภาพ การลงทุนในบุคลากรทางการแพทย์จึงเป็นการลงทุนเพื่อสุขภาพที่ดีของทุกคนในสังคม