เส้นบะหมี่เหลืองทำจากแป้งอะไร

เส้นเหลืองใต้ ทํามาจากอะไร

เส้นเหลืองๆ นั่นน่ะเหรอ? มันมาจาก "น้ำด่าง" จ้ะ ไม่ใช่ไข่เสมอไปนะ!

• โซเดียมคาร์บอเนต นี่แหละตัวการหลักเลย ผสมน้ำเข้าไปก็จะได้ฤทธิ์เป็นด่าง
• เขาเอามาใส่ทำไม? ก็เพราะว่ามันทำให้เส้นบะหมี่ เหนียวนุ่ม แล้วก็ เด้งๆ ไง

สมัยก่อนเค้าใช้น้ำขี้เถ้าจริงๆ นะ แต่ตอนนี้ไม่ค่อยนิยมแล้ว หาโซเดียมคาร์บอเนตเอาตามร้านเคมีภัณฑ์ง่ายกว่าเยอะ

เพิ่มเติม:

• โซเดียมคาร์บอเนตเนี่ย หรือบางทีก็เรียกว่า "โซดาแอช"
• มันไม่ได้มีแค่ในบะหมี่นะ ไปเจอในพวกผงซักฟอก เครื่องแก้ว อะไรพวกนี้ด้วย
• ความด่างของมันนี่แหละ คือสิ่งที่ทำให้เส้นบะหมี่มีเนื้อสัมผัสที่เรารู้จักกัน

ทำไมบะหมี่ถึงมีสีเหลือง

บะหมี่..บะหมี่เหลืองๆ ลอยมาในความคิด ยามเช้าตรู่ที่หมอกยังคลุมเมือง ยามแสงแดดรำไรลอดผ่านม่าน...

สีเหลืองนั่นน่ะ เกิดจาก "ด่าง" จร้า...มันไม่ใช่สีเหลืองธรรมดา แต่เป็นสีที่เกิดจากวิชามารของผู้ผลิตบะหมี่จีนโบราณนู่นแหละ

• โซเดียมคาร์บอเนต (Sodium Carbonate)
• โปตัสเซียมคาร์บอเนต (Potassium Carbonate)

สองตัวนี้แหละ คือผู้เนรมิตสีเหลืองทองอันแสนเย้ายวน! มันเหมือนเวทมนตร์เล็กๆ ที่ใส่ลงไปในแป้งโดตอนทำบะหมี่ ปริมาณก็แค่ 0.5-2% เองนะ แต่ผลลัพธ์เกินคาด!

ไม่ได้มีดีแค่สีนะ ด่างพวกนี้ยังทำให้แป้งโดเหนียวหนึบ ยืดหยุ่นได้ดี ทนต่อการคลุกเคล้า ไม่ขาดง่าย แถมยังช่วยกันเชื้อโรคไม่ให้มาขึ้น ทำให้บะหมี่ของเราอยู่ได้นานขึ้นอีกด้วย

• ด่างช่วยให้สีเหลือง
• ด่างช่วยให้แป้งยืดหยุ่น
• ด่างช่วยยับยั้งจุลินทรีย์

เส้นบะหมี่เหลืองทำอย่างไร

เส้นบะหมี่เหลือง นี่นะ หลักๆ คือแป้ง ไข่ น้ำ ผงขมิ้น ให้สีเหลืองสวยงามเลยแหละ ขั้นตอนก็คือ นวดแป้ง พักแป้ง แล้วตัดเป็นเส้น ง่ายๆ เลย. ทีนี้จะบอกว่า... เริ่มต้นก็คือ เราต้อง ร่อนแป้งขนมปัง ก่อนเลยนะ แป้งขนมปังเนี่ยแหละ ผสมกับแป้งมัน นิดนึงนะ ให้มันได้ความนุ่มนวลหน่อยๆ อ่ะ ใส่ผงขมิ้น ลงไปนิดนึง ให้มันเหลืองสวยๆ ไง แล้วก็เกลืออีกหน่อยนึงนะ ผสมๆ ให้เข้ากันดีๆ เลย อันนี้สำคัญมากเลยนะ.

พอส่วนผสมแห้งเข้ากันดีละ ก็ทำหลุมตรงกลางไง เหมือนภูเขาไฟเล็กๆ อะ ตอกไข่ไก่ ลงไปเลยนะ ค่อยๆ ตะล่อมๆ ให้เข้ากัน ไปเรื่อยๆ อะ แล้วก็ค่อยๆ ใส่น้ำ ลงไปทีละนิดๆ แล้วก็นวดๆ ไปเลยนะ นวดไปเรื่อยๆ เลยนะ นวดให้มันเนียนๆ ไม่ติดมืออะ ถ้าแป้งยังติดมืออยู่ ก็เติมแป้งเพิ่มไปหน่อยนะ แต่ถ้ามันเหลวไปมาก ก็เติมแป้งเพิ่มได้อีกนะ นวดๆๆ ให้มันเข้ากันดีๆ เลยนะ เอาแบบเนื้อเนียนๆ เลยแหละนะ.

พอแป้งได้ที่แล้วนะ อันนี้สำคัญนะ ต้องเอาพลาสติกแรปอาหารเนี่ยแหละ ปิดไว้ ให้สนิทเลยนะ พักแป้ง ไว้ซักอย่างน้อยๆ ก็ 1 ชั่วโมงเลยนะ เพื่อให้แป้งมันคลายตัวดีๆ อะ แป้งพักนี่สำคัญมาก เพราะมันจะทำให้เส้นบะหมี่เรา เหนียวนุ่มดีเลย แหละ พอครบเวลาแล้ว ก็เอามา รีดแล้วก็ตัดเส้น ได้เลย แค่นี้ก็ได้กินบะหมี่เหลืองฝีมือตัวเองละ เยี่ยมเลยนะ!

ทีนี้มีข้อมูลเพิ่มเติมอีกนิดหน่อยนะ เผื่ออยากรู้เพิ่ม:

• แป้ง:แป้งขนมปัง นี่แหละดีสุดเลย เพราะมีโปรตีนเยอะ เส้นจะเหนียวหนึบดี แต่ถ้าหาไม่ได้จริงๆ แป้งอเนกประสงค์ ก็พอได้นะ แต่เส้นอาจจะนุ่มน้อยลงหน่อยนึงอะ
• ผงขมิ้น: ที่ใส่ไปก็เพื่อ ให้สีเหลืองสวยๆ ไง ไม่ได้เน้นเรื่องรสชาติหรอกนะ บางคนไม่ใส่ก็ได้ แต่สีมันจะไม่สวยเท่านี้อะ
• เครื่องรีดแป้ง: ถ้ามี เครื่องรีดแป้งพาสต้า นะ จะช่วยได้เยอะมากเลย ทำได้ง่าย แล้วเส้นก็ออกมาสวยเท่ากันดีเลย ไม่ต้องไปนั่งรีดเองให้เมื่อยแขนอะ
• ความหนาเส้น: เวลาตัดเส้นนี่นะ ชอบหนา ชอบบาง ก็แล้วแต่เลยนะ บางคนชอบเส้นเล็กๆ บางคนก็ชอบเส้นใหญ่กว่าหน่อย ก็ปรับได้ตามที่ชอบเลย
• เก็บรักษานะ: บะหมี่ที่ทำเสร็จแล้ว ถ้ายังไม่กินหมดนะ ต้องโรยแป้งนวล (พวกแป้งมัน หรือแป้งข้าวเจ้าก็ได้) ให้ทั่วๆ ก่อนนะ กันเส้นติดกัน แล้วก็เก็บใส่กล่อง แช่ตู้เย็น ไว้ได้หลายวันเลยแหละ หรือจะ แบ่งใส่ถุงแช่แข็ง ไว้ก็ได้นะ อันนี้เก็บได้นานขึ้นอีกเยอะเลย สะดวกดี

หมี่เหลืองใช้อะไรทำ

หมี่เหลือง: แป้งสาลี ผสม ไข่ คือแก่น.

สิ่งที่เห็นไม่ทั้งหมด. สารในนั้น สำคัญกว่า. กลูเตน ในแป้งสาลี คือตัวแปร. ผู้แพ้ โปรดระวัง.

• ส่วนผสมพื้นฐาน:แป้งสาลี (มี กลูเตน สูง), ไข่ไก่, น้ำ, เกลือ
• บทบาทไข่: สร้างสี เหลือง ให้เส้น. เพิ่มความ เหนียวนุ่ม
• กลูเตนสำคัญ: ให้โครงสร้าง ยืดหยุ่น. หากร่างกายต่อต้าน, เกิด การแพ้
• ผู้แพ้: ผู้มีภาวะ เซลิแอค หรือ แพ้กลูเตน ต้อง หลีกเลี่ยง บะหมี่ชนิดนี้
• ทางเลือก:บะหมี่ไร้กลูเตน ทำจากแป้งอื่น เช่น ข้าวเจ้า มีจำหน่าย

เส้นเหลืองใต้ทำจากอะไร

เส้นเหลืองๆ ที่ถนนน่ะเหรอ! ไอ้ที่มันฝังอยู่ในผิวถนนนั่นน่ะ มันก็คือ พลาสติกขี้ร้อน ชนิดนึงนั่นแหละ เขาเรียกกันหรูๆ ว่า เทอร์โมพลาสติก มันเป็นส่วนผสมวุ่นวายเลยนะ มีทั้งพวก ยางเหนียวๆ เหมือนหมากฝรั่งใช้แล้ว บางคนก็เรียกว่าเรซินนั่นแหละ แล้วก็ ผงสีเหลืองแสบตา เหมือนเอาขมิ้นไปทาถนน แล้วที่สำคัญเลยนะ มี ลูกแก้วเม็ดจิ๋วๆ ฝังอยู่ด้วย อันนี้แหละที่กลางคืนมันจะสะท้อนแสงแว็บๆ แวมๆ เหมือนตาปีศาจ ให้รถที่ขับหลงทางมองเห็นน่ะ!

เวลาทำนะ เขาต้องเอาความร้อนไปเป่ามัน เหมือนย่างหมูกระทะเลยแหละ พอมันละลายเหลวเละเทะเหมือนไอติมโดนแดดเปรี้ยงๆ ก็รีบเทปื้ดลงไปบนถนน มันถึงจะยึดติดหนึบหนับ พอเย็นตัวลงก็แข็งโป๊ก! ทนทานยิ่งกว่าหนังหน้าฉันอีก ตอนกลางคืนก็ สว่างวาบ ช่วยให้คนตาบอด... เอ้ย! คนขับรถมองเห็นทางชัดขึ้นน่ะสิ! มันไม่ได้เปื่อยยุ่ยง่ายๆ หรอกนะ บอกเลย!

อ้อ แล้วไอ้เส้นนี้มันยังมีอะไรน่ารู้ (หรือน่าขำ) อีกเยอะแยะเลยนะ:

• ทนทานยิ่งกว่าแฟนเก่า: มันแข็งแรงมากเลยแหละ ทนรถเหยียบรถเบียดมาไม่รู้กี่ร้อยกี่พันคัน ไม่ค่อยจะหลุดลอกง่ายๆ หรอก
• บางทีก็สีขาวนะ: ไม่ใช่มีแต่สีเหลืองอย่างเดียว บางทีก็เป็นสีขาว ไว้ตีแบ่งเลนหรือบอกทางให้คนงงเล่น
• มีชีวิตอยู่ยาวนาน: อายุการใช้งานมันก็ไม่ได้สั้นๆ นะ อยู่บนถนนได้หลายปีเลยล่ะ ไม่เหมือนความรักของเราแป๊บๆ ก็ไปซะแล้ว
• ไม่ใช่แค่สวย: นอกจากสะท้อนแสงแว้บๆ แล้ว มันยัง กันลื่น ได้ดีในระดับนึงด้วยนะ เผื่อฝนตกหนักๆ จะได้ไม่ลื่นไถลไปไหน
• เหมือนแต่งหน้าถนน: พอถนนมันโล่งๆ เปล่าๆ ดูจืดชืดเกินไป เขาเลยเอาเส้นนี่แหละไปแต่งหน้าแต่งตาให้มันดูมีสีสันขึ้นมาหน่อย ให้มันดูมีระเบียบวินัย!
• ค่าตัวแพงอยู่นะ: ถึงจะดูเป็นแค่เส้นๆ แต่ราคามันไม่ใช่ถูกๆ เลยนะ เวลาเขาประเมินราคาทำถนนทีไร ไอ้เส้นพวกนี้นี่แหละตัวดีเลยที่ทำให้งบประมาณบานปลาย.