ไข่เลือดออกมีกี่ระยะ

ไข้เลือดออกเนี่ยนะ… แค่ฟังชื่อก็ขนลุกแล้ว! จำได้เลยตอนนั้นพี่สาวฉันเป็น… โอ้โห… หนักมาก ถึงกับต้องเข้าโรงพยาบาลเลย แล้วมันมีกี่ระยะนะ? เออ… จำได้ลางๆ ว่ามีสามระยะ แต่จะใช่แบบที่เค้าว่ามั้ยเนี่ย… ลองดูสิ!

ระยะแรก… ระยะไข้สูงปรี๊ด! (ระยะไข้)

นี่แหละค่ะ ระยะที่รู้ตัวเลยว่าไม่ใช่แค่ไข้หวัดธรรมดา ไข้ขึ้นสูงปรี๊ด 38.5 องศาขึ้นไป (จำได้แม่นเลย ตอนนั้นพี่ฉันวัดได้ 39! สูงปรี๊ด!) หน้าแดงก่ำ คลื่นไส้ อาเจียน กินอะไรไม่ลง ปวดท้อง ปวดเมื่อยไปหมดทั้งตัว ปวดหัวตุ๊บๆ บางทีก็มีเลือดออกจิ๊ดจ๊าด ตามตัวนี่มีจุดแดงๆ เลือดกำเดาไหลบ้าง (พี่ฉันเป็นหนักมาก เลือดกำเดาไหลไม่หยุดเลย!) ผู้ใหญ่กับเด็กนี่ไม่เหมือนกันนะ ผู้ใหญ่มักจะไข้นานกว่า แล้วก็ปวดเมื่อยกว่าด้วย ฉันว่านะ… อาจจะเพราะร่างกายแข็งแรงกว่า เลยดื้อยา… หรือเปล่า?

ระยะที่สอง… วิกฤต! อันตรายสุดๆ (ระยะวิกฤต)

ระยะนี้… อันตราย! จำได้แม่นเลย! ไข้ที่สูงปรี๊ดๆ อยู่ มันดันลดลงอย่างรวดเร็ว ซักวันที่ 3-7 ประมาณนั้นแหละ แต่พอไข้ลด… มันกลับแย่ลง! อาการทรุดหนัก แบบเฉียบพลันเลย พี่ฉันตอนนั้น ซึมลง มือเท้าเย็นเฉียบ ปวดท้องมาก อาเจียนไม่หยุด ความดันตก หมอบอกว่าช็อคได้เลย! ถ้าไม่รีบรักษา… นึกแล้วก็ยังเสียวอยู่เลย โชคดีที่ส่งโรงพยาบาลทัน…

ระยะที่สาม… โล่งอก! (ระยะฟื้นตัว)

ถึงจะผ่านช่วงอันตรายมาได้ แต่ก็ยังไม่พ้นเงื้อมมือของไข้เลือดออกง่ายๆ ไข้ลดลง ความดันกับชีพจรกลับมาปกติ ก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง แต่ก็ยังไม่หายดีซะทีเดียว พี่ฉันตอนนั้นก็ยังซึมๆ อยู่ แต่ก็เริ่มอยากอาหารบ้างแล้ว ปัสสาวะเยอะขึ้น เห็นบอกว่าบางคนเป็นผื่นแดงๆ คันๆ ด้วย พี่ฉันก็เป็นนะ แต่ไม่คันมาก แค่แดงๆ เหมือนผื่นแพ้ยาอะไรสักอย่าง

สรุปแล้ว ไข้เลือดออกเนี่ย มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยนะ ถ้ามีอาการ รีบไปหาหมอดีกว่าค่ะ อย่าประมาท! อย่ารอให้ถึงระยะวิกฤต เพราะมันอันตรายจริงๆ เห็นกับตาตัวเองมาแล้ว! เชื่อฉันเถอะ!