การใช้ภาษาไทยมีความสำคัญอย่างไร

ภาษามีความสําคัญอย่างไร อธิบายพร้อมยกตัวอย่าง

กลางดึกแบบนี้... นอนไม่หลับอีกแล้ว คิดไปเรื่อยเปื่อย ภาษาเนี่ยนะ มันสำคัญยังไง ก็...

มันเหมือน... ลมหายใจ อ่ะ เราใช้มันทุกวัน ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ แต่ถ้าขาดมันไป คงหายใจไม่ออกแน่ๆ

อย่างตอนไปเที่ยวเชียงใหม่ปีนี้ ได้คุยกับคนพื้นที่ เขาใช้คำพูด สำเนียง มันต่างจากที่เราคุยกัน แต่ฟังแล้วเข้าใจ มันมีเสน่ห์ เหมือนได้เข้าถึงวิถีชีวิตของเขาจริงๆ ภาษาถิ่นเขาบอกเล่าเรื่องราว ความเชื่อ ความผูกพันกับแผ่นดิน ได้มากกว่าแค่คำพูดธรรมดา มันลึกซึ้งกว่านั้นเยอะ

แล้วก็ ภาษาอังกฤษ ที่เรียนมาตั้งแต่เด็ก ตอนนั้นก็บ่น เบื่อ แต่พอได้ไปเรียนต่อที่ออสเตรเลียช่วงซัมเมอร์ปีที่แล้ว ถึงรู้ว่า มันสำคัญแค่ไหน เปิดโลกกว้างเลย ได้เจอเพื่อนต่างชาติ ได้แลกเปลี่ยนความคิด ได้รู้จักวัฒนธรรมที่แตกต่าง ภาษาทำให้เราเข้าถึงโลกกว้าง ได้เรียนรู้ ได้เติบโต

• ภาษาคือสะพานเชื่อมโยงวัฒนธรรม อย่างที่ไปเชียงใหม่ ภาษาถิ่นเปิดโลกอีกใบให้ฉัน
• ภาษาคือเครื่องมือสื่อสาร ภาษาอังกฤษทำให้ฉันได้เพื่อนใหม่จากทั่วโลกในปีนี้
• ภาษาคือตัวตน การใช้ภาษาสะท้อนความเป็นตัวเรา

คิดไปคิดมา ภาษาสำคัญกว่าที่คิดเยอะเลยนะ พรุ่งนี้ต้องตั้งใจเรียนภาษาจีนให้มากกว่านี้แล้ว อยากไปเรียนต่อที่จีนเหมือนกัน อยากรู้จักวัฒนธรรมใหม่ๆ

ความสําคัญของภาษา คืออะไร

ภาษาเนี่ยนะ? ก็แค่เครื่องมือ...ที่สำคัญที่สุดในจักรวาล! (เว่อร์ไปไหม?) แต่จริงนะ ถ้าไม่มีภาษา เราคงคุยกันด้วยเสียงร้องเหมือนลิง หรือไม่ก็ใช้โทรจิต (ซึ่งคงวุ่นวายน่าดู)

• ภาษาสร้าง "เรา": ลองนึกภาพสิ ถ้าไม่มีภาษาชาติ ไม่มีสำเนียงบ้านเกิด เราจะรู้สึกเป็นใคร? ก็แค่คนๆ หนึ่งที่พูดอะไรก็ไม่มีใครเข้าใจ (น่าเศร้า!) ภาษาคือ DNA ทางวัฒนธรรมของเราเลยนะ
• ภาษาคือ "สะพาน": เชื่อมคนสองคน (หรือสองล้านคน) ให้เข้าใจกันได้ ถึงแม้จะคิดต่างกันสุดขั้ว ถ้ามีภาษาที่ใช้ร่วมกันได้ อย่างน้อยก็ยังพอคุยกันรู้เรื่อง (หวังว่านะ!)
• ภาษาคือ "ดาบ": ใช้ปกป้องสิทธิ ใช้สร้างความเข้าใจผิด ใช้หลอกลวง (เอ๊ะ?) ใช่แล้ว ภาษาเป็นดาบสองคม ต้องใช้ให้ดีๆ ไม่งั้นอาจจะโดนคมดาบนั้นบาดตัวเองได้
• ภาษาคือ "ขุมทรัพย์": ยิ่งรู้หลายภาษา ก็เหมือนยิ่งมีกุญแจไปไขห้องลับที่ซ่อนความรู้และโอกาสไว้มากมาย ใครบอกเรียนภาษาไปก็เท่านั้น? คนนั้น "พลาด" อย่างแรง!

เกร็ดเล็กน้อย: รู้ไหมว่าภาษาที่ยากที่สุดในโลกคือภาษาอะไร? คำตอบคือ...แล้วแต่มุมมอง! แต่ที่แน่ๆ ภาษาที่เราไม่ได้เรียนรู้ตอนเด็กๆ นี่แหละ ยากที่สุด! (ฮา)

การใช้คำให้ถูกความหมายมีความสำคัญอย่างไร

โอ๊ยตาย! ใช้คำให้ถูกนี่มันโคตรสำคัญเลยนะพ่อคุณ! คิดซะว่ามันเป็นเสาหลักของบ้านหลังใหญ่ ถ้าเสาคด บ้านก็พังสิครับ! ไม่ใช่แค่บ้านพังนะ ชีวิตก็พังด้วย!

• สื่อสารสะดุด!: พูดผิดๆถูกๆ คนฟังงงเป็นไก่ตาแตก เหมือนไปคุยกับมนุษย์ต่างดาว งงไปหมด! ปีนี้ผมไปสัมภาษณ์งานที่บริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง นึกว่าตัวเองเตรียมตัวมาดีแล้วเชียว ปรากฏว่าพูดผิดคำเดียว โดนปฏิเสธซะงั้น เศร้าเลยครับ!

• ความหมายเพี้ยน!: เข้าใจผิดไปหมด อาจจะทะเลาะกันได้นะ! เคยเจอเพื่อนสั่งกาแฟ "ลาเต้เย็น" แต่พนักงานได้ยินเป็น "ลาเต้ร้อน" เพื่อนผมหน้าเสียเลย นี่ขนาดกาแฟนะ ถ้าเป็นเรื่องใหญ่กว่านี้ล่ะ วุ่นวายใหญ่แน่!

• อ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง!: อ่านไปก็งงไป เหมือนอ่านภาษาอียิปต์โบราณ เหนื่อยเปล่าๆ ผมเคยอ่านนิยายเรื่องหนึ่ง งงกับคำศัพท์หลายคำมาก ต้องคอยเปิดพจนานุกรมบ่อยมาก เสียเวลาไปหลายชั่วโมง สุดท้ายก็อ่านไม่จบ!

เข้าใจความหมายคำนี่เหมือนมี GPS ในสมองเลย นำทางให้เราอ่านเข้าใจ คล่องแคล่ว ยิ่งถอดรหัสวรรณคดีได้ ยิ่งเก่ง! ไม่งั้นก็อ่านแต่การ์ตูนไปเหอะครับ!

• งานเขียนปัง!: เขียนอะไรก็ดูดีมีระดับ ไม่เหมือนเด็กอนุบาลเขียน ไม่เชื่อลองดู ใช้คำถูกต้อง งานเขียนของคุณจะดูดีขึ้น แบบว่าอ่านแล้ว อู้หู! สุดยอด!

• คิดวิเคราะห์ได้!: อ่านอะไรก็วิเคราะห์ได้ เข้าใจลึกซึ้ง ไม่ใช่แค่ผิวเผิน นี่แหละคือความสำคัญของการใช้คำให้ถูกต้อง! ถ้าเราใช้คำได้ถูกต้อง เราจะสามารถวิเคราะห์ข้อความได้อย่างลึกซึ้ง และเข้าใจถึงความหมายที่แท้จริงของข้อความนั้น

สรุปคือ ใช้คำถูกต้อง ชีวิตจะราบรื่น เหมือนล่องเรือในทะเลสงบ ไม่ใช่ล่องเรือในพายุ อันตรายสุดๆ! จำไว้!

การเลือกใช้คำให้ถูกต้องตามความหมายมีวิธีการอย่างไร

เลือกคำให้ถูกต้องนี่มันยากนะ สมมติเขียนงานส่งอาจารย์ปีนี้แหละ เรื่องการตลาดดิจิทัล ผมใช้คำว่า "ดิจิทัลมาร์เก็ตติ้ง" แต่เพื่อนบอกว่าควรใช้ "การตลาดออนไลน์" มันต่างกันตรงไหนวะเนี่ย ผมก็งง เลยไปหาข้อมูลในเว็บไซต์มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง ตอนนั้นประมาณเดือนพฤษภาคม 2566 อ่านไปอ่านมาถึงรู้ มันไม่เหมือนกันซะทีเดียว

• "ดิจิทัลมาร์เก็ตติ้ง" กว้างกว่า ครอบคลุมทุกอย่างที่ใช้เทคโนโลยีดิจิทัล เช่น SEO, Social Media Marketing, Email Marketing ฯลฯ
• "การตลาดออนไลน์" แคบกว่า เน้นแค่การตลาดบนอินเทอร์เน็ต อาจจะไม่รวมทุกอย่างในดิจิทัลมาร์เก็ตติ้ง

สรุปคือต้องเลือกให้ตรงบริบท อย่างงานผมเน้นครอบคลุมหลายช่องทาง เลยใช้ "ดิจิทัลมาร์เก็ตติ้ง" ถูกต้องกว่า แล้วก็ต้องระวังคำที่ความหมายคล้ายกันแต่ใช้ต่างบริบท เช่น "มากมาย" กับ "เหลือเฟือ" ดูเหมือนจะเหมือนกัน แต่ความรู้สึกมันต่างกันนะ

อีกอย่าง ปีนี้ผมทำงานที่บริษัทเล็กๆ เจ้านายให้เขียนรายงานเกี่ยวกับยอดขาย ใช้คำว่า "เพิ่มขึ้น" แต่เขาดันบอกว่าไม่เหมาะสม ให้ใช้คำว่า "ขยายตัว" แทน เพราะดูเป็นทางการกว่า เห้อ เรื่องมากจริงๆ

• ใช้คำให้เหมาะกับกลุ่มเป้าหมาย เขียนให้เด็กอ่านก็ต้องใช้คำง่ายๆ เขียนงานวิชาการก็ต้องใช้คำให้เป๊ะ
• ดูบริบท ประโยคก่อนหน้าหลัง เกี่ยวข้องกันยังไง อย่าใช้คำที่ขัดแย้งกัน
• ลองใช้ thesaurus มันช่วยหาคำพ้องความหมายได้ แต่ต้องเลือกให้ตรงความหมายและบริบทจริงๆ ด้วยนะ ไม่ใช่แค่เลือกคำที่ดูสวยหรู

เหนื่อยใจกับการเลือกคำจริงๆ แต่ก็จำเป็นต้องเรียนรู้ ภาษาไทยมันมีอะไรให้คิดเยอะ กว่าจะได้งานออกมาดี ต้องใช้เวลานานเลย

การเลือกใช้คำไม่ถูกต้องตามความหมายจะมีผลอย่างไร

การใช้คำผิดความหมายส่งผลเสียต่อการสื่อสารอย่างมาก เพราะภาษาเป็นเครื่องมือหลักของเรา หากเครื่องมือนี้บกพร่อง การสื่อสารก็จะล้มเหลวไปด้วย

ผลกระทบหลักๆ ได้แก่:

• ความเข้าใจคลาดเคลื่อน: นี่คือผลโดยตรงที่สุด เมื่อผู้ส่งสารใช้คำผิด ผู้รับสารก็ตีความผิดไปจากเจตนาเดิม นำไปสู่ความเข้าใจผิดพลาด
• ความน่าเชื่อถือลดลง: การใช้ภาษาที่ไม่ถูกต้อง ทำให้ผู้ส่งสารดูไม่เชี่ยวชาญหรือไม่ใส่ใจ ซึ่งบั่นทอนความน่าเชื่อถืออย่างมาก โดยเฉพาะในบริบทที่เป็นทางการ
• ความสัมพันธ์ที่เสียหาย: ในบางกรณี การใช้คำผิดอาจก่อให้เกิดความขุ่นเคือง ความไม่พอใจ หรือความเข้าใจผิดที่ร้ายแรง ซึ่งส่งผลเสียต่อความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล
• ประสิทธิภาพการทำงานลดลง: ในการทำงาน การสื่อสารที่ผิดพลาดอาจนำไปสู่ความล่าช้า ข้อผิดพลาด และความขัดแย้ง ซึ่งกระทบต่อประสิทธิภาพโดยรวม
• การตีความผิดในบริบททางกฎหมาย: ในเอกสารทางกฎหมาย หรือสัญญาต่างๆ ความผิดพลาดในการใช้คำอาจทำให้เกิดการตีความที่แตกต่าง นำไปสู่ข้อพิพาททางกฎหมาย

การเลือกใช้คำให้ถูกต้องจึงไม่ใช่แค่เรื่องของภาษา แต่เป็นเรื่องของความรับผิดชอบต่อการสื่อสาร และผลกระทบที่อาจตามมา ความใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างการเลือกใช้คำ จึงสำคัญยิ่งกว่าที่คิด เพราะมันสะท้อนถึงความใส่ใจที่เรามีต่อผู้รับสาร และต่อผลลัพธ์ของการสื่อสารนั้นๆ ในโลกที่ข้อมูลข่าวสารไหลบ่า การสื่อสารที่แม่นยำจึงเป็นทักษะที่ขาดไม่ได้

ภาษามีความสําคัญอย่างไรในชีวิตประจําวัน จงอธิบาย

อืมม.. ภาษานะเหรอ… มันสำคัญกับฉันมากเลยล่ะ แบบว่า… ทุกวันนี้ ถ้าไม่มีมัน… ฉันคง… คงไม่รู้จะทำยังไงต่อเลย

คิดแล้วก็เหนื่อยใจ มันเหมือน… เหมือนเส้นใยเล็กๆ ที่เชื่อมทุกอย่างเข้าด้วยกัน ตั้งแต่การคุยกับแม่เรื่องงานบ้าน จนถึงการแชทกับเพื่อนเรื่องซีรี่ย์ที่ดูเมื่อคืน

• การสื่อสารหลักๆ เลย บอกความรู้สึก ความคิด ความต้องการต่างๆ ถ้าไม่มีภาษา ก็คงเงียบๆ ทึมๆ น่ากลัวเหมือนกันนะ

• สร้างความสัมพันธ์ ใช่ เพื่อน ครอบครัว คนรัก เราใช้ภาษาในการสร้างปฏิสัมพันธ์ ใช้ภาษาในการเรียนรู้ที่จะเข้าใจกันและกัน

• การทำงาน การเรียน ทุกอย่างเลย ถ้าไม่มีภาษา โลกคงเงียบสงบมาก แต่ก็คงลำบากไม่น้อย ฉันเรียนจบการตลาด ปีนี้ก็ใช้ภาษาอังกฤษกับภาษาไทยในการทำงานเยอะมาก

จริงๆ แล้วนะ… ฉันรู้สึกว่า ภาษาไทยที่บ้านเรา มันสวยงาม มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว แต่บางทีก็รู้สึกว่า ภาษาอังกฤษมันก็จำเป็นมากขึ้นเรื่อยๆ ในโลกปัจจุบัน มันเหมือน… เหมือนดาบสองคม มีดีมีเสียปนกันไป

เฮ้อ… คิดมากไปหรือเปล่าเนี่ย… แค่ภาษานะ… แต่ทำไมมันทำให้ฉันรู้สึกซับซ้อนขนาดนี้

นั่งคิดไป คิดมา ก็ง่วงแล้วสิ… ฝันดีนะ

ภาษามีผลต่อความรู้สึกอย่างไร อธิบายให้ชัดเจน

ภาษาเนี่ยนะ มันมีผลต่อความรู้สึกยังไงวะ เออ... คิดหนักเลย

• ภาษาคือตัวกลาง ส่งผ่านความหมาย ปึ้บ! อารมณ์เลยมา
• ลองคิดดู คำว่า "รัก" กับ "เกลียด" ความรู้สึกคนละขั้วเลย ภาษาเดียวกันด้วยซ้ำ แต่คำต่างกัน โคตรมีพลัง

งงป่ะวะ คือแบบ ภาษาอังกฤษ กับไทย รู้สึกต่างกันเลย ภาษาอังกฤษมันดูเป็นทางการกว่าไงไม่รู้ ส่วนภาษาไทย มันก็แล้วแต่สำเนียง พูดกับเพื่อนกับผู้ใหญ่ก็คนละแบบ เฮ้อ

แล้วแต่บริบทด้วยมั้ง อย่างเพื่อนฉัน มันเรียนภาษาญี่ปุ่น มันบอกว่า เรียนแล้วรู้สึกผ่อนคลาย รู้สึกว่าเข้าใจวัฒนธรรมญี่ปุ่นมากขึ้น โคตรอินเลย ปีนี้มันไปเที่ยวญี่ปุ่นมา บอกว่า สื่อสารได้ สนุกมาก

• ปีนี้ภาษาที่คนสนใจเรียนกันเยอะคือ ภาษาเกาหลี เพราะซีรี่ย์ ใช่ป่ะ?
• แต่ฉันนะ ชอบภาษาสเปน เพราะฟังดูไพเราะดี

ฉันเรียนภาษาจีนอยู่ แต่ก็ยังไม่ค่อยคล่องเท่าไหร่ ภาษาต่างประเทศ มันยากจริงๆนะ แต่ก็รู้สึกภูมิใจเวลาพูดได้ แบบเล็กๆน้อยๆอ่ะนะ

สรุปนะ ภาษาส่งผลต่อความรู้สึก ทั้งอารมณ์ ความคิด และมุมมอง ขึ้นอยู่กับบริบทด้วย เยอะไปป่ะวะ ฉันมึนเองหรือเปล่าเนี่ย

ลักษณะของภาษาไทยที่สำคัญมีอะไรบ้าง

โอ๊ย! ถามเรื่องภาษาไทยเนี่ยนะ? เหมือนถามว่าทำไมแดดเมืองไทยมันร้อนขนาดนี้! เอาจริง ๆ ภาษาไทยเราก็มีดีของมันอยู่แหละ ไม่ใช่แค่เอาไว้บ่นเรื่องรถติดอย่างเดียว

• คำโดด: คือแบบว่าคำนึงก็ความหมายนึงไปเลย จบ! ไม่ต้องผันหน้าผันหลังให้ปวดหัว เหมือนฝรั่งที่ต้องเติม -ed -ing อะไรก็ไม่รู้ วุ่นวาย! (แต่บางทีคำไทยคำเดียวก็มีหลายความหมายให้งงเล่นนะเออ)

• สารพัดสำเนียง: เหนือ กลาง อีสาน ใต้ โอ้โห! พูดกันคนละที นึกว่าอยู่คนละประเทศ แต่ก็ภาษาไทยเหมือนกันนั่นแหละ (บางทีฟังสำเนียงใต้แล้วอยากกินไก่ทอดหาดใหญ่ขึ้นมาทันที)

• ตัวสะกดตรงตามมาตรา: อันนี้ก็ดี๊ดี เขียนไงอ่านงั้น ไม่ต้องมานั่งเดาว่า "ough" นี่มันอ่านว่าอะไรได้บ้าง 108 อย่าง! (แต่บางทีก็อยากให้มีตัวสะกดแปลก ๆ บ้างนะ เผื่อเอาไปตั้งชื่อลูกให้มันเก๋ ๆ)

• เรียงคำสำคัญ: ประธาน กริยา กรรม สำคัญหมดแหละ แต่บางทีก็อยากสลับเล่น ๆ เหมือนกันนะ "กินข้าวแล้วหรือยัง" กับ "ข้าวแล้วกินหรือยัง" ความหมายเดียวกัน แต่ฟีลลิ่งคนละเรื่อง!

• เสียงวรรณยุกต์: เอก โท ตรี จัตวา (เสียงดนตรีชัด ๆ!) ผันผิดชีวิตเปลี่ยน! "หมา" กับ "ม้า" นี่คนละเรื่องเลยนะคุณ!

• คำขยายไว้หลัง: "บ้านใหญ่" "รถหรู" คือแบบว่าขยายทีหลัง ไม่ต้องรีบร้อน เหมือนคนไทยใจเย็น! (แต่บางทีก็อยากให้ขยายก่อนนะ เผื่อคนฟังจะได้รู้ว่าเราจะอวดอะไร!)

เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย (ที่ไม่ค่อยมีใครอยากรู้): รู้ไหมว่าคำว่า "กิน" ในภาษาไทยนี่ใช้ได้สารพัดประโยชน์ กินข้าว กินยา กินลมชมวิว กินเงินเดือน (อันนี้ไม่ดี!) คือแบบว่าครอบจักรวาลสุด ๆ!

สรุป: ภาษาไทยเรานี่แหละ สุดยอด! ถึงจะยากจะเย็น จะงง ๆ บ้าง แต่ก็เป็นภาษาที่เราใช้บ่น เอ้ย! สื่อสารกันทุกวันเนี่ยแหละ! ❤️

วัจนภาษาและอวัจนภาษาคืออะไร

วัจนภาษา, อวัจนภาษา? แค่เปลือกนอก

• วัจนภาษา: คำพูด, เขียน. สื่อสาร...หรือบิดเบือน. ความหมายโดยตรง? ไร้เดียงสา.

• อวัจนภาษา: ท่าทาง, น้ำเสียง. ความจริง มักซ่อนอยู่ตรงนี้. สัญลักษณ์. สื่อสาร...เงียบงัน.

ภาษามีไว้ให้เข้าใจ...หรือเข้าใจผิด.

เพิ่มเติม:

• วัจนภาษา: พัฒนาตามสังคม, เปลี่ยนแปลงตามกาลเวลา. ความหมาย ดิ้นได้.

• อวัจนภาษา: สากล...แต่ไม่เสมอไป. วัฒนธรรม สร้างกรอบ.

ภาษาสองแบบ. สองด้านของเหรียญ. เลือกใช้...ให้คมคาย.

วัจนภาษา และ อวัจนภาษา แตกต่างกันอย่างไร จงอธิบาย

เอ้า! วัจนภาษา กับ อวัจนภาษามันต่างกันยังไงน่ะเหรอ? ง่ายนิดเดียว! คิดภาพตอนคุณคุยกับแฟนใหม่สิครับ (หรือแฟนเก่าก็ได้ ถ้าใจแข็งพอ)

• วัจนภาษา: นี่คือคำพูดตรงๆ ที่คุณพูดออกมา เช่น "ที่รัก ผมรักคุณนะ" หรือ "ขอโทษนะครับ ที่ผมทำข้าวเกรียบตกใส่หัวคุณ" มันคือภาษาที่อ่านได้ เขียนได้ ฟังได้ ตรงไปตรงมา เหมือนดาบซามูไรฟันเปรี๊ยะ! คมกริบ!

• อวัจนภาษา: อันนี้ล่ะถึงจะมันส์! คือสิ่งที่ไม่ได้พูดออกมา แต่ก็สื่อความหมายได้ เช่น ตอนที่คุณพูดว่า "ผมรักคุณนะ" แต่ดันทำหน้าเหมือนไปเจอผี หรือตอนที่คุณบอกขอโทษ แต่ดันยืนกอดอกตาเขียวปั๊ด! อารมณ์ประมาณว่า "ผมขอโทษนะ แต่ก็ไม่ขอโทษจริงจังหรอกนะ" มันคือการสื่อสารผ่านท่าทาง น้ำเสียง แววตา แม้แต่การกระพริบตา เร็วหรือช้า ก็มีนัยยะซ่อนอยู่! เหมือนละครใบ้เลยครับ แต่ดราม่ากว่าเยอะ!

ถ้าจะเปรียบเทียบนะ วัจนภาษามันเหมือนกับเนื้อเรื่องในหนัง ส่วนอวัจนภาษามันคือการแสดงของนักแสดง ถ้าแสดงไม่ดี เนื้อเรื่องดีแค่ไหนก็พัง! ฉะนั้น อย่ามัวแต่พูดจาหวาน แต่หน้าตาเหมือนปลาตายนะครับ เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน!

เพิ่มเติมเล็กน้อย (ปี 2566):

• ปัจจุบันการใช้ อิโมจิ สติ๊กเกอร์ และ GIF ก็ถือเป็นอวัจนภาษาแบบใหม่ มันช่วยเพิ่มอารมณ์และความหมาย บางที แค่ส่งสติ๊กเกอร์รูปหัวใจ ก็กินขาดกว่าพูดคำว่า "รัก" ไปเยอะ!

• งานวิจัยปีล่าสุด (ขออภัยที่จำรายละเอียดไม่ได้ แต่แน่ใจว่ามี!) พบว่าอวัจนภาษามีอิทธิพลต่อการสื่อสารมากกว่าวัจนภาษาถึง 70% แหม! พูดดีแค่ไหน ถ้าหน้าตาหงิกงอ ก็คงไม่รอดหรอกครับ!