ทําไมสมองถึงต้องการน้ําตาล

โอ๊ย! ทำไมสมองฉันถึงอยากกินของหวานจังนะ... นี่มันเป็นคำถามที่วนเวียนอยู่ในหัวมาตลอดเลยจริงๆ แล้วเคยสงสัยกันมั้ย ว่าทำไม๊ทำไม เวลาอ่านหนังสือสอบทีไร เป็นต้องวิ่งเข้าเซเว่นไปสอยช็อกโกแลตมากินทุกที?

เอาจริงๆ นะ สมองเราเนี่ย มันเหมือนรถยนต์ที่ต้องการน้ำมันนั่นแหละ เพียงแต่ว่า "น้ำมัน" ของสมองเราคือ "น้ำตาล" หรือก็คือ กลูโคสนั่นเอง! กลูโคสนี่แหละเป็นเชื้อเพลิงหลักที่ทำให้เซลล์สมองทำงานได้ ถ้าไม่มีกลูโคส...โอ้โห ชีวิตจบเลยนะ บอกเลยว่ามันส่งผลกระทบโดยตรงต่อการทำงานของสมองของเรา

เคยเป็นกันไหม? เวลาไดเอทแล้วตัดน้ำตาลไปเลย รู้สึกเหมือนสมองมันเบลอๆ อะ คิดอะไรก็ช้าไปหมด นั่นแหละ! คืออาการขาดกลูโคสชัดๆ ทำให้เราอ่อนเพลีย สมาธิสั้น (อันนี้เป็นบ่อยมากกก) แล้วก็ความจำเสื่อม...เอ๊ะ หรือว่าที่จำรหัสไวไฟไม่ได้ เป็นเพราะกินน้ำตาลน้อยไปรึเปล่านะ? (อันนี้แอบแซวตัวเองเฉยๆ นะทุกคน)

แต่เดี๋ยวก่อน! เรื่องมันไม่ได้มีแค่นั้นนะทุกคน รู้ไหมว่าทำไมเวลาเราเครียดๆ ถึงอยากกินเค้ก กินไอติม? (อืม...ตอบในใจว่า "ก็มันอร่อยไง!" ได้นะ) นั่นก็เพราะว่า การกินของหวานมันกระตุ้นการหลั่งสาร "เอนดอร์ฟิน" และ "เซโรโทนิน" ซึ่งเป็นสารสื่อประสาทที่ช่วยปรับอารมณ์ ทำให้เรารู้สึกผ่อนคลาย แล้วก็...มีความสุข! (อันนี้เรื่องจริง! กินช็อกโกแลตแล้วชีวิตดีขึ้น 300% เลยนะ)

แต่...แต่...แต่! (ต้องมีคำว่าแต่!) กินมากไปก็ไม่ดีนะทุกคน รู้ใช่ไหม? ทุกอย่างต้องพอดีๆ กินเยอะเกินไป น้ำตาลในเลือดสูง โรคอ้วนถามหา แล้วทีนี้จะวิ่งตามหมอไม่ทันเอานะ! สำคัญที่สุดคือ เลือกกินน้ำตาลที่มีประโยชน์ต่อร่างกายด้วยนะ เช่น ผลไม้ หรืออะไรที่มันไม่แปรรูปมากเกินไป

สรุปแล้ว สมองต้องการน้ำตาลจริงๆ แต่ต้องกินอย่างพอดี และเลือกชนิดที่ดีต่อสุขภาพ เพราะถ้ากินเยอะไป มันจะ "หวาน" เกินไปจนเป็น "ภัย" กับตัวเราได้! เนาะ!