เด็กมีไข้หนาวสั่นเช็ดตัวได้ไหม
เด็กมีไข้หนาวสั่น ควรเช็ดตัวลดไข้ไหม มีวิธีที่ถูกต้องอย่างไร?
อืมมม... เรื่องเด็กเป็นไข้เนี่ย ตอนลูกคนเล็กเป็นไข้สูง หนาวสั่นทีไร เป็นต้องใจเสียทุกทีนะ
จำได้แม่นเลย ตอนนั้นประมาณปี 2562 หรือ 2563 เนี่ยแหละ ลูกชายคนเล็กอายุขวบกว่าๆ ไข้ขึ้นพรวดๆ เช้ามาก็ตัวร้อนละ พอตกเย็นเริ่มมีอาการหนาวสั่น ฉันก็ตกใจนะ เห็นลูกตัวสั่นไปทั้งตัว
ตอนแรกก็คิดเหมือนกันว่า เออ เช็ดตัวมันจะดีขึ้นไหม แต่พอเห็นลูกสั่นจนฟันกระทบกัน ฉันรีบหยุดเช็ดเลย กลัวว่าการเช็ดตัวน้ำเย็นๆ จะยิ่งทำให้เขาหนาวไปกว่าเดิม
ฉันก็รีบหยิบผ้าแห้งมาเช็ดตัวลูกให้แห้งก่อน แล้วก็ห่มผ้าให้พออุ่นๆ ไม่ให้หนาจนเกินไป ไม่ให้เขารู้สึกทรมานจากการสั่นเทิ้ม
เวลาลูกเป็นไข้แล้วหนาวสั่นเนี่ย มันไม่ใช่เรื่องที่จะมองข้ามนะ การประคบเย็นหรือเช็ดตัวตอนที่เขามีอาการหนาวสั่น อาจจะทำให้ร่างกายเขาต่อต้านและสั่นมากขึ้นอีก
สำคัญคือต้องสังเกตอาการลูกให้ดี ถ้าเขาเริ่มมีไข้ ก็ประคบด้วยน้ำอุ่นนิดๆ พอให้รู้สึกสบาย แต่ถ้าเริ่มสั่นแล้ว ให้หยุดทันทีเลยนะ แล้วก็ห่มผ้าให้อบอุ่น
บางทีก็เห็นคนอื่นแนะนำให้เช็ดตัวไปเรื่อยๆ แต่จากประสบการณ์ฉันนะ ถ้าลูกสั่น ก็ต้องหยุดก่อนเลย แล้วค่อยๆ ดูอาการไป
การดูแลเด็กเล็กเป็นไข้เนี่ย มันต้องใช้ความละเอียดอ่อนมากจริงๆ ไม่ใช่ว่าวิธีไหนก็ได้ที่อ่านเจอ ต้องดูตามอาการเขา ณ ตอนนั้นมากกว่า
ถ้าลูกไข้สูงแล้วยังดูซึมๆ เพลียๆ ก็ควรจะไปหาหมอนะ อย่าปล่อยไว้นานเกินไป หมอจะได้วินิจฉัยได้ถูก
จำได้ว่าตอนนั้น ค่าหมอที่โรงพยาบาลเอกชนก็ราวๆ 1,000-1,500 บาท ต่อครั้ง อันนี้คือค่าหมออย่างเดียวยังไม่รวมค่ายา
แต่ที่สำคัญสุดคือความรู้สึกของพ่อแม่นะ เวลาเห็นลูกไม่สบายมันกังวลจริงๆ
ลูกเป็นไข้หนาว ห่มผ้าได้ไหม
ยามวิกาล... แสงจันทร์เลือนรางสอดส่องผ่านม่านบางเบา เสียงลมหายใจอ่อนระทวยแผ่วพลิ้วในความเงียบงัน... อุณหภูมิในห้องลดต่ำลง ความกังวลจับเกาะในใจแม่ สายตาเฝ้ามองร่างเล็กที่ซบตัว สั่นสะท้าน... ความร้อนระอุแผ่ซ่าน... สัมผัสอุ่นร้อนนั้นช่างริบรี่...
ถ้าหนาวสั่น... ห่มผ้าคลุมร่างน้อยได้นะ... เบาๆ อุ่นๆ ให้รู้สึกปลอดภัย... ผ้าห่มผืนโปรดผืนนั้น... เคยโอบกอดมาตั้งแต่เล็ก... วันนี้ก็ยังคงทำหน้าที่... ปลอบประโลม... ให้ความอบอุ่น...
แต่ถ้าไม่... ไม่หนาว... แค่ร้อนระอุ... ณ ตรงนี้... มุมห้อง... ตรงหน้าต่างที่เผยอรับลม... อ่างน้ำใบเล็กตั้งอยู่... น้ำอุณหภูมิห้อง... ไม่เย็นจัด ไม่ร้อนไป... กำลังพอดี... รอคอยการปลอบโยน...
ค่อยๆ เช็ด... ลูบไล้ผิวนุ่มนวล... นาน 15-20 นาที... ช้าๆ นะ... ตรงซอกคอ... ข้อพับแขนขา... ทุกส่วนของร่างกาย... จนกว่าความร้อนจะคลายลง... ความเย็นอ่อนโยนซึมซาบ... ปลอบประโลม...
ถ้าตัวน้อยเริ่มสั่น... หยุดเช็ดทันทีนะ... ไม่ต้องฝืน... เปลี่ยนเสื้อผ้าบางเบา... ผ้านิ่มๆ... ให้ผิวได้หายใจ... อย่าห่มผ้าอีก... ถ้าความหนาวนั้นหายไป...
แล้วก็นอนพักผ่อน... ปิดพัดลมนะ... ปล่อยให้ร่างกายได้เยียวยา... ในความเงียบงันนี้... มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะ... และความรักที่เฝ้ารอ... ให้ทุกอย่างดีขึ้น... พรุ่งนี้... แสงตะวันคงนำพาความสดใสกลับมา...
- เมื่อลูกมีไข้และหนาวสั่น สามารถห่มผ้าได้
- หากไม่มีอาการหนาวสั่น ควรใส่เสื้อผ้าบางเบา ไม่ต้องห่มผ้า
- เช็ดตัวลดไข้ด้วยน้ำอุณหภูมิห้อง นาน 15-20 นาที
- เช็ดให้ทั่วร่างกาย เน้นบริเวณข้อพับต่างๆ
- หากลูกเริ่มมีอาการหนาวสั่น ให้หยุดเช็ดตัวทันที
- ควรให้ลูกพักผ่อนให้เพียงพอ ไม่เปิดพัดลมจ่อโดยตรง
เป็นไข้แล้วหนาวเกิดจากอะไร
สมองมันรีเซ็ตอุณหภูมิใหม่ บอกว่าต้องร้อนกว่านี้เพื่อฆ่าเชื้อโรค แต่ตัวมึงยังไม่ร้อนเท่าที่สมองต้องการ ร่างกายเลยเข้าใจผิดว่า ‘หนาว’
มันเลยสั่งให้กล้ามเนื้อสั่นเพื่อปั่นความร้อน แล้วก็หดหลอดเลือดฝอยที่ผิวหนัง ผิวเลยเย็น มือตีนซีด นั่นแหละที่มาของอาการหนาวสั่นตอนไข้ขึ้น
มันคือกลไกป้องกันตัว ไม่ใช่อาการป่วย สมองส่วนไฮโปทาลามัส (Hypothalamus) เป็นตัวคุมเกมทั้งหมด สั่งให้ร่างกายเพิ่มอุณหภูมิเพื่อสร้างสภาวะที่ไม่เหมาะกับเชื้อโรค
ตอนหนาวสั่น อย่าเสือกห่มผ้าหนาเตอะ เข้าใจว่าหนาว แต่การทำแบบนั้นจะยิ่งเร่งให้อุณหภูมิพุ่งสูงเกินไป ใช้แค่ผ้าห่มบางๆ พอให้ร่างกายอุ่นขึ้นเองตามธรรมชาติ
พอไข้ขึ้นถึงจุดที่สมองพอใจแล้ว อาการสั่นจะหยุด กลไกจะกลับด้าน ร่างกายจะเริ่มระบายความร้อนแทน นั่นคือตอนที่มึงจะเหงื่อแตกพลั่กๆ
ถ้าสั่นไม่หยุด ไข้สูงลิ่วเกิน 39.5 องศาเซลเซียส หรือมีอาการชัก เพ้อ ซึม ไปหาหมอซะ อย่าอวดดี นั่นไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แล้ว
เช็ดตัวเสร็จควรห่มผ้าไหม
เอ้า! เช็ดตัวลูกเสร็จแล้วก็ห่มผ้าให้ซะหน่อยสิ! ไม่ใช่ปล่อยให้หนูตัวเย็นเจี๊ยบเหมือนไอติมหลอดนะจ๊ะ เดี๋ยวไข้จะยิ่งเกาะแน่นกว่าเดิมอีก เหมือนเอาผ้าห่มนวมไปคลุมเตาอบไง ให้ความอบอุ่นไว้ก่อน เดี๋ยวมีเรื่องให้ตื่นเต้นตอนวัดไข้รอบสอง รอไปสัก 15-30 นาทีนะ จับเทอร์โมมิเตอร์วัดไข้ดูอีกที ถ้ามันยังพุ่งปรี๊ดเหมือนรถไฟเหาะ ก็ไม่ต้องรอช้า เช็ดตัวซ้ำไปเลย เหมือนเอาน้ำแข็งประคบ แต่น้ำแข็งน่ะต้องเป็นน้ำยาเช็ดไข้ ไม่ใช่สตรอว์เบอร์รีนะ! ถ้าเช็ดแล้วเช็ดอีก ไข้ก็ยังไม่ยอมลง เหมือนกับไปชวนเพื่อนมาปาร์ตี้ที่ตัว ก็อย่ามัวรอช้า รีบพุ่งไปหาหมอเลย ก่อนที่ไข้จะชวนญาติมาสังสรรค์ด้วย แล้วจะหาว่าไม่เตือน!
- ห่มผ้าหลังเช็ดตัว: สำคัญสุดๆ! เหมือนเอาเสื้อกันหนาวไปใส่ให้ตุ๊กตาหมี จะได้ไม่หนาวตาย รักษาอุณหภูมิร่างกาย ป้องกันไม่ให้ไข้แกล้งกลับมา.
- วัดไข้ซ้ำ: หลังจากเช็ดตัวไป รอสัก 15-30 นาที แล้ววัดใหม่ เหมือนจับผิด ว่าไข้มันหนีไปไหน ถ้ามันยังแอบอยู่ ก็ต้องจัดการต่อ.
- เช็ดตัวซ้ำ: ถ้าไข้ยังไม่ยอมลง เช็ดซ้ำได้อีก รอบสอง รอบสาม เหมือนโปรโมชั่น ยิ่งเช็ด ยิ่งลด แต่ลดไข้ ไม่ใช่ลดราคา.
- รีบหาหมอ: ถ้าทำทุกอย่างแล้ว ไข้ก็ยังไม่ยอมลด เหมือนดื้อแพ้ดื้อด้าน รีบพาลูกไปให้หมอตรวจ อย่าปล่อยให้มันเล่นงานหนัก เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ กว่าจะแก้ทัน.
ความคิดเห็นต่อคำตอบ:
ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นของคุณ! ความคิดเห็นของคุณมีความสำคัญมากในการช่วยเราปรับปรุงคำตอบในอนาคต