บุคลิกของคนที่มีสมาธิเป็นอย่างไร

ลักษณะบุคลิกภาพผู้มีสมาธิเป็นอย่างไร? สังเกตง่ายๆ

โอเค สมาธิน่ะเหรอ อืม... ถ้าให้พูดตรงๆ เลยนะ มันก็เหมือนช่วงเวลาที่โลกข้างนอกมันเงียบไปหมดเลยอะ เหลือแค่เรากับสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ตรงนั้นอย่างเดียว คือจิตมันจะแบบ จมดิ่งไปกับเรื่องนั้น เรื่องอื่นไม่เข้าเลย ไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้น มันเป็นความรู้สึกที่แปลกๆ แต่ก็ดี

เคยเห็นเพื่อนคนนึงนะ ตอนนั้นน่าจะเดือนมีนาคมปี 2560 จำได้เลยว่าไปนั่งทำงานที่ร้านกาแฟเล็กๆ แถวนิมมานที่เชียงใหม่ กาแฟแก้วละ 80 บาทมั้ง เพื่อนคนนี้คือวาดรูปอยู่ 3 ชั่วโมงเต็มๆ แบบไม่เงยหน้าขึ้นมาเลย เรานั่งอยู่ตรงนั้นนานกว่าเค้าอีก กินกาแฟไปสองแก้วแล้วอ่ะ

คนมีสมาธิแบบนั้นน่ะ ถ้าดูจากภายนอกนะ เค้าจะดูเหมือนเงียบๆ ไม่วอกแวกเลย สายตาจดจ่อ เหมือนถูกดึงดูดไปกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างแรง บางทีเรียกแล้วไม่ค่อยได้ยิน ต้องสะกิดกันแรงๆ นั่นแหละถึงจะรู้สึกตัว คือมันไม่ใช่แบบเหม่อลอยนะ อันนั้นมันคิดไปเรื่อยเปื่อย

เราเองน่ะเหรอ ไม่ค่อยมีหรอก นานๆ ทีจะมี แบบว่าตอนที่กำลังอินกับอะไรมากๆ จริงๆ นั่นแหละ อย่างตอนพิมพ์งานส่งอาจารย์เมื่อปีสามนะ ช่วงปลายเทอม จำได้เลยว่าคืนนั้นแทบไม่ได้นอนเลย หอพักแถวสามย่านเงียบกริบ โต๊ะรกๆ มีแต่จอคอมฯ โค้ดตรงหน้าคือโลกทั้งใบ

มันไม่ใช่แค่การห้ามใจไม่ให้คิดฟุ้งซ่านนะ มันเป็นเหมือนการที่จิตใจมันนิ่งไปเองอะ สงบจริงๆ ไม่ใช่แบบพยายามกดไว้ มันแตกต่างจากตอนที่ใจเรามันเตลิดไปโน่นไปนี่ คิดเรื่องนั้นเรื่องนี้ไม่หยุดเลยนะ แบบนั้นมันปวดหัว สมาธิจริงๆ มันกลับสงบดี