1ภาคเรียนลาได้กี่ครั้ง

1ภาคเรียนลาได้กี่ครั้ง: เกณฑ์การลาและเวลาเรียนที่ต้องรู้

การทำความเข้าใจเรื่อง 1ภาคเรียนลาได้กี่ครั้ง ช่วยให้นักเรียนวางแผนการเรียนได้อย่างถูกต้องและป้องกันปัญหาเรื่องเวลาเรียนไม่ครบเกณฑ์ การขาดเรียนหรือลาเกินกำหนดส่งผลกระทบโดยตรงต่อสิทธิ์ในการเข้าสอบและผลการเรียนรวมในเทอมนั้นอย่างแน่นอน ศึกษาข้อปฏิบัติที่สำคัญเพื่อรักษาผลประโยชน์ทางการศึกษาของตนเองให้ดีที่สุด

เกณฑ์เวลาเรียนและสิทธิ์การลาของนักเรียนนักศึกษาในไทย

คำถามที่ว่า 1 ภาคเรียนลาได้กี่ครั้ง ไม่มีตัวเลขตายตัวที่ใช้ร่วมกันได้ทุกสถานศึกษา เนื่องจากกฎระเบียบขึ้นอยู่กับประกาศของแต่ละโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัย รวมถึงดุลยพินิจของอาจารย์ผู้สอน แต่อย่างไรก็ตาม กระทรวงศึกษาธิการและสำนักงานอุดมศึกษาต่างมีกรอบมาตรฐานกลางที่ใช้ร่วมกันในภาพรวมทั่วประเทศ

หลายคนคิดว่ากฎระเบียบการลาหยุดของแต่ละสถานศึกษานั้นเหมือนกัน แต่ในความเป็นจริงแล้วแต่ละระดับชั้นมีข้อกำหนดเฉพาะตัวที่อาจส่งผลกระทบต่อสิทธิ์ในการเข้าสอบได้หากนักเรียนละเลย ดังนั้นควรทำความเข้าใจรายละเอียดของแต่ละระดับการศึกษาให้ถ่องแท้เพื่อป้องกันปัญหาที่อาจเกิดขึ้น

ระดับโรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษา

สำหรับนักเรียนในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน เกณฑ์การลาเรียน มหาวิทยาลัย โรงเรียน กำหนดไว้อย่างชัดเจนว่านักเรียนต้องมีเวลาเรียนรวมไม่น้อยกว่า 80% ของเวลาเรียนทั้งหมดในแต่ละปีการศึกษาหรือภาคเรียน นั่นหมายความว่า ในหนึ่งเทอม นักเรียนสามารถขาดเรียนหรือลา (รวมทั้ง ลาป่วย ลากิจ ได้กี่ครั้งต่อเทอม) ได้ไม่เกิน 20% ของเวลาเรียนทั้งหมด

หากคำนวณเป็นวัน ในภาพรวมของโรงเรียนทั่วไปจะอนุญาตให้ขาดได้ไม่เกินประมาณ 20 วันต่อเทอม ถ้าหากเกินกว่านี้ นักเรียนจะตกอยู่ในเกณฑ์เสี่ยงที่จะได้รับผลการเรียน มส (ไม่มีสิทธิ์สอบ) หรือไม่ผ่านเกณฑ์เวลาเรียนจนต้องเรียนซ้ำชั้นในรายวิชานั้นๆ

ระดับมหาวิทยาลัยและอุดมศึกษา

เมื่อก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย กฎเกณฑ์เรื่องเวลาเรียนจะเปลี่ยนไปใช้วิธีคิดเป็นรายวิชาแทนภาพรวมทั้งเทอม ส่วนใหญ่แล้วอาจารย์ผู้สอนจะยึดเกณฑ์มาตรฐานให้ เวลาเรียน 80 เปอร์เซ็นต์ ขาดได้กี่วัน ตามสัดส่วนของคาบเรียนทั้งหมดในรายวิชานั้น

ตัวอย่างเช่น หากใน 1 ภาคเรียนวิชานั้นมีการเรียนการสอนทั้งหมด 15 ครั้ง (หรือ 15 สัปดาห์) นักเรียนนักศึกษาจะสามารถขาดเรียนได้สูงสุดไม่เกิน 3 ครั้ง ขาดเรียนเกินกี่ครั้งหมดสิทธิ์สอบ ถือเป็นเรื่องสำคัญเพราะหากขาดถึงครั้งที่ 4 อาจถูกตัดสิทธิ์สอบกลางภาคหรือปลายภาคทันที หรือในบางวิชาอาจารย์อาจให้เกรด F ทันทีตามระเบียบการประเมินของคณะ

ความแตกต่างระหว่างการลาป่วยและการลากิจ

นักเรียนหลายคนมักเข้าใจผิดว่าการลาป่วยมีสิทธิพิเศษที่ช่วยยกเว้นกฎระเบียบเรื่องเวลาเรียนได้ แต่ไม่ว่าจะเป็นการลาป่วยหรือการลากิจ ทั้งสองรูปแบบนี้จะถูกนำมารวมคำนวณอยู่ในโควตาการขาดเรียน 20 เปอร์เซ็นต์ทั้งหมด

ความแตกต่างหลักไม่ได้อยู่ที่จำนวนโควตาที่เพิ่มขึ้น แต่อยู่ที่หลักฐานประกอบการลา โรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยมักจะผ่อนปรนหากมีใบรับรองแพทย์มายืนยันในกรณีลาป่วย แต่สำหรับการลากิจ จำเป็นต้องได้รับอนุมัติล่วงหน้าจากอาจารย์ที่ปรึกษาหรือครูประจำชั้นเสียก่อน มิฉะนั้นจะถูกบันทึกเป็นการขาดเรียนโดยไม่มีเหตุผลอันควร

คำแนะนำ: หากมีปัญหาสุขภาพเรื้อรังหรือเจ็บป่วยยาวนาน การยื่นเรื่องขอพักการศึกษาหรือรักษาสภาพนักศึกษาเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยกว่าการฝืนหยุดเรียนเกินโควตาจนส่งผลให้ได้รับผลการเรียน F

เปรียบเทียบเกณฑ์การลาเรียนระหว่างโรงเรียนและมหาวิทยาลัย

ระดับโรงเรียน (ประถม / มัธยม)

ต้องมีเวลาเรียนไม่น้อยกว่า 80% ของเวลาเรียนทั้งหมด

ไม่เกิน 20 วันต่อเทอม (รวมลาป่วยและลากิจ)

ติดสัญลักษณ์ มส. หรือหมดสิทธิ์ประเมินผล

คิดเป็นภาพรวมทั้งภาคเรียนหรือรายปี (รวมทุกวิชา)

ระดับมหาวิทยาลัย (อุดมศึกษา)

ต้องเข้าเรียนไม่น้อยกว่า 80% ของคาบเรียนในวิชานั้นๆ

ประมาณ 3 ถึง 4 ครั้งต่อรายวิชา (ขึ้นกับจำนวนคาบรวม)

หมดสิทธิ์สอบ (Barred) หรือได้เกรด F ในรายวิชานั้นทันที

คิดแยกเป็นรายวิชาตามคาบการเรียนการสอนจริง

บทเรียนราคาแพงของนักศึกษาปี 2 สาียวาริส

มิน, นักศึกษาปี 2 มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ, ป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ในช่วงกลางภาคและต้องนอนพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลเป็นเวลา 1 สัปดาห์เต็มโดยไม่ได้ทำเรื่องลาล่วงหน้า

เธอคิดว่าแค่มีใบรับรองแพทย์มายื่นในวันสอบคงจะเพียงพอ โดยไม่ได้เช็คตารางเรียนว่าวิชาแคลคูลัสมีการเช็คชื่อทุกคาบและจำกัดการขาดไม่เกิน 3 ครั้งตลอดเทอม

เมื่อกลับมาเรียน เธอเพิ่งรู้ตัวว่าขาดวิชานั้นไปถึง 4 ครั้งเพราะรวมกับคาบที่เคยลากิจไปทำกิจกรรมก่อนหน้านี้ ทำให้สิทธิ์เข้าสอบถูกตัดทันทีโดยอาจารย์ผู้สอน

มินต้องทำเรื่องถอนรายวิชา (W) และลงทะเบียนเรียนใหม่ในเทอมถัดไป ซึ่งทำให้แผนการเรียนจบ 4 ปีต้องสะดุดลง เป็นบทเรียนราคาแพงเรื่องการเช็คโควตาเวลาเรียน