จะรู้ได้ไงว่าเป็นโรคเครียด
สัญญาณเตือนโรคเครียดมีอะไรบ้าง สังเกตตัวเองอย่างไร?
เมื่อก่อนฉันเคยรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบมันถล่มลงมาเลย. ทุกอย่างดูมืดมนไปหมด.
จำได้ว่ามีช่วงหนึ่งที่ฉันรู้สึกเฉยชาไปหมด. ไม่อยากทำอะไรเลย. เบื่อหน่ายชีวิตจนแทบจะไม่อยากลุกจากเตียง.
บางทีก็หงุดหงิดง่ายผิดปกติ. แค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็ทำให้หัวเสียไปทั้งวัน.
สังเกตตัวเองว่าร่างกายมันเริ่มไม่ปกติ. เหนื่อยง่ายมากๆ ทั้งๆ ที่ก็พักผ่อนแล้ว.
เหมือนจะหายใจลำบากบ้าง. บางทีก็ใจสั่น. เหงื่อออกเยอะกว่าปกติ.
แล้วก็เรื่องปวดหัวนี่บ่อยเลย. ปวดเมื่อยไปทั้งตัว.
ระบบย่อยอาหารก็รวน. ท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด. หาต้นเหตุไม่ได้เลย.
มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายยากนะ. เหมือนร่างกายกำลังส่งสัญญาณเตือนว่ามีอะไรผิดปกติ.
ถ้าใครกำลังรู้สึกแบบนี้อยู่ ลองสังเกตตัวเองดีๆ นะ. มันอาจจะถึงเวลาที่ต้องดูแลตัวเองมากกว่าเดิม.
การที่บุคคลมีความเครียดจะมีอาการและการแสดงออกอย่างไร
โอ๊ย! คนเครียดนี่นะ จากที่เคยเป็นเจ้าแม่เม้าท์มอย พอเครียดปุ๊บก็ เงียบเป็นเป่าสาก ไปเลยจ้า นั่งนิ่งเป็นหินงอกหินย้อย ไม่พูดไม่จากับใคร เหมือนโดนยาชาทั้งปาก เบื่อหน่ายชีวิตซะจนหมาข้างบ้านยังทัก! หน้าตาเหี่ยวเหมือนมะเขือเทศตากแดด ไม่ใช่เล่นๆ นะ หน้าหงอยเป็นหมาหงอยเลยทีเดียวแหละ
เรื่องอย่างว่านี่นะ จากที่เคยคึกคักอย่างกะเครื่องจักรดีเซล ตอนนี้...เอ้อ! ไฟดับสนิท เลยจ้ะพี่จ๋า โหมดประหยัดพลังงานขั้นสุดยอด หมดอารมณ์ไปเลย ส่วนอาการทางกายก็มาเต็ม หายใจหอบแฮ่กๆ เหมือนเพิ่งวิ่งมาราธอนทั้งที่เมื่อกี้แค่นั่งดูละคร หัวใจเต้นตึ้บๆ ยังกะกลองรัวงานบุญ ใจสั่นเหมือนเจ้าเข้า เลยแก!
บางคนนะ ปวดหัวจนคิดว่าข้างในมีวงโยฯ มาซ้อม ปวดตุบๆ เหมือนมีคนเอาค้อนมาทุบตรงขมับ นี่แหละคืออาการ ปวดหัวตึบๆ ของคนเครียด แล้วถ้ามันสะสมหนักๆ เข้าไปอีกนะ โห...มันจะเริ่มคิดอะไรแปลกๆ เหมือนอยากจะหนีไปดาวอังคาร หรือไม่ก็อยากจะหายตัวไปจากโลกนี้ให้รู้แล้วรู้รอด! อันนี้ต้องรีบหาหมอเลยนะเว้ย ไม่ใช่เรื่องตลก คิดสั้น นี่ไม่ดีเลยนะ
สัญญาณอื่นๆ ของความเครียดสะสมที่ต้องรีบเช็คตัวเองเลย:
- กินเยอะหรือน้อยลงแบบผิดปกติ: จากที่เคยเป็นคนกินน้อย พอเครียดปุ๊บนะ บางคนก็ซัดเรียบเหมือนไม่เคยเห็นอาหารมาสามวัน บางคนก็กินไม่ลงเลยสักนิด น้ำเปล่ายังไม่อยากจิบ!
- นอนไม่หลับ หรือหลับมากเกินไป: พลิกไปพลิกมาทั้งคืนจนเตียงยุบ หรือไม่ก็นอนหลับเป็นตาย ปลุกยังไงก็ไม่ตื่น เหมือนจำศีลไปแล้ว!
- หงุดหงิดง่าย: จากที่เคยใจเย็นยังกะน้ำในตู้เย็น ตอนนี้ใครพูดอะไรผิดหูนิดเดียว ก็ระเบิดลงตูมตาม เหมือนภูเขาไฟฟูจิจะตื่น!
- สมาธิสั้นลง: จะทำอะไรก็หลุดโฟกัสบ่อยๆ นั่งอ่านหนังสือแป๊บเดียว ใจลอยไปถึงดาวพลูโตแล้ว!
- ปัญหาระบบขับถ่าย: ท้องผูกมั่ง ท้องเสียมั่ง หมุนเวียนเปลี่ยนกันไปเหมือนกงกรรมกงเกวียน!
- ปวดเมื่อยตามตัว: บ่าไหล่ตึงเปรี๊ยะ เหมือนแบกโลกไว้คนเดียว ปวดคอ ปวดหลัง ปวดไปหมด เหมือนรถสิบล้อเพิ่งทับมา!
ลักษณะอาการอย่างไรบ่งบอกว่าเกิดอาการเครียด
ปวดหัวนี่ไม่ใช่แค่ปวดธรรมดานะคุณเอ๊ย! มันปวดเหมือนมีวงโยธวาทิตมาตั้งวงตีกลองแตรวงอยู่ในกะโหลกเราเลย ปวดตุ้บๆ ชนิดที่ว่าอยากจะถอดหัวไปล้างน้ำเย็นๆ สักสามวันสามคืน ส่วนตัวนี่ก็ไม่น้อยหน้า ปวดเมื่อยไปหมดทั้งร่าง เหมือนเพิ่งไปแบกกระสอบข้าวสารมาห้าร้อยกระสอบ ปวดจนอยากจะถอดกระดูกออกไปวางพักไว้ก่อน
เรื่องลำไส้นี่สิ ตัวดีเลย! เดี๋ยวก็ท้องเสีย วิ่งเข้าห้องน้ำยังกะแข่งวิ่งมาราธอน ใครจะแซงหน้าก็ช่างมัน ขอให้ถึงห้องน้ำก่อนพอ! เดี๋ยวก็ท้องผูก นั่งจนรากงอก ขาชาไปหมด พุงนี่แข็งกว่าหินอีกแม่! ระบบย่อยอาหารพังพินาศ ไม่รู้กินอะไรเข้าไปก็ไม่ช่วยเลย เหมือนมันประท้วงไม่ทำงานนั่นแหละ
อารมณ์นี่ก็ยิ่งกว่ากราฟหุ้นขึ้นลงรายนาที โกรธง่าย หงุดหงิดง่าย ขนาดแค่ยุงบินผ่านยังอยากจะจับมาบีบเป็นน้ำผลไม้! บางทีก็ ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร เหมือนดูซีรีส์เกาหลีร้อยเรื่องติดกัน อารมณ์ขึ้นลง ยิ่งกว่ารถไฟเหาะตีลังกาที่สวนสนุก ใจมันก็ วิตกกังวล ไปหมดทุกเรื่อง เหมือนมีกองทัพผีมาหลอกหลอนอยู่ตลอดเวลา กลัวไปหมด กลัวจนขี้หดตดหาย
ทีนี้มาดูอาการเสริมที่มันจะตามมาเหมือนเป็นของแถมนะคะคุณ
- นอนไม่หลับ กลางคืนนี่ตาสว่างโร่เป็นไฟนีออน จะหลับก็นอนไม่ลง พอหลับก็ฝันร้าย ตื่นมาเพลียกว่าเดิมอีกค่ะ!
- กินเยอะหรือกินน้อยผิดปกติ บางวันก็กินยังกะเปิดโรงทาน กินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่ม แต่บางวันก็กินไม่ลงเลยสักนิด น้ำเปล่าก็ยังไม่อยากกิน
- สมาธิไม่มี ใจลอยเป็นว่าวขาดลม คุยกับใครก็จำไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน เหมือนคนสติสตังไปเที่ยวนอกโลก
- ผิวพรรณทรุดโทรม หน้าตาหมองคล้ำ ไม่สดใสเหมือนโดนของ ไม่ได้ไปกู้เงินใครมานะแต่ทำไมหน้าเหมือนคนถูกทวงหนี้ตลอดเวลา
- เหนื่อยง่าย แค่เดินไปเปิดตู้เย็นก็ยังรู้สึกเหมือนไปวิ่งมาราธอนมาแล้วสิบรอบ อยากจะทิ้งตัวลงนอนมันตรงนั้นเลย
- เจ็บป่วยบ่อย ภูมิต้านทานต่ำลงนิดหน่อยก็เป็นหวัด เป็นไข้ โน่นนี่นั่น มาหมดเหมือนนัดกันมาเลยจ้ะ
อาการเครียดไม่รู้ตัวมีอะไรบ้าง
ไอ้เจ้า อาการเครียดไม่รู้ตัว เนี่ยนะ มันกะร้ายกาจยิ่งกว่าละครหลังข่าวอีกคุณเอ๊ยยย มาแบบเนียนๆ จนเรานึกว่าเป็นสันดานใหม่ของตัวเองไปแล้ว!
เรื่องอารมณ์นี่ตัวดีเลย จากคนที่เคยพูดจาเป็นต่อยหอย กลายเป็นพระอิฐพระปูน นั่งนิ่งเป็นตอไม้ เบื่อโลกเหมือนติดอยู่ในหนังขาวดำสมัยมิตร ชัยบัญชา หงุดหงิดง่ายอย่างกับคนไม่ได้นอนมาสามชาติ อะไรนิดอะไรหน่อยก็พร้อมบวก พร้อมไฝว้! ส่วนเรื่องบนเตียงน่ะเหรอ...พับเสื่อเก็บหมอนไปได้เลย อารมณ์มันแห้งเหือดยิ่งกว่าทะเลทรายซาฮาร่า
แล้วร่างกายมันก็จะฟ้องโว้ยย! เหนื่อยง่าย อย่างกับไปแบกปูนขึ้นตึกสิบชั้น ทั้งๆ ที่แค่นั่งดูซีรีส์เฉยๆ หัวใจก็เต้นตึ้กตั้กๆ เป็นจังหวะสามช่าเหมือนจะหลุดออกมาเต้นข้างนอก เหงื่อแตกพลั่กๆ ไม่ต้องรอหน้าร้อน ปวดหัว เหมือนมีใครเอาค้อนมาทุบกะบาล ปวดเมื่อยไปทั้งตัวอย่างกับโดนสิบล้อทับมา แล้วไอ้ท้องไส้เนี่ยนะ ปั่นป่วนเก่ง! เดี๋ยวถ่าย เดี๋ยวไม่ถ่าย เหมือนมันกำลังเล่นเก้าอี้ดนตรีกันอยู่ในพุง
แล้วถ้าเป็นแบบนี้จะทำไงดีวะคะ? ลองแบบนี้ดู
- นอนให้ตายไปข้างนึง: ไม่ใช่นอนเล่นมือถือนะ คือนอนหลับจริงๆ จังๆ ปิดไฟ ปิดเสียง ให้มันมืดสนิทเหมือนอนาคตเศรษฐกิจไปเลย
- ขยับแข้งขยับขา: ออกไปเดินเล่นให้เหงื่อมันซึมๆ บ้าง ไม่ต้องถึงกับไปวิ่งมาราธอน แค่ลุกไปรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านก็ยังดีกว่านั่งจมเป็นบัวใต้น้ำ
- หาอะไรทำแก้เบื่อ:หางานอดิเรกทำ ที่มันไม่ต้องใช้สมองเยอะ จะถักไหมพรมให้หมาใส่ หรือจะนั่งดูมดเดินเรียงแถวก็เอาที่สบายใจเลย
- พ่นมันออกมา: หาเพื่อนสนิทหรือคนในครอบครัวแล้วระบายทุกอย่างที่อัดอั้นในใจออกมาให้หมด อย่าเก็บไว้เป็นระเบิดเวลาในอก
- ถ้ามันหนักหนาสาหัส: ไปหาหมอเถอะคุณพี่! ไม่ใช่เรื่องน่าอายเลย การไปพบจิตแพทย์มันก็เหมือนเราเอารถไปเข้าอู่ตอนเครื่องมันรวนนั่นแหละ ดีกว่าปล่อยให้พังคาตีนไปเฉยๆ นะจ๊ะ
เครียดแบบไหนควรไปหาหมอ
ตีสาม...อีกแล้ว บนเพดานห้องนอน เสียงพัดลมวนไปวนมาเป็นเพื่อน แค่นั้นเลยจริงๆ ความคิดมันวิ่งไม่หยุด วิ่งจนเหนื่อยแต่ตายังค้าง
ในหัวมันมีแต่เรื่องเมื่อกลางวัน คำพูดคนนั้น สายตาคนนี้ ทุกอย่างเหมือนหนามแหลมๆ คอยทิ่มอยู่ในใจ แค่เสียงคนเดินผ่านโต๊ะทำงานยังรู้สึกรำคาญจนอยากจะกรี๊ดออกมา
มือไม้ไม่รู้จะเอาไปไว้ไหน เผลอทีไรคือปลายนิ้วไปอยู่ที่ปาก กัดเล็บจนกุด... หรือบางทีก็ดึงผมตัวเองเล่น มันเจ็บนะ แต่เหมือนความเจ็บทางกายมันช่วยให้ลืมความวุ่นวายในหัวไปได้แป๊บนึง
แล้วคนที่บ้านก็โดนไปด้วย แค่เขาถามว่าเหนื่อยมั้ย คำตอบที่ออกไปกลับเป็นความเกรี้ยวกราดที่ไร้เหตุผลสิ้นดี... แล้วพออยู่คนเดียว ก็มานั่งเสียใจ โคตรเกลียดตัวเองตอนเป็นแบบนี้เลย
พรุ่งนี้เช้า... แค่คิดก็หนักอึ้งไปทั้งตัว ไม่อยากลืมตา ไม่อยากลุก ไม่อยากไปเจออะไรทั้งนั้นเลย งานที่เคยรัก ตอนนี้เหมือนเป็นภาระที่แบกไม่ไหวแล้วจริงๆ
หากความรู้สึกเหล่านี้คือเพื่อนของคุณในทุกค่ำคืน มันคือสัญญาณที่ร่างกายและจิตใจส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ถึงเวลาแล้วที่ต้องคุยกับใครสักคน
นี่คืออาการที่บ่งชี้ว่าควรไปพบแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญ:
- อารมณ์เปลี่ยนแปลงรุนแรง: หงุดหงิด โกรธง่าย วีนเหวี่ยงใส่คนรอบข้างอย่างควบคุมไม่ได้บ่อยครั้ง
- พฤติกรรมทำร้ายตัวเองโดยไม่รู้ตัว:ดึงผม กัดเล็บ จิกผิวตัวเอง จนเป็นแผล
- ปัญหารการนอนที่ชัดเจน: นอนไม่หลับติดต่อกันเป็นสัปดาห์ ฝันร้ายตลอดคืน หรือนอนเยอะมากแต่ยังเหนื่อย
- หมดไฟอย่างสิ้นเชิง:เบื่อหน่ายงาน และทุกสิ่งรอบตัว ไม่อยากตื่นไปทำงานอย่างรุนแรง
- ร่างกายประท้วง: ปวดหัว ปวดท้อง คลื่นไส้ ใจสั่น โดยที่ตรวจไม่พบสาเหตุทางกายภาพ
- ความคิดวนเวียนอยู่กับเรื่องลบ: รู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่า สิ้นหวัง หรือมีความคิดอยากหายไป
ความคิดเห็นต่อคำตอบ:
ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นของคุณ! ความคิดเห็นของคุณมีความสำคัญมากในการช่วยเราปรับปรุงคำตอบในอนาคต