จะรู้ได้ยังไงว่าเรามีอาการทางจิต
สงสัยว่าตัวเองมีอาการทางจิตหรือไม่? ตรวจสอบอาการเบื้องต้นได้อย่างไร?
เอ่อ...เคยป่ะ แบบรู้สึกว่าตัวเองแปลกๆ ไป? เหมือนมีอะไรไม่เข้าที่เข้าทางในหัว
เอาจริงๆ นะ ตอนนั้นอ่ะ ประมาณปี 2558 (มั้ง) ฉันเริ่มรู้สึกว่าตัวเองควบคุมอารมณ์ไม่ได้เลยอ่ะ โกรธง่าย หงุดหงิดแบบไม่มีเหตุผล บางทีก็ซึมเศร้าแบบดิ่งลงเหว คือมันไม่ใช่แค่ "bad day" แต่มันเป็นแบบนั้น ตลอดเวลา
ตอนแรกก็คิดว่าคงเครียดเรื่องงาน แต่พอไปเที่ยวทะเลที่พัทยา (จำได้ว่าไปช่วงสงกรานต์) ก็ยังไม่หายอ่ะ ยิ่งหนักกว่าเดิมอีก! คือแบบ...สนุกกับใครเขาไม่ได้เลย
เคยลองทำแบบทดสอบออนไลน์นะ ไอ้พวก "คุณเป็นโรคซึมเศร้ารึเปล่า" อะไรแบบนั้นน่ะ แต่ก็ไม่ค่อยเชื่อถือเท่าไหร่หรอก รู้สึกว่ามันกว้างๆ คลุมเครืออ่ะ
ถ้าให้พูดถึง "สัญญาณเตือน" ที่ควรไปหาหมอ...สำหรับฉันนะ คือ เมื่อไหร่ที่คุณเริ่มรู้สึกว่าชีวิตมันไม่ใช่ของคุณอีกต่อไปแล้ว คือมันไม่ใช่แค่ "เบื่อ" แต่มันคือความรู้สึกที่ว่า "ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร และฉันไม่รู้ว่าควรทำอะไรต่อไป" อันนั้นน่ากลัวจริง
เอาเป็นว่าลองสังเกตตัวเองดีๆ ถ้ามันเริ่มกระทบกับการใช้ชีวิตประจำวัน (เช่น นอนไม่หลับ กินไม่ได้ หรือไม่อยากทำอะไรเลย) อย่าลังเลที่จะปรึกษาผู้เชี่ยวชาญนะ เพราะบางที...เราก็ต้องการแค่ใครสักคนมาช่วย "จัดระเบียบ" ความคิดในหัวเราก็เท่านั้นเอง
จะรู้ได้ไงว่ามีอาการทางจิต
ลมพัดเย็นยะเยือก พัดใบไม้ร่วงโรยลงบนพื้นดินสีน้ำตาลไหม้ เหมือนหัวใจฉันตอนนี้แหละ...ว่างเปล่า...
ความเงียบ มันคืบคลานเข้ามาในชีวิต เงียบงันจนน่ากลัว เงียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นตุบๆ ตุบๆๆ
ความอ้างว้าง มันแผ่ขยายไปทั่วทุกอณูของร่างกาย เหมือนอยู่ในทะเลทรายกว้างใหญ่ไพศาล ไม่มีใครอยู่ด้วยเลย
ความคิดที่กระจัดกระจาย เหมือนเมฆฝนที่พายุพัดกระหน่ำ ไม่มีทิศทาง ไม่มีจุดหมาย มืดมน สับสน จนแทบหายใจไม่ออก
เหมือนภาพยนตร์เรื่องโปรดฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในโรงภาพยนตร์เก่าๆ ที่เก้าอี้หนังสีแดงเลือดหมูเริ่มลอกเป็นแผ่นๆ แต่ภาพกลับไม่ชัด เบลอๆ เหมือนความทรงจำที่เลือนลาง
ปีนี้... 2566...ฉันเรียนรู้เพิ่มเติมจากหนังสือเล่มโปรดของฉัน "จิตวิทยาสำหรับคนธรรมดา" มันบอกว่า...
การแยกตัว: ไม่ใช่แค่การอยู่คนเดียว แต่เป็นการถอนตัวออกจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง ปฏิเสธการมีปฏิสัมพันธ์ หลีกเลี่ยงการพบปะผู้คน ถึงขั้นอาจไม่ตอบแม้แต่ข้อความจากคนใกล้ชิด
ความคิดไม่ต่อเนื่อง: พูดจาไม่รู้เรื่อง ความคิดวกวน สับสน พูดแล้วก็เงียบไป เหม่อลอย เหมือนลอยอยู่บนเมฆ ไม่มีจุดยืน
พฤติกรรมแปลกๆ: อาจมีการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน ไม่เหมือนเดิม บางทีก็ร่าเริง บางทีก็ซึมเศร้า อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ อย่างไม่สมเหตุสมผล
แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านม่านหน้าต่าง แต่มันไม่สามารถส่องถึงความมืดมนในใจฉันได้เลย.... มันทรมานเหลือเกิน... ฉันหวังว่า...จะมีใครเข้าใจ...
อาการแบบไหนที่ควรไปพบจิตแพทย์
โอ๊ย! ถามมาได้ ใครมันจะรู้ตัวว่า "เอ๊ะ! นี่กรูบ้าแล้วเหรอเนี่ย" คือถ้าถึงขั้นคุยกับหมาที่บ้านรู้เรื่อง หรือเห็นผีตอนกลางวันแสกๆ อันนั้นน่ะชัวร์ป้าบ ไปหาหมอเถอะ! แต่ถ้าแบบ...
- เบื่อโลก: ทำอะไรก็ไม่สนุก ชีวิตมันจืดชืดเหมือนกินข้าวเปล่า อันนี้ก็เริ่มน่าสงสัยแล้วนะ
- ใจเต้นระรัว: เห็นหน้าแฟนแล้วใจสั่น...เอ้ย! ไม่ใช่! ใจสั่นแบบไม่มีเหตุผล หายใจไม่ทั่วท้อง อันนี้อาจจะไม่ใช่แค่รักนะ อาจจะเป็นโรค!
- นอนไม่หลับ: นับแกะจนแกะเบื่อแล้วก็ยังไม่หลับ อันนี้ชีวิตเริ่มพังแล้ว ไปหาหมอให้ช่วยหน่อยเถอะ
สรุป: ถ้าเริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่ปกติ ไม่มีความสุขเหมือนเมื่อก่อน หรือมีอาการแปลกๆ ที่รบกวนชีวิตประจำวัน ก็ลองไปปรึกษาจิตแพทย์ดูเถอะ อย่าอาย! หมอเค้าไม่ได้กัด (มั้ง) ดีกว่าปล่อยให้มันเรื้อรังจนกลายเป็น "บ้า" จริงๆ นะเออ!
ป.ล. อย่าไปเชื่อโฆษณาในทีวีมากนักนะ พวกนั้นเค้าก็อยากขายยา หาหมอจริงจังดีกว่า!
ข้อมูลเพิ่มเติม (เผื่อใครอยากรู้):
- สถิติปีล่าสุด: คนไทยเป็นโรคซึมเศร้าเยอะขึ้นนะจ๊ะ รู้ยัง? อย่าคิดว่าตัวเองเก่ง!
- หาหมอที่ไหนดี: โรงพยาบาลรัฐก็มีจิตแพทย์นะ หรือจะคลินิกเอกชนก็ได้ แต่เช็คประวัติดีๆ ก่อน เดี๋ยวเจอหมอปลอม!
- ยาแก้โรคจิต: กินแล้วอาจจะง่วงซึม แต่ดีกว่าคลั่ง! เชื่อเถอะ! (แต่ปรึกษาหมอก่อนกินนะ)
เครียดระดับไหนควรพบจิตแพทย์
- อารมณ์โคตรเหวี่ยง: เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายเหมือนไบโพล่าร์ปะวะ หรือแค่ PMS หว่า? แต่ถ้าเป็นบ่อยๆ นี่...น่าคิด
- หมดความอดทน: อะไรนิดอะไรหน่อยก็ปรี๊ดแตก...นี่เราเป็นนางร้ายในละครหลังข่าวหรอเนี่ย? หรือว่าแค่แก่แล้ว? 555
- สมาธิสั้นจัด: ทำงานแป๊บๆ ก็วอกแวก...สงสัยต้องกินสมาธิแล้วมั้งเนี่ย (มีจริงดิ?)
- เครียดลงใจ: ใจสั่นเหมือนโดนผีหลอก...อันนี้ไม่ไหวจริง ไปหาหมอเถอะแก
- ตื่นเต้นง่าย: ทุกเรื่องคือ Big Deal...ชีวิตฉันต้องดราม่าขนาดนี้เลยหรอ? หรือเราแค่เป็นคน sensitive เกินไป?
- นอนไม่หลับติดต่อกัน เป็นอาทิตย์ (อันนี้เคยเป็น...ทรมานชิบหาย)
- ไม่อยากทำอะไรเลย นอกจากนอน (อันนี้ก็เคยเป็น...แต่ไม่รู้เครียดหรือขี้เกียจ)
- ทะเลาะกับคนรอบข้าง ทุกวัน (อันนี้ก็...บ่อยไปนะ)
- คิดแต่เรื่อง ซ้ำๆ วนไปวนมา (อันนี้เป็นประจำ...สงสัยต้องหากระดาษมาเขียนระบาย)
- สำคัญ: ทำร้ายตัวเอง หรือคิดอยากตาย (อันนี้ ห้าม คิด ห้าม ทำเด็ดขาด!!!)
- เดี๋ยวนี้มีแอปปรึกษาจิตแพทย์ออนไลน์ด้วยนะ...เผื่อใครไม่กล้าไปคลินิก (แต่ส่วนตัวคิดว่าไปเจอตัวจริงดีกว่า...ได้คุยกันแบบเห็นหน้าเห็นตา)
- อย่ากลัวว่าคนอื่นจะมองว่า "บ้า"...สุขภาพจิตสำคัญกว่าเยอะ!!!
- บางที...แค่ไปคุยกับเพื่อนสนิทก็ช่วยได้เยอะแล้วนะ (แต่ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็ไปหาหมอเถอะ)
- สำคัญอีกที: ถ้ามีอาการอยากทำร้ายตัวเอง...โทรสายด่วนสุขภาพจิต 1323 ได้เลยนะ!!!
- ประกันสังคมเดี๋ยวนี้ น่าจะ ครอบคลุมค่ารักษาจิตเวชแล้วนะ...ลองเช็คดู (ไม่แน่ใจเหมือนกัน...แต่คิดว่าน่าจะนะ)
- การทำสมาธิ หรือออกกำลังกายก็ช่วยได้เยอะเลยนะ...ลองดู (แต่สำหรับบางคน...มันอาจจะไม่พอ)
- ย้ำ: อย่าอายที่จะขอความช่วยเหลือ!!!
แล้วจะรู้ตัวได้ไง? ???? ก็ถ้าอาการเหล่านี้มันรบกวนชีวิตประจำวันแบบ โคตรๆ อ่ะแก...เช่น
ถ้ามีข้อไหนเข้าข่าย...อย่ารอช้า ไปปรึกษาจิตแพทย์ด่วนๆ เลยแก! อย่าคิดว่า "ไม่เป็นไร" เพราะบางที...มันอาจจะไม่โอเคอย่างที่เราคิดก็ได้นะ ????
ข้อมูลเพิ่มเติม:
ปล. นี่พิมพ์จากโทรศัพท์จริงๆนะ...อาจจะมีคำผิดบ้าง อย่าถือสา ????
ความคิดเห็นต่อคำตอบ:
ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นของคุณ! ความคิดเห็นของคุณมีความสำคัญมากในการช่วยเราปรับปรุงคำตอบในอนาคต