Input คืออะไร มีอะไรบ้าง

109 ครั้งเข้าชม
Input คือ: คำบรรยายรายละเอียดของภาพถ่ายที่เน้นบรรยากาศอบอุ่นและน่ารักภาพถ่ายคุณยายกำลังป้อนขนมให้ลูกแมวสีขาวในสวนดอกไม้สีเหลืองยามเช้า สื่อถึงความผูกพันอันอ่อนโยน แสงแดดอ่อนๆ และสีสันสดใสของดอกไม้สร้างบรรยากาศที่น่ารักและอบอุ่นใจ เป็นภาพคมชัดที่เหมาะสำหรับบทความเกี่ยวกับความรัก ความเมตตา หรือความสัมพันธ์ระหว่างคนกับสัตว์เลี้ยง
ความคิดเห็น 0 ครั้งถูกใจ

อุปกรณ์อินพุต (Input Device) คืออะไร มีกี่ประเภท อะไรบ้าง?

จริงเหรอจะให้เขียนเรื่องพวกนี้จากมุมมองส่วนตัว เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นก็คงต้องเล่าแบบที่เจอมาจริงๆ นั่นแหละนะ อุปกรณ์อินพุตเหรอ อืมม ฉันจำได้แม่นเลยตอนเด็กๆ ประมาณปี 2540 กว่าๆ ที่บ้านมีคอมฯ เครื่องแรกตัวใหญ่ๆ เท่าตู้เย็นได้มั้ง อึดอาดมากเลย

ตอนนั้นนะ อุปกรณ์อินพุตที่ฉันรู้จักคือเมาส์ลูกกลิ้งนี่แหละ ชอบมาก เวลาเผลอเอานิ้วไปหมุนลูกกลมๆ ข้างใต้ ดึงออกมาเล่นก็เคยทำ จำได้เลยวันนั้นโดนพ่อดุ เพราะเมาส์มันไม่ทำงานเลย ต้องไปคลำๆ ใส่กลับไปที่เดิม แล้วก็คีย์บอร์ดนะ เสียงมันกริ๊กๆ กริ๊กๆ เวลาพิมพ์ พ่อสอนให้พิมพ์สัมผัส แนะนำตัวอักษรแต่ละตัวบนแป้น บอกว่านิ้วชี้ซ้ายต้องอยู่ตรงตัว F เสมอ นี่จำได้ขึ้นใจ

แล้วก็ช่วงมัธยมปลาย ประมาณปี 2549 ได้มั้ง เริ่มมีพวกจอยสติ๊กสำหรับเกมคอนโซล ที่เคยเล่นกับเพื่อนที่บ้านเพื่อน แถวลาดพร้าว จำได้ว่าเล่นเกมรถแข่ง สนุกมากจนลืมเวลาเลยนะ พอมาตอนนี้ โทรศัพท์ฉันก็มีแต่หน้าจอสัมผัส จะพิมพ์ จะเลื่อนดูรูป คือทุกอย่างทำผ่านปลายนิ้วหมดเลย มันก็สะดวกดีนะ แต่บางทีก็คิดถึงปุ่มกดแบบเก่าๆ อยู่เหมือนกัน

พูดถึงรูปคุณยายกำลังป้อนขนมปังให้ลูกแมวนุ่มๆ ในสวนดอกไม้สีเหลืองๆ ตอนเช้านะ แสงแดดอ่อนๆ แบบนั้น มันทำให้ฉันคิดถึงบ้านเลยล่ะ ภาพแบบนี้มันอบอุ่นบอกไม่ถูกเลยนะ เหมือนกับสมัยเด็กๆ ที่ฉันเคยเห็นยายที่ต่างจังหวัดนั่งปอกผลไม้อยู่หน้าบ้าน แถวๆ ท่าเรือบางปะกง แล้วก็มีหมาจรจัดมาด้อมๆ มองๆ ยายก็เอาแบ่งให้กินตลอด

ภาพนั้นมันสวยจนอยากจะกระโดดเข้าไปอยู่ในนั้นเลยนะ คิดดูสิ แสงแดดยามเช้ากระทบขนแมวสีขาวฟูๆ น่ะ มันคงนุ่มมือมากๆ เลย แค่คิดก็ยิ้มแล้ว คุณยายเองก็ดูใจดีเหลือเกิน ความรัก ความเมตตา มันส่งผ่านรูปภาพออกมาได้จริงๆ ฉันเองก็เคยเลี้ยงแมวสีส้มตัวนึง ชื่อส้ม ตอนนั้นจำได้ว่าซื้ออาหารเม็ดถุงใหญ่ให้มันกินทุกเดือน เดือนละสามร้อยกว่าบาท ที่ตลาดแถวบ้าน

แล้วก็สวนดอกไม้สีเหลืองๆ นั่นอีกนะ เห็นแล้วนึกถึงทุ่งทานตะวันที่เคยไปกับครอบครัวตอนปิดเทอมช่วงหน้าหนาว ตอนนั้นไปที่ลพบุรี ค่าเข้าประมาณ 20 บาท นี่จำได้ไม่ลืมเลย บรรยากาศแบบนั้นมันเติมเต็มหัวใจดีนะ มันไม่ใช่แค่รูปถ่าย แต่มันคือความรู้สึกดีๆ ที่ถูกถ่ายทอดออกมาให้เราสัมผัสได้จริงๆ เลย.

อุปกรณ์ Input มีอะไรบ้าง

พวกอุปกรณ์อินพุตเหรอ? ก็พวกที่รับข้อมูลเข้าคอมนั่นแหละ ง่ายๆ เลย

  • แป้นพิมพ์ (Keyboard) อันนี้แน่นอนสุด พิมพ์ตัวหนังสือ ตัวเลข คำสั่ง ได้หมด
  • เมาส์ (Mouse) เอาไว้คลิก เลื่อน ซีเล็คสิ่งต่างๆ บนจอ
  • สแกนเนอร์ (Scanner) สแกนเอกสาร รูปภาพ อะไรที่เป็นกระดาษให้เป็นไฟล์ดิจิทัล
  • ไมโครโฟน (Microphone) นี่ก็ไว้บันทึกเสียง หรือพูดคุยผ่านเน็ต
  • เครื่องสแกนลายนิ้วมือ (Fingerprint Scanner) ไว้ปลดล็อค หรือยืนยันตัวตน
  • กล้องดิจิทัล (Digital Camera) ถ่ายรูป ถ่ายวิดีโอ แล้วส่งเข้าคอม

แล้วก็มีอีกเยอะแยะเลยนะ ถ้าคิดดีๆ

  • ปากกาแสง (Light Pen) เคยเห็นไหม? เหมือนปากกาที่เอาไว้จิ้มๆ บนจอ
  • แท็บเล็ตวาดภาพ (Drawing Tablet) อันนี้สำหรับคนวาดรูปโดยเฉพาะเลย
  • จอยสติ๊ก (Joystick) สำหรับเล่นเกม
  • เครื่องอ่านบาร์โค้ด (Barcode Reader) อันนี้ตามร้านค้าเลย
  • เครื่องอ่านบัตรแถบแม่เหล็ก (Magnetic Stripe Reader) เหมือนที่ใช้กับบัตรเครดิต

มันก็คือทุกอย่างที่ส่งข้อมูลจากโลกภายนอกเข้าไปให้คอมประมวลผลนั่นแหละ.

Output คืออะไร มีอะไรบ้าง

ณ ห้วงเวลาหนึ่ง...แสงแดดยามบ่ายสาดส่อง ทุ่งทานตะวันเหลืองอร่ามไกลสุดลูกหูลูกตา สีเหลืองสดใสนั้นยังคงติดอยู่ในใจ.

ท้องฟ้าสีครามจัดจ้าน ไม่มีเมฆแม้แต่ก้อนเดียว ผึ้งตัวน้อยบินว่อน เสียงหึ่งๆ ของมันยังก้องอยู่...ทุกอย่างหยุดนิ่งในความทรงจำ.

ภาพถ่ายดิจิทัลใบนั้น ที่บันทึกทุกอย่างไว้ คมชัดระดับ 4K จากกล้องตัวใหม่เอี่ยมปีนี้...สิ่งนั้นแหละคือ Output.

มันคือผลลัพธ์ คือสิ่งที่ปรากฏออกมาให้เราเห็น ให้เราสัมผัสได้ ผลผลิตสุดท้ายของกระบวนการที่เกิดขึ้นภายใน...ผลจากการกดชัตเตอร์ครั้งนั้น.

ภาพนั้นเอง คือการแสดงผล คือสิ่งที่กล้องมอบให้เรา เป็นไฟล์ภาพคุณภาพสูง...สวยงามจนอยากหยุดเวลาไว้ เหมาะเหลือเกินที่จะเป็นวอลเปเปอร์บนหน้าจอ เป็นภาพที่ส่งต่อความรู้สึก.

  • Output คือเสียงเพลงที่ดังแว่วมาจากลำโพง.
  • Output คือตัวอักษรและรูปภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคอมพิวเตอร์.
  • Output คือเอกสารที่พิมพ์ออกมาจากเครื่องพิมพ์ จับต้องได้.
  • Output คือไฟล์วิดีโอที่ตัดต่อเสร็จสมบูรณ์พร้อมรับชม.
  • Output คือแรงสั่นบนโทรศัพท์มือถือเมื่อมีข้อความแจ้งเตือน.

ข้อมูลนําเข้า (Input) มีอะไรบ้าง

อยู่ดีๆ ก็มานั่งคิด... เรื่อง input unit... หน่วยรับข้อมูลเข้า

มันคือ... ทุกอย่างที่เราใช้... เพื่อบอกคอมพิวเตอร์ว่าเราต้องการอะไร เหมือนตอนนี้... ที่ฉันกำลังพิมพ์อยู่บนคีย์บอร์ด... นิ้วมันก็ขยับไปเอง

มันคือทางที่ข้อมูลจากโลกของเรา... จะเข้าไปอยู่ในนั้น... ในโลกของมัน

อุปกรณ์รับข้อมูลเข้า... มีเยอะกว่าที่คิดนะ

  • คีย์บอร์ด (Keyboard) กับ เมาส์ (Mouse) อันนี้คือของพื้นฐานเลย โต๊ะทำงานของฉันตอนนี้ก็มีแค่นี้แหละ
  • หน้าจอสัมผัส (Touchscreen) เหมือนบนมือถือ... แค่ใช้นิ้วแตะๆ ก็คือการป้อนข้อมูลแล้ว... ง่ายดี
  • ไมโครโฟน (Microphone) ทุกครั้งที่เราคุยกับ Siri หรือ Google... เสียงของเราก็คือข้อมูล
  • สแกนเนอร์ (Scanner) เปลี่ยนกระดาษ... รูปถ่าย... ให้เข้าไปอยู่ในเครื่อง
  • เว็บแคม (Webcam) หรือกล้องต่างๆ... ทำให้มันมองเห็นเรา
  • จอยสติ๊ก (Joystick) สำหรับเล่นเกม...
  • เครื่องอ่านบาร์โค้ด (Barcode Reader) ที่เห็นตามร้านสะดวกซื้อ... เสียง ติ๊ด นั่นแหละ
  • ปากกาสไตลัส (Stylus Pen) ที่ใช้วาดรูปบนแท็บเล็ต...

ของบางอย่าง... เราก็ใช้มันจนลืมไปแล้วว่ามันคือการ 'ป้อนข้อมูล'

เราแค่... สัมผัส... พูด... กด... แล้วทุกอย่างก็เกิดขึ้น... เหมือนมันเป็นส่วนหนึ่งของเราไปแล้ว บางทีก็รู้สึกแปลกๆ... เหมือนกันนะ

อุปกรณ์รับเข้ามีอะไรบ้าง

แป้นพิมพ์ พิมพ์คำลงบนโลกเสมือน ยามแสงจันทร์สาดส่อง

เมาส์ ลากเส้นสายความคิด พาเราล่องลอย

ปากกาแสง วาดฝันในอากาศ พราวพร่าง

ก้านควบคุม โผบินไปในห้วงเกม ลุ้นระทึก

เครื่องอ่านรหัสแท่ง สแกนชีวิต ข้อมูลหลั่งไหล

  • แป้นพิมพ์ คือประตูสู่ตัวอักษร สัมผัสแล้วโลดแล่น
  • เมาส์ พลักดันเคอร์เซอร์ พาเมาส์ลอยล่อง สู่ปลายทาง
  • ปากกาแสง สื่อสารกับจอ ฉายภาพในฝัน
  • ก้านควบคุม ควบคุมทุกการเคลื่อนไหว ดั่งสายลม
  • เครื่องอ่านรหัสแท่ง แปลงลายเส้นเป็นตัวเลข สู่ความจริง

อุปกรณ์รับเข้า คือผู้เปิดทางให้โลกดิจิทัลหลั่งไหลเข้ามาในเครื่องคอมพิวเตอร์ เปรียบเหมือน ประตูสู่จักรวาลแห่งข้อมูล ยามค่ำคืนอันเงียบสงัด แสงไฟจากหน้าจอคือ ดาวเคราะห์น้อย ที่เราล่องเรือไปสำรวจ

ปี 2567 นี้ ยังคงมีอุปกรณ์รับเข้าเหล่านี้คอยรับใช้เราเสมอ

  • แป้นพิมพ์: รับสัมผัสของเรา ส่งเป็นตัวอักษรที่เปรียบเสมือน คลื่นเสียง ที่เราส่งออกไป
  • เมาส์: ควบคุมการชี้เป้า ดวงตา ที่เราใช้มองในโลกดิจิทัล
  • ปากกาแสง: วาดภาพ ความฝัน ลงบนผืนผ้าใบเสมือนจริง
  • ก้านควบคุม: ควบคุม อิสระ ในการเคลื่อนไหว ดั่งปีกที่โบยบิน
  • เครื่องอ่านรหัสแท่ง: แปลง รหัสลับ แห่งสินค้า ให้กลายเป็นตัวเลขที่เข้าใจได้

อุปกรณ์รับข้อมูลคืออะไร มีอะไรบ้าง

อุปกรณ์รับข้อมูลน่ะเหรอ? มันคือ ทวารบาล ของโลกดิจิทัลเลยนะพี่! คอยรับสารจากโลกกายภาพของเราไปป้อนใส่สมองกลที่ดูเหมือนจะฉลาดแต่ถ้าไม่มีใครป้อนข้อมูลให้ ก็คงนั่งเคี้ยวเอื้องอยู่เฉยๆ นั่นแหละ ไม่ต่างจากคนที่มีแต่สมองแต่ไม่ยอมเปิดรับข้อมูลจากโลกภายนอกเลย มันคือตัวเชื่อมให้เครื่องจักรมันรู้ว่าเราอยากจะทำอะไรกันแน่

บรรดาพลพรรคผู้รับใช้เหล่านี้มีเยอะแยะไปหมด ชนิดที่ว่าถ้าไม่มีพวกมัน คอมพิวเตอร์ก็คงเป็นแค่ก้อนอิฐที่ส่องแสงได้ดีๆ นี่เอง ยกตัวอย่างเช่น:

  • แป้นพิมพ์: ขุนศึกคู่กายของนักเขียนโปรแกรม กับเหล่านักแชทที่นิ้วแทบจะบินได้ มันคือประตูสู่โลกแห่งตัวอักษรและคำสั่ง
  • เมาส์: ผู้กำกับวงออร์เคสตราแห่งเคอร์เซอร์ ชี้ไปไหนก็ต้องไปตามนั้น เปรียบเสมือนดัชนีชี้วัดความรวดเร็วในการตัดสินใจ (หรือความงง) ของผู้ใช้
  • สแกนเนอร์: หมอดูที่ทำนายอนาคตจากกระดาษ มันแปลงทุกอณูของภาพและตัวอักษรให้กลายเป็นบิตดิจิทัล
  • กล้อง: ดวงตาคู่นั้นที่คอยจับจ้องทุกความเคลื่อนไหว บางทีก็บันทึกช่วงเวลาสำคัญ บางทีก็แค่ถ่ายเซลฟี่ปลอมๆ ให้โลกโซเชียลอิจฉา
  • จอยสติ๊ก: อุปกรณ์วัดความอดทนของเกมเมอร์อย่างแท้จริง มักจะถูกบีบ เค้น ทุบตี เป็นอย่างแรกเมื่อเกมไม่เป็นใจ (อย่าให้ได้พังนะ!)
  • ไมโครโฟน: หูทิพย์ของเครื่องจักร ที่คอยฟังเสียงบ่น เสียงสั่ง เสียงเพลง บางทีก็จับได้หมดกระทั่งเสียงแอบนินทาเจ้านาย

และยังมีอีกหลายตัวเลยนะ อุปกรณ์รับข้อมูลพวกนี้ไม่ใช่แค่ของใช้ แต่มันคือ หัวใจสำคัญ ที่ทำให้เราปฏิสัมพันธ์กับโลกดิจิทัลได้อย่างราบรื่น ลองคิดดูสิว่าถ้าไม่มีพวกมัน คอมพิวเตอร์ก็คงเป็นแค่กล่องดำๆ ที่เราทำอะไรกับมันไม่ได้เลย

เพิ่มเติมนะ:

  • ความฉลาดของเครื่องจักรมันมาจากไหน? จริงๆ แล้วมันก็มาจากข้อมูลที่เราป้อนเข้าไปนั่นแหละ คิดดูสิ ถ้าป้อนแต่ข้อมูลขยะ มันจะฉลาดได้ไง? เหมือนเรากินแต่ Junk Food น่ะแหละ ร่างกายก็ไม่แข็งแรง
  • วิวัฒนาการไม่หยุดยั้ง: จากปุ่มกดแข็งๆ ไปจนถึงจอสัมผัสที่ไวต่อการสัมผัสเพียงปลายนิ้ว ตอนนี้เรามีแม้กระทั่งระบบตรวจจับท่าทาง (Gesture Control) ที่เหมือนเรากำลังใช้เวทมนตร์จริงๆ!
  • อนาคตที่ไร้ขีดจำกัด: อุปกรณ์รับข้อมูลไม่ได้มีแค่ปุ่มหรือจออีกต่อไปแล้วนะ ตอนนี้มีตั้งแต่เซ็นเซอร์ที่ฝังในเสื้อผ้า ไปจนถึงการควบคุมด้วยความคิด (Brain-Computer Interface) ที่อาจจะเปลี่ยนโลกไปตลอดกาล แค่คิดคอมพ์ก็ทำงาน โอ้โห!
  • หัวใจของการปฏิสัมพันธ์: สุดท้ายแล้ว อุปกรณ์เหล่านี้คือ สะพานเชื่อม ระหว่างเรากับโลกเสมือนจริง ยิ่งสะพานแข็งแรงและใช้งานง่ายเท่าไหร่ โลกดิจิทัลก็ยิ่งเข้าถึงง่ายและเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเรามากขึ้นเท่านั้น

อุปกรณ์ Input Unit มีอะไรบ้าง

โอ๊ยยย พ่อคุณเอ๊ยยย ถามถึงของที่เอาไว้สั่งงานคอมพิวเตอร์รึ! มันก็คือไอ้พวกอุปกรณ์ที่เราใช้ยัดข้อมูลเข้าไปในหัวสมองกลของมันนั่นแหละ มีสารพัดอย่างจนบางทีก็งง

  • แป้นพิมพ์ (Keyboard) ไอ้แผงๆ ที่มีปุ่มเยอะๆ เหมือนเครื่องพิมพ์ดีดโบราณนั่นแหละ เอาไว้จิ้มๆๆ ส่งข้อความไปด่าคนในโซเชียล หรือพิมพ์งานส่งเจ้านายตอนใกล้เดดไลน์ไง ของมันต้องมี ไม่มีนี่คอมก็เป็นแค่กล่องสี่เหลี่ยมดีๆ นี่เอง

  • เมาส์ (Mouse) ไอ้ตัวหนูมีหาง (หรือไม่มีหางก็แล้วแต่ตังค์) ที่เอาไว้ลากๆ ชี้ๆ คลิกๆ สั่งนู่นสั่งนี่ มันคือแขนขาของเราในโลกดิจิทัลเลยนะพ่อหนุ่ม สั่งให้คอมทำงานเยี่ยงทาส ก็ด้วยเจ้านี่แหละ

  • สแกนเนอร์ (Scanner) เครื่องซีร็อกซ์เวอร์ชันไฮเทค! แทนที่จะออกมาเป็นกระดาษ มันเสกเอกสารหรือรูปภาพของเราให้เข้าไปอยู่ในคอมได้เลย เหมาะมากสำหรับสแกนใบแจ้งหนี้ หรือสแกนรูปแฟนเก่าไว้ดูต่างหน้า 555

  • เครื่องสแกนลายนิ้วมือ (Finger Scan) ไอ้ที่แปะนิ้วแล้วไม่เคยจะผ่านในครั้งเดียว ต้องเช็ดแล้วเช็ดอีก! เอาไว้ยืนยันตัวตนว่าเราคือเราจริงๆ ไม่ใช่ใครแอบมาใช้คอมตอนเราไปเข้าห้องน้ำ บางทีก็ฉลาดเกินจนน่ารำคาญ

  • ไมโครโฟน (Microphone) ที่ดูดเสียงเข้าไปในคอมไงล่ะ! จะร้องเพลงคาราโอเกะให้ข้างบ้านสรรเสริญ หรือจะใช้ประชุมออนไลน์แล้วแอบปิดกล้องก็ต้องพึ่งมัน คุณภาพเสียงก็ตามราคา ถูกๆ ก็เหมือนคุยกันอยู่ใต้น้ำ

  • กล้องเว็บแcam (Webcam) ตาวิเศษประจำคอมพิวเตอร์! เอาไว้ให้เจ้านายเห็นหน้าโทรมๆ ของเราตอนประชุมเช้า หรือเอาไว้คุยกับญาติที่อยู่ไกลกันจนลืมหน้าไปแล้ว สำคัญตอน Work From Home สุดๆ

ของพวกนี้มันยังไม่หมดนะ ยังมีอีกเพียบเลยพ่อคุณ!

  • จอยสติ๊ก (Joystick) หรือจอยเกมนั่นแหละ ไอ้แท่งหรรษาที่เอาไว้บังคับตัวละครในเกมให้วิ่งสู้ฟัดจนหัวร้อนน่ะ
  • หน้าจอสัมผัส (Touch Screen) นิ้วเรานี่แหละคือพระเจ้า! จิ้มๆ ถูๆ ไถๆ สั่งงานได้เลย เหมือนที่ทำกับมือถือนั่นแหละ แต่จอคอมจะมันส์กว่าเยอะเพราะใหญ่เต็มตาดี
  • เครื่องอ่านบาร์โค้ด (Barcode Reader) ไอ้ปืนเลเซอร์ที่พนักงานเซเว่นใช้ยิงสินค้าไง 'ติ๊ด!' ทีเดียว ข้อมูลราคาก็วิ่งเข้าเครื่องทันที สะดวกแต่ทำให้เงินในกระเป๋าหายไวเกิ๊น
  • ปากกาสไตลัส (Stylus Pen) ปากกาเทวดาที่เอาไว้วาดรูปหรือเขียนบนจอโดยตรง เหมาะกับพวกศิลปินดิจิทัล หรือคนที่ลายมือสวยแต่อยากโชว์ออฟบนโลกออนไลน์