ถั่วแระญี่ปุ่น ต้องแกะไหม

ถั่วแระญี่ปุ่นในเซเว่น กินยังไง

ถั่วแระญี่ปุ่นในเซเว่นกินได้โดยการบีบเม็ดออกจากฝัก จะกินแบบเย็นก็ได้ หรืออุ่นไมโครเวฟเล็กน้อยให้มีความร้อนเย็นผสมกัน เพิ่มความฟิน เค็มอ่อนๆ ราคา 20 บาทเอง นี่คือข้อมูลตรงๆ นะ

เออใช่ พูดถึงถั่วแระนะ แบบว่าของโปรดฉันเลยอ่ะ ซื้อบ่อยมาก ปีนี้ก็ซื้อไปหลายถุงแล้วล่ะ ไม่รู้ทำไมมันถึงอร่อยนัก คือมันก็แค่ถั่วปะ แต่ความเค็มนิดๆ นี่แหละที่ทำให้มันพิเศษจริงๆ นะ บางทีก็คิดนะ ทำไมมันถึงเค็มกำลังดีขนาดนี้ ใครเป็นคนคิดสูตรวะ คือมันไม่เค็มโดดอ่ะ กินไปเรื่อยๆ เพลินๆ ไม่ต้องมีอะไรมาตัดเลย

เวลาเวฟนะ ฉันชอบเอามาเวฟที่บ้านนะ อุ่นแค่ 30 วินาทีพอ ไม่ต้องนานกว่านั้น มันจะได้อุ่นๆ กำลังดี ไม่ร้อนจัดจนลวกปากอ่ะ เคยเวฟนานไปร้อนจนกินไม่ได้เลย เสียดายของชิบ แบบนั้นคือพังเลยนะ เสียรสหมด แล้วก็บีบออกง่ายมาก เม็ดถั่วคือเด้งออกมาเลย ไม่ต้องออกแรงเยอะ ไม่เหมือนบางเจ้าที่ต้องใช้เล็บจิกๆ บีบๆ นั่นมันก็น่าเบื่อไปปะ

ราคา 20 บาทนี่คือแบบดีงามมากเลยนะ ถูกกว่ากาแฟแก้วนึงอีก กินได้หลายเม็ดอยู่ บางทีก็กินแทนข้าวเย็นไปเลยก็มีนะ ถ้าไม่หิวมากอ่ะ เออ แล้วก็พวกโปรโมชั่นอ่ะ มีบ่อยนะ ต้องคอยดูป้ายเหลืองๆ ที่ตู้แช่ดีๆ บางทีก็ซื้อ 2 ถุงถูกกว่า หรือมีโปรคู่กับน้ำ คือมันคุ้มจริง ๆ นะ

• วิธีอุ่นที่บ้าน: ฉันจะเวฟไฟกลางๆ แค่ 30-45 วินาทีนะ ถ้าชอบอุ่นแบบไม่ร้อนมาก
• กินได้ทุกที่: ไม่ว่าจะดูทีวี อ่านหนังสือ หรือทำงาน ก็หยิบมากินได้เพลินๆ มือไม่ค่อยเลอะด้วย
• เลือกถุงดีๆ: สังเกตดูฝักที่ดูเต่งๆ เม็ดแน่นๆ หน่อยนะ จะได้ไม่เจอถุงที่ฝักแฟบๆ เหี่ยวๆ
• กินคู่กับอะไร: ฉันชอบกินกับน้ำเปล่าเย็นๆ ชื่นใจดี หรือบางทีก็กินกับน้ำอัดลมแก้กระหาย
• เป็นของว่างคลีนๆ: ถ้าไม่ได้ปรุงเพิ่มเยอะนะ ถือเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าขนมอื่นๆ เยอะเลยล่ะ
• พกพาง่าย: ถุงเล็กๆ พกไปกินนอกบ้านได้สบาย ไม่ต้องกลัวหกเลอะเทอะ

ถั่วแระญี่ปุ่นเก็บยังไงให้สดใหม่

กลางดึกแบบนี้ ก็นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย... อยู่ๆ ก็คิดถึงถั่วแระญี่ปุ่นขึ้นมาเฉยเลยนะ อยากรู้ว่ามันต้องเก็บยังไง ให้มันยังสดๆ เหมือนตอนที่ซื้อมาใหม่ๆ นั่นแหละ บางทีก็งงๆ ตัวเองเหมือนกัน

วิธีเก็บถั่วแระญี่ปุ่นให้สดใหม่จริงๆ คือต้องปอกเปลือกออกให้หมดก่อน แล้วเอาถั่วแระที่ปอกแล้วใส่ในภาชนะแบนๆ หน่อย วางไว้ในช่องแช่แข็งตรงๆ เลยนะ ให้มันแข็งโป๊กไปเลย

พอเห็นมันแข็งดีแล้ว ก็ค่อยเอาออกมาจากภาชนะนั้นแหละ ค่อยๆ เก็บใส่ถุงซิปล็อกก็ได้นะ แล้วเอาไปแช่ช่องแช่แข็งเหมือนเดิม... มันดูเหมือนยุ่งยากหน่อยนะ แต่ว่าทำแบบนี้แหละ มันถึงจะอยู่กับเราได้นานๆ

แล้วพอถึงเวลาอยากจะกิน ก็แค่เอาออกมาให้มันละลายน้ำแข็งไปก่อน ไม่ต้องรีบร้อนนะ ให้มันคลายตัวช้าๆ แล้วค่อยเอาไปลวกในน้ำร้อน พอสุกก็กินได้เลย อร่อยเหมือนเดิม

บางทีก็สงสัยนะว่าทำไมต้องทำหลายขั้นตอนขนาดนี้ แต่คิดๆ ดูแล้วมันก็มีเหตุผลของมันน่ะ

• ที่ต้องปอกเปลือกตั้งแต่แรก เพราะมันช่วยให้ประหยัดพื้นที่ในช่องแช่แข็งไปได้เยอะเลยนะ แล้วเวลาจะเอามาทำอาหารก็ไม่ต้องเสียเวลาปอกอีกรอบนึง สะดวกดี
• การแช่แข็งแบบแบนๆ บนจานก่อน อันนี้สำคัญมากเลยนะ เพราะมันทำให้ถั่วแระแต่ละเม็ดไม่จับตัวเป็นก้อนแข็ง เวลาเราจะหยิบมาใช้แค่บางส่วนก็ง่าย ไม่ต้องทุบให้เสียเวลา หรือต้องละลายหมดทั้งถุงก่อน
• แล้วมันเก็บได้นานแค่ไหนกันล่ะ ถ้าทำแบบนี้ดีๆ นะ ถั่วแระญี่ปุ่นก็จะยังสดใหม่ในช่องแช่แข็งได้ถึง 6-8 เดือนเลยนะ ไม่ต้องกลัวว่าจะเสียเลย
• ทำไมต้องลวกน้ำร้อนหลังละลาย คือมันช่วยให้ถั่วแระกลับมามีสัมผัสที่เคี้ยวสนุกเหมือนเดิม แล้วก็ยังช่วยดึงรสหวานตามธรรมชาติของมันออกมาได้ดีขึ้นด้วยนะ เหมือนเพิ่งเก็บใหม่ๆ เลยล่ะ

ถั่วแระญี่ปุ่น กินทุกวันได้ไหม

กินทุกวันเหรอ...

ไม่รู้สิ... แต่ฉันว่ามันไม่น่าจะดีนะ

ของบางอย่าง... กินเยอะไปมันก็ไม่ไหว

ท้องมันจะอืด... แน่นๆ... มีลมเยอะ

มันทรมานนะ... เวลามันปวดเกร็งขึ้นมา

ร่างกายเราบางทีมันก็... บอกไม่ถูกเหมือนกัน

• ปัญหาระบบย่อยอาหาร: นี่คือเรื่องจริงเลยนะ ถ้ากินเยอะเกินไป... หรือกินแบบที่มันยังดิบๆ ไม่สุกดีพอ มันจะทำให้ ท้องอืด มีแก๊สในกระเพาะ เยอะมากจริงๆ

• อาการลำไส้แปรปรวน: คนที่เป็นโรคนี้จะไวเป็นพิเศษเลย กินเข้าไปแล้ว... ปวดท้อง ปวดเกร็ง ได้ง่ายกว่าคนอื่นเยอะมาก มันทรมานนะ...

ถั่วแระกับถั่วเหลืองแตกต่างกันยังไง

ถั่วแระกับถั่วเหลืองน่ะ จริงๆ แล้วมันคือ ต้นเดียวกัน นั่นแหละครับ แค่เราเรียกต่างกันตามช่วงอายุและลักษณะการนำไปใช้

• ถั่วแระ (Edamame): คือถั่วเหลืองที่ยังอ่อนอยู่ เก็บเกี่ยวตอนที่ฝักยังเขียวอยู่ เมล็ดข้างในก็จะเป็นสีเขียว เนื้อสัมผัสจะนุ่มๆ กรุบๆ รสชาติหวานอ่อนๆ ที่เห็นตามร้านอาหารญี่ปุ่น หรือเอามาต้มกินเล่นกันนั่นแหละ คือถั่วแระ

• ถั่วเหลือง (Soybean): คือถั่วเหลืองที่โตเต็มที่แล้ว ฝักจะแห้ง เมล็ดข้างในจะเป็นสีเหลือง (ซึ่งอันนี้แหละคือที่มาของชื่อ "ถั่วเหลือง" และ "ถั่วซีก" ที่คุณพูดถึง) เราจะเอาถั่วเหลืองที่แก่แล้วนี่แหละไปแปรรูปทำเป็น เต้าหู้ น้ำเต้าหู้ หรือบดละเอียดทำเป็น นมถั่วเหลือง หรือนำไปสกัดเป็น น้ำมันถั่วเหลือง ซึ่งมันให้โปรตีนสูงมาก

สรุปง่ายๆ คือ ถั่วแระคือเวอร์ชัน "เด็ก" ของถั่วเหลืองนั่นเอง เหมือนเรากินข้าวโพดอ่อนกับข้าวโพดแก่ ประมาณนั้นเลยครับ

ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับถั่วเหลือง:

• ความหลากหลาย: ถั่วเหลืองมีหลากหลายสายพันธุ์มาก ไม่ใช่มีแค่สีเหลืองที่เราคุ้นเคยเท่านั้นนะ แต่ก็มีสีดำ สีเขียว สีน้ำตาล และสีอื่นๆ ด้วย ซึ่งแต่ละพันธุ์ก็มีคุณสมบัติและการนำไปใช้ที่แตกต่างกันไป
• สารอาหาร: ถั่วเหลืองเป็นแหล่งโปรตีนชั้นเยี่ยม โดยเฉพาะสำหรับคนที่ทานมังสวิรัติหรือวีแกน เพราะมีกรดอะมิโนจำเป็นครบถ้วน แถมยังมีใยอาหาร วิตามิน และแร่ธาตุอื่นๆ อีกเพียบ
• สารพัดประโยชน์: นอกจากจะกินเป็นอาหารแล้ว ถั่วเหลืองยังถูกนำไปใช้ในอุตสาหกรรมต่างๆ มากมาย ตั้งแต่ทำพลาสติก ชีวภัณฑ์ ไปจนถึงเครื่องสำอาง เป็นพืชที่คุ้มค่าจริงๆ
• การแปรรูป: การนำถั่วเหลืองไปแปรรูปนี่ก็มีหลายวิธี เช่น การหมัก (เช่น เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว) การสกัดน้ำมัน หรือการนำไปทำเป็นอาหารสัตว์ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงศักยภาพที่หลากหลายของมัน

เข้าใจแบบนี้แล้ว เวลาทานอะไรที่ทำจากถั่วเหลือง ก็จะมองเห็นภาพกระบวนการที่มาที่ไปได้ชัดเจนขึ้นเยอะเลยครับ