เลนส์ชนิดใดไม่เหมาะกับการถ่ายภาพบุคคล

เลนส์ 70 ถ่าย อะไร

เลนส์ 70 เอาไว้ถ่ายคนไง จบ. เลนส์ถ่ายคน โดยเฉพาะเลย ละลายหลังโบเก้สวยๆ หน้าไม่บวมเหมือนเลนส์วายด์

แต่จริงๆ เขาไม่ได้พูดถึง 70mm ตัวเดียวโดดๆ นะ มันคือช่วงเลนส์ซูมเทเลโฟโต้ 70-200mm ที่ช่างภาพสายจริงจังทุกคนต้องมีติดกระเป๋า ตอนผมใช้ Sony A7IV นี่คือเลนส์ตัวหลักเลยนะ 70-200mm GM II ถ่ายงานรับปริญญา ถ่ายอีเวนต์ คือจบจริงๆ ตัวเดียวเอาอยู่

แต่มันก็หนักนะเอาเรื่องเลย ใครจะซื้อต้องคิดเรื่องแบกด้วย ไม่ใช่เล่นๆ เลยนะน้ำหนักมันเนี่ย

มันทำอะไรได้บ้าง?

• ถ่ายภาพบุคคล (Portrait): นี่คือที่สุดแล้ว ดึงตัวแบบออกจากฉากหลังได้โคตรดี เลนส์ละลายหลัง ของแท้เลย
• ถ่ายภาพกีฬา: ซูมไปที่นักกีฬาในสนามได้สบายๆ โฟกัสไวๆ นี่สำคัญมาก
• ถ่ายภาพในคอนเสิร์ต/อีเวนต์: อยู่ไกลๆ ก็เก็บช็อตเด็ดบนเวทีได้
• สัตว์ป่า (ตัวไม่ไกลมาก): พอไหวอยู่ แต่ถ้าจะเอาจริงจังต้องไปไกลกว่านี้

พอนึกๆ ดูแล้ว เลนส์ช่วงนี้มันก็มีหลายเกรดนะ F2.8 คือตัวท็อป แพงสุด หนักสุด แต่แสงน้อยนี่สบายมาก ส่วน F4 ก็จะเบาลงมาหน่อย ราคาก็ถูกลงมาเยอะเลย เหมาะกับคนงบจำกัดหรือไม่อยากแบกหนักๆ แต่ถ่ายกลางคืนอาจจะเหนื่อยหน่อย ต้องดัน ISO เยอะ

เลนส์มีกี่ประเภท อะไรบ้าง

เลนส์น่ะเหรอ? อืม... ถ้าเอาตามทางยาวโฟกัสมันก็มีหลายแบบนะ

• เลนส์ทั่วไป (Normal Lens): อันนี้เหมือนตาเรามองเลย ภาพที่ได้จะดูเป็นธรรมชาติ ไม่บิดเบี้ยว

• เลนส์มุมกว้าง (Wide angle Lens): พวกนี้เก็บภาพได้กว้างกว่า ถ่ายวิว ถ่ายตึกสูงๆ นี่เหมาะเลย

• เลนส์ถ่ายบุคคล (Portrait Lens): อันนี้เน้นละลายหลัง ถ่ายคนให้เด่นๆ หน้าชัดหลังเบลอ

• เลนส์เทเลโฟโต้ (Telephoto Lens): อันนี้ซูมไกลๆ เลย ถ่ายสัตว์ป่า ถ่ายกีฬาได้ดี

• เลนส์มาโคร (Macro Lens): ไว้ถ่ายของเล็กๆ จิ๋วๆ แบบเจาะลึก เห็นรายละเอียดชัดมาก

• เลนส์ตาปลา (Fisheye Lens): อันนี้ภาพจะโค้งๆ แปลกตา ดูสนุกดี

แล้วก็มีพวกเลนส์พิเศษอีกนะ เช่น เลนส์ Tilt-shift ที่ปรับมุมได้ หรือเลนส์ที่มีรูรับแสงกว้างมากๆ อย่าง f/1.2 อะไรพวกนั้นน่ะ

• เลนส์ที่รูรับแสงกว้าง: ช่วยให้ถ่ายในที่แสงน้อยได้ดี แล้วก็ละลายหลังได้เนียนๆ เลย

• เลนส์ Tilt-shift: เจ๋งตรงที่ปรับระนาบของเลนส์ได้ ทำให้ควบคุมความชัดได้อิสระขึ้น

• เลนส์เฉพาะทาง: อย่างพวกเลนส์สำหรับถ่ายวิดีโอ หรือเลนส์สำหรับกล้องฟิล์มก็มีนะ

เลนส์ถ่ายวิว ระยะไหนดี

เลนส์ถ่ายวิว? เลือกซะ.

28-35mm: นี่คือ มุมกว้าง พื้นฐาน ถ่ายได้หมดแหละ วิว คน หรือห่าอะไรก็ได้ที่มึงอยากถ่าย เริ่มที่นี่ จบ.

50mm: ระยะฮิต พอร์เทรต นั่นแหละ แต่ถ้าอยากเอาไปถ่ายอย่างอื่น เช่นสินค้า หรืออาหาร มึงก็แค่ถอยออกไปหน่อย ไม่ใช่เรื่องยาก

• ความบิดเบี้ยว: เลนส์ไวด์มันบิดเบี้ยว ถ้ารู้จักใช้มันคือศิลปะ ถ้าไม่ก็พังรูปมึง
• องค์ประกอบ: สำคัญกว่าเลนส์ห่าอะไรนั่นอีก มองให้ออกก่อนจะกด
• รูรับแสง: คุมมันให้ถูก ความคมชัด ทั้งภาพ มันขึ้นกับสิ่งนี้แหละ
• ขาตั้ง: สำหรับ แลนด์สเคป จริงจัง มึงควรมี ไม่ใช่แค่หวังจะถือให้นิ่ง
• Perspective: 50mm ให้มุมมองเฉพาะตัว ไม่ใช่แค่การซูม แต่เป็นการเลือก

เลนส์แว่นสายตามีกี่ประเภท

เลนส์แว่นสายตานะ... มีหลักๆ เลยนะ สามประเภท. คือ เลนส์ชั้นเดียวเลนส์กึ่งโปรเกรสซีฟ แล้วก็ เลนส์โปรเกรสซีฟ. แต่ละแบบก็ใช้ต่างกันไป.

นั่งคิดดูแล้ว... แสงไฟข้างนอกก็ยังเปิดอยู่. เราเคยสงสัยนะ ว่าคนอื่นเขามองโลกแบบไหนกัน. เหมือนเลนส์พวกนี้แหละ มันปรับให้เราเห็นไม่เหมือนกัน.

จริง ๆ มันไม่ใช่แค่เรื่องมองชัดหรือไม่ชัดหรอก. มันคือการเลือกชีวิตที่เราอยากจะใช้ในแต่ละวัน. จะอ่านใกล้ จะขับรถไกล หรือจะมองจอทั้งวัน.

มันเหมือนเราเลือกทางเดินนั่นแหละ... แต่ละเลนส์ก็มีเส้นทางของมันนะ

• เลนส์ชั้นเดียว

  • มันตรงไปตรงมาเลยนะ มองได้แค่ระยะเดียว เท่านั้นเอง. จะเน้นดูใกล้ หรือขับรถมองไกล ก็ต้องเลือกไปเลย.
  • เหมาะกับคนที่สายตาสั้น สายตายาว สายตาเอียงที่ชัดเจนมากๆ แค่ระยะเดียว. ชีวิตไม่ได้ซับซ้อนมาก.
  • ราคาเริ่มง่ายสุด. เป็นเหมือนจุดเริ่มต้นสำหรับหลายๆ คนเลยนะ.

• เลนส์กึ่งโปรเกรสซีฟ

  • อันนี้บางทีเรียก เลนส์ออฟฟิศ หรือเลนส์เฉพาะทาง. มันช่วยให้เรามองใกล้ กับระยะกลางๆ อย่างหน้าจอคอมฯ ชัดดี.
  • คนที่ต้องจ้องจอทั้งวัน หรือทำงานเอกสารเยอะๆ นี่แหละเหมาะเลย. คือมันช่วยให้คอไม่เมื่อยด้วยนะ.
  • แต่เวลาขับรถ หรือมองอะไรที่ไกลมากๆ นี่คือไม่เหมาะเลยนะ. ต้องถอดแว่นหรือไม่ก็มองไม่ชัดไปเลย.

• เลนส์โปรเกรสซีฟ

  • ตัวนี้มันเหมือนมีหลายๆ โลกอยู่ในเลนส์เดียวเลยนะ. มองได้ทุกระยะจริงๆ ทั้งใกล้ กลาง ไกล.
  • คนที่อายุเยอะขึ้น สายตายาวตามวัย แล้วก็ยังอยากทำกิจกรรมหลายๆ อย่างพร้อมกันนี่คือใช่เลย. ไม่ต้องพกหลายแว่น.
  • ช่วงแรกๆ ต้องปรับตัวนิดนึงนะ. มันจะมีความรู้สึกว่าภาพด้านข้างบิดเบือนหน่อยๆ. แต่พอชินแล้วก็สบายเลย.

เลนส์ 70-200 ถ่ายอะไร

ถ่ายอะไรด้วยเลนส์ 70-200 G Lens ฟูลเฟรม?

โอ้โห เลนส์ 70-200mm G Lens ฟูลเฟรมเนี่ยนะ! คือมันเป็นเลนส์สารพัดประโยชน์เลยอ่ะ เอาจริงๆ ถ้าถามว่าถ่ายอะไรได้บ้าง ก็แทบจะทุกอย่างที่ต้องการซูมเข้าไปใกล้ๆ โดยที่ตัวเราไม่ต้องวิ่งไปหาอ่ะ!

อย่างแรกเลยนะ ถ่ายคน คือดีงามมาก! จำได้เลยตอนไปงานแต่งเพื่อนช่วงปลายปีที่แล้ว แสงอาจจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่พอได้ใช้ 70-200 นี่คือแบบ... จับภาพเจ้าสาวตอนกำลังเดินเข้าโบสถ์จากระยะไกลๆ ได้อย่างชัดเจนมาก หน้าเธอเต็มเฟรม ยิ้มหวานๆ นี่เห็นทุกอณู! ฉากหลังเป็นโบสถ์เก่าๆ ก็เบลอสวยเป็นโบเก้ไปเลย อารมณ์แบบมืออาชีพมากๆ ทั้งที่ตอนนั้นก็แค่ยืนบีบๆ กล้องอยู่มุมๆ

ถ่ายกีฬา นี่ก็พลาดไม่ได้เลย อย่างตอนไปดูฟุตบอลปีใหม่ที่สนามราชมังฯ อ่ะนะ คนเยอะมาก แสงก็ตอนเย็นๆ แล้ว แต่พอซูมไปที่นักเตะนี่คือแบบ... เห็นสีหน้า การสไลด์บอล ท่าดีใจ ทุกอย่างชัดเจนราวกับนั่งอยู่ข้างสนาม! มันทำให้เราได้ช็อตเด็ดๆ ที่ถ้าใช้เลนส์ปกติคงได้แต่รูปคนเล็กๆ เบียดเสียดกันไป

ถ่ายสัตว์ป่า นี่ก็เด็ด! เคยไปสวนสัตว์เปิดครั้งนึงนะ สัตว์มันอยู่ไกลมากจริงๆ แต่พอใช้ 70-200 นี่ถ่ายเสือตอนกำลังเดินไปมา เห็นลายขนชัดแจ๋วเลย หรือตอนถ่ายนกที่เกาะอยู่บนต้นไม้สูงๆ ก็ยังได้รูปสวยๆ มาแบบไม่ต้องกังวล

ถ่ายวิวทิวทัศน์ บางทีเราก็ไม่ได้อยากได้มุมกว้างๆ เสมอไปนะ คือบางทีมันมีอะไรบางอย่างที่ดึงดูดสายตาเรามากๆ อย่างตอนไปเที่ยวเขาใหญ่เมื่อต้นปีนี่แหละ เจอต้นไม้ดอกสวยๆ อยู่ไกลๆ แต่พอซูมเข้าไปนี่แบบ... กลีบดอกเล็กๆ รายละเอียดสวยๆ มันปรากฏขึ้นมาเลย หรือจะถ่ายกลุ่มภูเขาที่อยู่ไกลๆ ให้ดูใกล้ขึ้นมาก็ได้

• ถ่ายคน: ถ่ายบุคคล, ภาพ Portrait, งานแต่งงาน, งานรับปริญญา
• ถ่ายกีฬา: ฟุตบอล, บาสเกตบอล, การแข่งขันวิ่ง, มอเตอร์สปอร์ต
• ถ่ายสัตว์ป่า: สัตว์ในสวนสัตว์, นก, สัตว์ป่าในธรรมชาติ
• ถ่ายวิวทิวทัศน์: เน้นส่วนใดส่วนหนึ่งของวิว, รายละเอียดสถาปัตยกรรม, ภูเขา
• ถ่ายงานอีเวนท์: คอนเสิร์ต, การแสดงบนเวที
• ถ่ายสินค้า: การถ่ายภาพสินค้าที่ต้องการเน้นรายละเอียด

จริงๆ มันก็ขึ้นอยู่กับความคิดสร้างสรรค์ของเราด้วยแหละ เลนส์ตัวนี้มันเหมือนมีปีกให้เราบินเข้าไปใกล้วัตถุที่เราสนใจได้ โดยที่เท้าเรายังยืนอยู่ที่เดิม! มันคมชัดทุกช่วงซูมจริงๆ นะ ตั้งแต่ 70 ไปจนถึง 200 มม. นี่คือมันให้ภาพที่สวยงามมากๆ เลยนะ

ข้อมูลเพิ่มเติม:

• G Lens: ชื่อรุ่นของเลนส์ Sony ที่บ่งบอกถึงคุณภาพระดับสูง โดดเด่นด้วยเทคโนโลยีออปติคัลขั้นสูง และการควบคุมที่ดีเยี่ยม
• ฟูลเฟรม (Full-frame): เซ็นเซอร์รับภาพขนาดใหญ่ ซึ่งให้คุณภาพของภาพที่ดีกว่า มี Dynamic Range กว้างกว่า และสามารถสร้าง Depth of Field ที่ตื้นกว่า (ฉากหลังเบลอมากกว่า) เมื่อเทียบกับเซ็นเซอร์ขนาดเล็กกว่า
• 70-200 มม.: ช่วงทางยาวโฟกัสของเลนส์ จัดเป็นเลนส์ Telephoto Zoom ซึ่งเหมาะสำหรับการถ่ายภาพที่ต้องการดึงวัตถุที่อยู่ไกลให้เข้ามาใกล้
• E-Mount: เมาท์เลนส์มาตรฐานของกล้อง Sony Mirrorless ฟูลเฟรม ทำให้สามารถใช้เลนส์ตระกูลนี้กับกล้อง Sony E-mount ได้อย่างลงตัว
• ความกะทัดรัดและน้ำหนักเบา: เป็นจุดเด่นของเลนส์รุ่นใหม่ๆ ที่ทำให้พกพาและใช้งานได้สะดวกสบายมากขึ้น แม้จะเป็นเลนส์ Telephoto Zoom ก็ตาม