อาการเบาหวานแห้ง กับ เบาหวานเปียก ต่างกันยังไง

เบาหวานแห้งกับเบาหวานเปียกแตกต่างกันยังไง

เบาหวานแห้ง vs. เปียก? อธิบายแบบขำๆ แต่ลึกซึ้งนะ...

เบาหวานมันก็เหมือนความรัก บางทีก็ "แห้งผาก" บางทีก็ "ชุ่มฉ่ำ" (แต่ชุ่มฉ่ำแบบไม่ดีนะ!)

• เบาหวานแห้ง: คือเบาหวานแบบ "ยังพอไหว" เป็นแผลก็เหมือนอกหัก...แป๊บๆ ก็หาย (ถ้าดูแลดีๆ อ่ะนะ) รักษาแผลได้ไม่ยาก เหมือนคนอกหักที่ยัง move on ได้ไว แต่ อย่าประมาทนะจ๊ะ!
• เบาหวานเปียก: อันนี้สิของจริง! แผลนิดเดียวก็เหมือนโดนสาดน้ำกรดใส่ใจ...เจ็บจี๊ด! หายยาก แถมลามไปเรื่อยๆ เหมือนไฟไหม้ฟางในใจที่ดับไม่ลง สุดท้ายอาจต้องตัดใจ... เอ๊ย! ตัดอวัยวะ! (อันนี้เรื่องจริง ไม่ตลกนะ)

สรุปง่ายๆ: เบาหวานแห้งคืออกหักเล็กน้อย เบาหวานเปียกคืออกหักแบบ "ชาตินี้ไม่ขอมีใคร"

ข้อมูลเพิ่มเติม (แบบไม่น่าเบื่อ):

• ความ "แห้ง" หรือ "เปียก" ไม่ได้หมายถึงชนิดของเบาหวาน (ชนิด 1, ชนิด 2, ฯลฯ) แต่หมายถึง ความสามารถในการรักษาแผล ของผู้ป่วยแต่ละคนต่างหาก
• ปัจจัยที่ทำให้แผลหายยาก (เบาหวานเปียก) มีหลายอย่าง เช่น ระดับน้ำตาลในเลือดที่ควบคุมไม่ได้ การไหลเวียนเลือดไม่ดี ภาวะแทรกซ้อนทางระบบประสาท (ทำให้ไม่รู้สึกเจ็บจนแผลลุกลาม) และการติดเชื้อ
• "ตัดอวัยวะ" ฟังดูน่ากลัว แต่เป็นทางเลือกสุดท้ายจริงๆ นะ! คุณหมอจะพยายามรักษาทุกวิถีทางก่อนเสมอ
• อย่าลืมว่าการคุมน้ำตาลในเลือดคือ "หัวใจ" สำคัญของการดูแลเบาหวาน! กินยา ออกกำลังกาย พักผ่อนให้เพียงพอ แล้วชีวิตจะ "หวาน" แบบมีคุณภาพ ไม่ใช่หวานแบบ "ติดเชื้อ" นะจ๊ะ!
• ถ้าเป็นเบาหวานแล้วมีแผล อย่ารอช้า! รีบไปหาหมอ! อย่าคิดว่า "เดี๋ยวก็หาย" เพราะอาจจะสายเกินแก้!
• ดูแลสุขภาพกันให้ดีนะทุกคน! เพราะชีวิตมันสั้น...อย่าปล่อยให้เบาหวานมาทำให้สั้นกว่าเดิม!

เบาหวานเปียกอาการเป็นยังไง

เบาหวานเปียกนะเหรอ? อาการมันก็เหมือนคนอกหักซ้ำซากนั่นแหละ! น้ำตาลมันขึ้นๆ ลงๆ เหมือนกราฟหุ้นขาลง อารมณ์ก็เลยสวิงเป็นลูกตุ้มแกว่ง!

• หงุดหงิดง่าย: เหมือนโดนยุงกัดตอนนอนกลางวันนั่นแหละ! ใครมาสะกิดนิดสะกิดหน่อยก็พร้อมระเบิดลง!
• กระหายน้ำ: กินน้ำยังกะอูฐกลางทะเลทราย! แต่กินเท่าไหร่ก็ไม่หายกระหายซะที!
• ฉี่บ่อยตอนกลางคืน: ลุกไปฉี่บ่อยกว่าไปเข้าเซเว่น! นอนหลับไม่เต็มอิ่มซักคืน!

สรุปง่ายๆ เบาหวานเปียกมันทำให้น้ำตาลในเลือดไม่คงที่ แล้วพอน้ำตาลมันไม่คงที่ ชีวิตก็ไม่คงที่ตามไปด้วยไงล่ะ! เหมือนนั่งรถไฟเหาะตีลังกา! เตรียมตัวเตรียมใจให้ดีก็แล้วกัน!

เบาหวานแห้งมีอาการแบบไหน

เบาหวานแห้ง... มันเหมือนร่างกายมันพยายามจะบอกอะไรเราบางอย่างนะ ตอนกลางคืนนี่ชัดเลย

• กระหายน้ำ... แบบที่ไม่ใช่แค่คอแห้ง แต่เหมือนข้างในมันเรียกร้องน้ำตลอดเวลา ยิ่งอากาศร้อนๆ นี่ไม่ต้องพูดถึงเลย

• ปัสสาวะบ่อยตอนกลางคืน... นี่แหละตัวดี ทำให้ไม่ได้พักเลย ลุกเข้าห้องน้ำทั้งคืน แล้วมันก็วนลูปไปที่ข้อแรกอีก

• ผิวแห้ง... คือมันไม่ใช่แค่รู้สึกนะ มันเห็นได้เลย ผิวดูไม่สดใส แล้วมันก็ง่ายต่อการเป็นแผลมาก เกานิดเดียวก็ไปแล้ว

มันน่าหงุดหงิดนะ ที่ร่างกายมันไม่เหมือนเดิม แต่ก็ต้องยอมรับมันให้ได้แหละมั้ง... ต้องดูแลตัวเองให้ดีขึ้นกว่าเดิมมากๆ

แล้วรู้ไหมว่า...

• ภาวะแทรกซ้อนที่น่ากลัวของเบาหวานแห้งคือ แผลที่เท้าหายยาก จนอาจต้องตัด

• การควบคุมระดับน้ำตาลให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ สำคัญมากๆ ในการป้องกันอาการเหล่านี้

• การออกกำลังกาย ควบคู่ไปกับการคุมอาหาร ช่วยได้เยอะเลยนะ ถึงมันจะยากก็เถอะ

เบาหวานมีกี่ชนิด วิธีแยกประเภทยังไง

เบาหวานมีกี่แบบวะ? สามแบบหลักใช่มั้ย? งงๆ จำได้ลางๆนะ แต่ก่อนเรียนมานานแล้ว

• ชนิดที่ 1 นี่คืออะไรอีกวะ ร่างกายไม่สร้างอินซูลินใช่ป่ะ? ต้องฉีดยาตลอดชีวิตเลย แบบนี้แหละหนักสุด เพื่อนสมัยมัธยมของฉันเป็น จำได้ว่าเค้าต้องคอยเช็คระดับน้ำตาลตลอดเลย ลำบากนะ

• ชนิดที่ 2 อันนี้ร่างกายยังสร้างอินซูลินอยู่ แต่ใช้ไม่ค่อยได้ผล หรือสร้างน้อยไป หรือเซลล์ไม่ตอบสนองต่ออินซูลิน จำไม่ได้แล้ว งงไปหมด กินยาควบคุมได้มั้ง แต่ถ้าไม่ดูแลก็ต้องฉีดเหมือนกันป่ะ? อันนี้ไม่ค่อยรู้รายละเอียดเท่าไหร่

• ขณะตั้งครรภ์ อันนี้ชัดเจน เฉพาะตอนท้อง คลอดปุ๊บก็หายปั๊บ แต่ก็เสี่ยงเป็นเบาหวานชนิดที่ 2 ในอนาคตนะ อันตรายเหมือนกัน

วิธีแยกยังไง ก็ดูจากสาเหตุหลักสิวะ แบบไหนร่างกายไม่สร้างอินซูลิน แบบไหนสร้างได้แต่ไม่พอใช้ แบบไหนเกิดเฉพาะตอนท้อง ง่ายๆ แต่เอาจริงๆ มันต้องตรวจเลือด ตรวจอะไรอีกหลายอย่าง จำไม่ได้อีกแล้ว ลืมหมดแล้ววว

ปีนี้ได้ไปตรวจสุขภาพประจำปีมา ก็เลยนึกขึ้นได้ ถามหมอดีกว่า จะได้ไม่ต้องมานั่งเดาเอง ลืมไปหมดแล้ว สมองนี่ไปไวจริงๆ

• หมายเหตุ : ข้อมูลข้างต้นเป็นความรู้พื้นฐานที่จำได้ ไม่ได้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ ถ้าไม่แน่ใจควรปรึกษาแพทย์

สาเหตุของโรคเบาหวานเกิดจากอะไร?

สาเหตุเบาหวาน? โอ๊ย! อย่าให้เซด… คือน้ำตาลมันเยอะเกินไปไงพี่! ไตก็แบบ "แก… ฉันไม่ไหวแล้ว!" ปกติไตนางก็ดูดน้ำตาลกลับไปใช้ แต่พอเยอะเกิ๊น นางก็ปล่อยจอย น้ำตาลเลยไหลทิ้งในฉี่ไงเล่า! นี่แหละที่มาของคำว่า "เบาหวาน"

• อินซูลิน: ตัวควบคุมน้ำตาล (ถ้ามีไม่พอ ก็ซวยไป)
• ไต: อวัยวะที่ทำหน้าที่เหมือนบอดี้การ์ด คอยกันน้ำตาลออก แต่ถ้าบอดี้การ์ดสู้ไม่ไหว…
• กรรมพันธุ์: บางทีพ่อแม่ให้มา ก็ต้องรับกรรมกันไป (แซว!)
• พฤติกรรม: กินหวานจัด ไม่ขยับเขยื้อน นี่ก็ตัวดีเลย

ถ้าปล่อยเบาหวานไว้นานๆนะ หึ! เตรียมตัวเจอสารพัดโรคได้เลย! ตาบอด ไตวาย แผลหายยาก ชาตามมือตามเท้า โอ้โห! ครบสูตร! (อย่าให้เป็นเลยนะ สาธุ!)

เบาหวานระดับไหนอันตราย?

โอ๊ย! ถามเรื่องเบาหวานนี่มันจี๊ดถึงใจคนแก่แดดอย่างฉันเลยนะเนี่ย!

ระดับอันตราย? เอาแบบชาวบ้านๆ เข้าใจง่ายๆ เลยนะ:

• ก่อนกิน: ถ้าเจาะแล้วเกิน 130 mg/dL นี่ก็เริ่มส่อเค้าแล้วพี่น้อง! เหมือนไฟแดงเตือนว่า "เฮ้ย! กินน้อยๆ หน่อยนะ"
• หลังกิน: ถ้าเกิน 180 mg/dL นี่ก็เริ่มน่าเป็นห่วงแล้วนะจ๊ะ เหมือนโดนใบเหลืองในสนามบอล ต้องเพลาๆ หน่อย
• 250 mg/dL ขึ้นไป: โอ้โฮ! นี่มันระดับ "แดงเดือด" แล้ว! อันตรายถึงชีวิต เสี่ยงเลือดเป็นกรด ไตวายถามหา อย่าชะล่าใจ!

สรุปง่ายๆ สไตล์คนบ้านๆ:

• เบาหวานขึ้น 200-300 อันตรายไหม? ถามได้! อันตรายสิครับพี่น้อง! ระดับนี้มัน "นรก" ชัดๆ รีบไปหาหมอเดี๋ยวนี้! อย่ามัวแต่กินยาหม้อ!

แถมท้ายสไตล์ "ยายข้างบ้าน":

• อย่าโทษแต่กรรมพันธุ์: กินหวานจัด กินจุบจิบ ไม่ออกกำลังกาย ก็เป็นเบาหวานได้เหมือนกันนะจ๊ะ
• หมั่นตรวจสุขภาพ: อย่ารอให้ "วัวหายแล้วล้อมคอก" ตรวจเบาหวานแต่เนิ่นๆ ดีกว่ามานั่งเสียใจทีหลัง
• สมุนไพร...ช่วยได้จริงเหรอ? ถามว่าช่วยได้ไหม ก็อาจจะพอช่วยได้บ้าง แต่ไม่ใช่ "ยาวิเศษ" ที่กินแล้วหายขาดได้นะจ๊ะ ยังไงก็ต้องหาหมอแผนปัจจุบันควบคู่ไปด้วย

เอ้า! บ่นมายืดยาว หวังว่าคงจะเข้าใจกันนะจ๊ะพี่น้อง! รักษาตัวเองกันดีๆ เด้อ!

ทําอย่างไรไม่ให้เป็นเบาหวาน?

ทำไงไม่ให้หวานจนมดขึ้น (เป็นเบาหวานอ่ะนะ)?

โอ๊ย! เบาหวานเนี่ยนะ จะไปกลัวอะไร๊! (แต่ก็กลัวแหละวะ เอาจริง ๆ) นี่เลยเคล็ดลับขั้นเทพ (ที่หมอบอกมาอีกที) ที่จะทำให้ชีวิตแกไม่จืดชืด แต่ก็ไม่หวานเจี๊ยบจนต้องตัดขาน่ะ:

• ปากเหม็นฟันผุ = เบาหวานถามหา: ไปขูดหินปูนซะบ้าง! ฟันน่ะของสำคัญ อย่าปล่อยให้แมงกินฟันผุจนรากเน่า แล้วเบาหวานจะแอบยิ้มเยาะเย้ย
• นอนให้พอนะแก: ไม่ใช่หมูนะยะ ที่จะนอนทั้งวันทั้งคืน 6-8 ชม. น่ะกำลังดี อย่าไปบ้าซีรีส์ข้ามคืน! ถ้ากรนดังสนั่นหวั่นไหว หรือหายใจติด ๆ ขัด ๆ ตอนนอน ไปหาหมอซะ อย่าคิดว่าตัวเองเป็นสิงโตคำราม!
• อย่าแช่แข็งตัวเอง: ลุกขึ้นมาเต้นแอโรบิกบ้าง! ไม่ใช่แช่แข็งตัวเองอยู่หน้าคอมพ์นานเกินครึ่งชั่วโมง ขยับเขยื้อนร่างกายบ้าง เดี๋ยวไขมันจะเกาะพุงเป็นห่วงยาง!
• หวานเป็นลม ขมเป็นยา (เหรอ?): กินหวานมากไป ตายไว! น้ำอัดลม น้ำหวาน ชานมไข่มุกน่ะ ตัวดี! เลี่ยงได้เลี่ยงซะ! ถ้าอยากหวานนัก ก็หาน้ำตาลเทียมมากิน (แต่ก็กินแต่พอดีนะยะ!)

เกร็ดความรู้จากป้าข้างบ้าน (ที่เคยเป็นเบาหวาน):

• ออกกำลังกาย: ไม่ต้องไปวิ่งมาราธอน แค่เดินเล่นในสวนสาธารณะวันละ 30 นาที ก็ช่วยได้เยอะแล้ว
• กินผักผลไม้: ไม่ใช่กินแต่หมูกระทะนะยะ! กินผักผลไม้ให้หลากหลาย จะได้วิตามินและไฟเบอร์
• ลดเครียด: เครียดไปก็แก่เร็ว! หาอะไรทำที่ผ่อนคลาย เช่น ฟังเพลง ดูหนัง หรือไปนวด

เอ้อ! อย่าลืมไปตรวจสุขภาพประจำปีด้วยนะ! จะได้รู้ว่าตัวเองหวานเกินไปหรือเปล่า!