ยา Niflec คือยาอะไร

95 ครั้งเข้าชม
Niflec เป็นยาระบายชนิดผง ช่วยทำความสะอาดลำไส้ วิธีใช้: เวลา 17.00 น. รับประทาน Niflec 1 ซอง ละลายในน้ำหรือน้ำหวาน 1 แก้ว ดื่มน้ำตาม 2-3 ลิตร ภายใน 2 ชั่วโมง เพื่อให้ลำไส้สะอาดหมดจด (ควรปฏิบัติตามคำแนะนำแพทย์อย่างเคร่งครัด Swiff เป็นยาระบายอีกตัว หากสงสัยให้สอบถามแพทย์หรือเภสัชกร)
ความคิดเห็น 0 ครั้งถูกใจ

ยา Niflec ชนิดไหน? ประโยชน์และวิธีใช้คืออะไร?

เอ่อ... Niflec เหรอ? เท่าที่จำได้มันคือยาระบายนะ! เคยต้องกินตอนเตรียมตัวส่องกล้องลำไส้ใหญ่เมื่อปีที่แล้ว (พฤษภาคม 2566 ที่โรงพยาบาล...เอ่อ...ขอไม่บอกชื่อนะ) คือรสชาติแย่มากกกก!

ประโยชน์หลักๆ เลยคือล้างลำไส้ให้สะอาดไง ก่อนส่องกล้องเนี่ย ต้องไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย ไม่งั้นหมอจะเห็นอะไรได้! หมอบอกว่าต้องกินยาระบายตามที่สั่ง คือ Niflec เนี่ยแหละ

วิธีใช้เหรอ? หมอจะบอกปริมาณที่ต้องกิน แล้วก็ต้องผสมกับน้ำเยอะๆๆๆๆๆ กินให้หมดภายในเวลาที่กำหนด (จำไม่ได้เป๊ะๆ น่าจะ 2 ชั่วโมงมั้ง) แล้วก็เตรียมตัวเข้าห้องน้ำยาวๆ ได้เลย!

ส่วน Swiff นี่ไม่เคยลองนะ แต่ Niflec นี่ขอบายเลยทีเดียว ถึงจะรู้ว่าจำเป็นก็เถอะ!

ส่องกล้องต้องให้น้ำเกลือไหม

ส่องกล้อง? ไม่จำเป็นเสมอไป

  • อ่อนเพลีย: หมออาจให้น้ำเกลือ แต่ไม่ใช่ทุกคน
  • ยา: คลายกังวล แก้ปวด มาก่อนเสมอ เป็นมาตรฐาน

เพิ่มเติม:

  • น้ำเกลือ: ชดเชยภาวะขาดน้ำ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของการส่องกล้องโดยตรง
  • ยาฉีด: ลดความกลัว ลดความเจ็บปวด เตรียมพร้อมร่างกาย
  • มาตรฐาน: ทุกเคสต้องได้รับยา เพื่อความปลอดภัยและลดความไม่สบายตัว
  • ภาวะแทรกซ้อน: บางรายอาจมีอาการแพ้ยา ต้องแจ้งแพทย์ก่อน
  • การเตรียมตัว: งดอาหาร งดน้ำ ตามคำแนะนำของแพทย์สำคัญ

ไม่ใช่ทุกอย่างที่เห็น คือทั้งหมดที่เป็น.

ทำไมส่องกล้องต้องงดน้ำ

งดน้ำหลังส่องกล้อง? เพราะยาชาทำให้เสี่ยงสำลัก ไอแบบนี้มันก็ปกติของฤทธิ์ยา หายเอง 30 นาที ใจเย็นๆ

  • ยาชาทำให้กล้ามเนื้อลำคออ่อนแรง
  • เสี่ยงสำลักน้ำ อันตราย
  • รอชาหายก่อนค่อยดื่ม

ปีนี้ก็ยังงี้แหละ ประสบการณ์ตรง เจ็บคอชิบหาย แต่ก็หาย เรื่องแค่นี้เอง

ส่องกล้องประมาณกี่ชั่วโมง

ลมหายใจแผ่วเบา... แสงไฟนีออนจางๆ สะท้อนบนพื้นกระเบื้องเย็นยะเยือก เวลา... ราวห้าทุ่ม ห้องตรวจที่คุ้นเคย... กลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆ ปนกลิ่นยาระงับความเจ็บปวด...

  • ห้าถึงสิบนาที ใช่ นั่นคือเวลาที่ใช้ในการส่องกล้อง ความจริงแล้ว... มันช่างช้า นานเหลือเกิน สำหรับฉัน แต่สำหรับแพทย์ มันคงรวดเร็ว แม่นยำ เหมือนการร่ายรำของมือช่างฝีมือ

  • ความรู้สึกอึดอัด แน่นท้อง... อืม ใช่ รู้สึกได้ เหมือนมีอะไรบีบเค้นอยู่ข้างใน เหมือนดวงดาวเบียดเสียดกันในจักรวาลอันกว้างใหญ่ แต่ก็เป็นปกติ... แพทย์อธิบายแล้ว... เพราะลม ลมที่เป่าเข้าไป ขยายกระเพาะ...

ฤดูฝนปีนี้ ฝนตกชุกเหลือเกิน เหมือนน้ำตาที่ไหลไม่หยุด... แต่ฉัน... ฉันเข้มแข็ง ฉันผ่านมันมาได้... แล้วก็จะผ่านต่อไป...

  • การเตรียมตัว ก่อนส่องกล้อง ฉันจำได้ว่าต้องอดอาหาร ห้ามดื่มน้ำ ทั้งวัน ทรมาน แต่เพื่อสุขภาพที่ดี มันคุ้มค่า

  • หลังส่องกล้อง รู้สึกโล่ง เหมือนปลดปล่อยอะไรบางอย่างไป เหมือนดวงอาทิตย์ส่องแสง หลังฝนตกหนัก... ความเจ็บปวด หายไปแล้ว... เหลือเพียงความสบายใจ...

ความทรงจำ พร่าเลือน บ้าง แต่ความรู้สึก... ยังคงชัดเจน... เหมือนรอยแผลเป็น บนใจ... แต่มันคือรอยแผลเป็น ที่บอกเล่าเรื่องราว... เรื่องราวของฉัน...