ไตระยะสุดท้ายมีอาการแบบไหน

68 ครั้งเข้าชม
ไตระยะสุดท้ายมีอาการแบบไหน สังเกตจากภาวะอ่อนเพลียเรื้อรัง ไม่มีแรง ใจสั่นง่าย และผิวพรรณซีดเซียวเนื่องจากไตทำงานเหลือไม่ถึง 15 เปอร์เซ็นต์. ผู้ป่วยกว่า 90 เปอร์เซ็นต์มีภาวะซีดร่วมด้วยเสมอตามเกณฑ์การทำงานของไตระยะที่ 5.
ความคิดเห็น 0 ครั้งถูกใจ

ไตระยะสุดท้ายมีอาการแบบไหน: พบภาวะซีดกว่า 90%

การรู้ว่า ไตระยะสุดท้ายมีอาการแบบไหน เป็นเรื่องสำคัญต่อการรักษาชีวิต. การละเลยสัญญาณเตือนส่งผลเสียต่อร่างกายและเพิ่มความเสี่ยงต่อภาวะแทรกซ้อน. ความเข้าใจลักษณะทางกายภาพส่งเสริมให้ผู้ป่วยเข้าสู่กระบวนการรักษาทันเวลา.

ไตระยะสุดท้ายมีอาการแบบไหน: สัญญาณเตือนที่ห้ามมองข้ามและแนวทางรับมือ

เมื่อพูดถึงคำถามที่ว่า ไตระยะสุดท้ายมีอาการแบบไหน คำตอบมักจะซับซ้อนเพราะอาการไม่ได้เกิดขึ้นเพียงจุดเดียว แต่จะส่งผลกระทบไปทั่วทั้งร่างกายเนื่องจากไตไม่สามารถทำหน้าที่กรองของเสียและรักษาสมดุลน้ำได้อีกต่อไป อาการที่เด่นชัดที่สุดมักเกี่ยวข้องกับภาวะน้ำเกิน การสะสมของสารพิษในเลือด และภาวะซีด ซึ่งหากไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงทีอาจนำไปสู่ภาวะวิกฤตที่อันตรายถึงชีวิตได้

ตัวเลขปัจจุบันชี้ให้เห็นว่าประมาณ 17 เปอร์เซ็นต์ของประชากรไทย หรือเกือบ 12 ล้านคน กำลังเผชิญกับโรคไตเรื้อรังในระยะต่างๆ และมีผู้ป่วยไตวายเรื้อรังระยะสุดท้ายหลายหมื่นคนที่ก้าวเข้าสู่ภาวะไตวายระยะสุดท้ายซึ่งจำเป็นต้องได้รับการบำบัดทดแทนไต[2] การทำความเข้าใจสัญญาณเตือนเหล่านี้จึงไม่ใช่แค่เรื่องของความรู้ แต่คือการรักษาชีวิต

แต่มีสิ่งหนึ่งที่หลายคนมักเข้าใจผิดเกี่ยวกับอาการบวมน้ำ ซึ่งอาจทำให้คุณพลาดสัญญาณสำคัญไป ผมจะเฉลยในส่วนของอาการบวมและภาวะน้ำเกินด้านล่างนี้ครับ

อาการหลักของโรคไตระยะสุดท้าย (Stage 5 CKD)

ในการสังเกตว่า ไตระยะสุดท้ายมีอาการแบบไหน ในระยะที่ 5 หรือระยะสุดท้าย ค่าการทำงานของไต (eGFR) จะลดลงต่ำกว่า 15 มล./นาที/1.73 ตร.ม.[3] ซึ่งหมายความว่าไตทำงานได้ไม่ถึง 15 เปอร์เซ็นต์ของคนปกติ ซึ่งถือเป็น สัญญาณเตือนไตระยะ 5 ที่ชัดเจน อาการจะเริ่มปรากฏชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จนส่งผลต่อการใช้ชีวิตประจำวัน

ภาวะน้ำเกินและอาการบวม (Edema)

เมื่อไตขับน้ำไม่ออก น้ำส่วนเกินจะไปสะสมตามเนื้อเยื่อต่างๆ อาการบวมมักจะเริ่มที่หลังเท้า หน้าแข้ง และรอบดวงตา โดยเฉพาะในช่วงเช้าหลังตื่นนอน หากใช้นิ้วกดลงไปบนบริเวณที่บวมแล้วรอยบุ๋มไม่คืนตัวทันที นั่นคือสัญญาณชัดเจนของอาการบวมน้ำ

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือภาวะน้ำท่วมปอด ผู้ป่วยจะรู้สึกหอบเหนื่อยง่าย แม้แต่การทำงานบ้านเล็กๆ น้อยๆ หรือการเดินระยะสั้นๆ ก็ทำให้หายใจไม่ทัน เมื่ออาการหนักขึ้น ผู้ป่วยจะไม่สามารถนอนราบได้ ต้องใช้หมอนหนุนสูงหลายใบเพื่อให้หายใจสะดวกขึ้น หากรู้สึกว่าต้องลุกขึ้นมานั่งหอบตอนกลางคืน นั่นคือภาวะฉุกเฉินที่ต้องรีบไปโรงพยาบาลทันที

ตอนผมเริ่มดูแลผู้ป่วยกลุ่มนี้ใหม่ๆ ผมเคยคิดว่าอาการบวมน้ำต้องเห็นชัดเจนเหมือนลูกโป่งใส่น้ำเสมอ แต่ความจริงมันไม่ใช่แบบนั้น บางคนน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้น 3 - 5 กิโลกรัมในสัปดาห์เดียวโดยที่มองภายนอกไม่รู้เลยว่าบวม เพราะน้ำไปคั่งอยู่ข้างในปอดหรือช่องท้องแทน การชั่งน้ำหนักทุกเช้าจึงเป็นวิธีตรวจสอบที่แม่นยำกว่าการส่องกระจก

อาการคั่งของของเสียในกระแสเลือด (Uremia)

เมื่อของเสียอย่างยูเรียและครีอะตินีนสะสมในเลือดสูงขึ้น ผู้ป่วยจะเริ่มรู้สึกเบื่ออาหารอย่างรุนแรง ได้กลิ่นอาหารแล้วคลื่นไส้ หรือรู้สึกถึงรสโลหะในปาก สัญญาณหนึ่งที่สังเกตได้ง่ายคือ ปากจะมีกลิ่นคล้ายปัสสาวะ (Uremic fetor) เนื่องจากร่างกายพยายามขับของเสียออกทางลมหายใจ

นอกจากนี้ ของเสียที่คั่งในเลือดจะส่งผลต่อผิวหนัง ทำให้ผิวมีสีเข้มคล้ำขึ้น ผิวแห้งสาก และมีอาการคันตามตัวอย่างรุนแรงซึ่งมักจะไม่หายขาดแม้จะใช้ยาทาผิวคันทั่วไป อาการคันนี้เกิดจากการสะสมของแคลเซียมและฟอสฟอรัสใต้ผิวหนัง ซึ่งเป็นผลพวงโดยตรงจากการที่ไตไม่สามารถขับฟอสฟอรัสออกได้

ทำไมผู้ป่วยไตระยะสุดท้ายถึงมีอาการซีดและเพลียตลอดเวลา?

ไตไม่ได้ทำหน้าที่แค่กรองน้ำ แต่ยังเป็นแหล่งผลิตฮอร์โมน อีริโธรโพอิติน (Erythropoietin) ซึ่งทำหน้าที่กระตุ้นไขกระดูกให้สร้างเม็ดเลือดแดง เมื่อไตวาย การผลิตฮอร์โมนนี้จะลดลงอย่างมาก นำไปสู่ภาวะโลหิตจาง หรืออาการซีด

ผู้ป่วยจะรู้สึกอ่อนเพลียเรื้อรัง ไม่มีแรง ใจสั่นง่าย และผิวพรรณดูซีดเซียว ตัวเลขทางสถิติระบุว่ากว่า 90 เปอร์เซ็นต์ของผู้ป่วยไตระยะสุดท้ายจะมีภาวะซีดร่วมด้วยเสมอ[4] การรักษาจึงมักต้องมีการฉีดยากระตุ้นการสร้างเม็ดเลือดแดงควบคู่ไปกับการรักษาอื่นๆ

เหนื่อยจนไม่อยากลุกจากเตียง - นี่คือคำนิยามที่คนไข้บอกผมบ่อยที่สุด มันไม่ใช่แค่ความขี้เกียจ แต่มันคือความรู้สึกเหมือนแบตเตอรี่ในร่างกายถูกใช้จนหมดและไม่สามารถชาร์จกลับเข้าไปได้ใหม่ แม้จะนอนหลับพักผ่อนมาทั้งคืนแล้วก็ตาม

สัญญาณอันตราย (Red Flags) ที่ต้องพบแพทย์ทันที

หากคุณหรือคนใกล้ชิดเป็นโรคไตเรื้อรัง และพบอาการดังต่อไปนี้ อย่ารอจนถึงวันนัด ให้รีบไปห้องฉุกเฉินทันที: 1. หายใจไม่ออก นอนราบไม่ได้ หรือหอบเหนื่อยรุนแรงขณะพัก 2. ปัสสาวะไม่ออกเลยนานกว่า 12 - 24 ชั่วโมง 3. มีอาการซึม สับสน พูดจาไม่รู้เรื่อง หรือชัก (เกิดจากของเสียคั่งในสมอง) 4. เจ็บหน้าอกรุนแรง หรือหัวใจเต้นผิดจังหวะ (อาจเกิดจากโพแทสเซียมในเลือดสูงเกินไป) 5. อาเจียนทุกครั้งที่กินอาหารจนไม่สามารถรับสารอาหารได้เลย

จำไว้ว่าภาวะโพแทสเซียมสูงเกินไป (Hyperkalemia) เป็นเพชฌฆาตเงียบที่ทำให้หัวใจหยุดเต้นได้ในพริบตา ในผู้ป่วยไตระยะสุดท้าย ความสามารถในการขับโพแทสเซียมจะลดลงจนเกือบเป็นศูนย์ ดังนั้นการตรวจเลือดสม่ำเสมอคือทางเดียวที่จะรู้ระดับความเสี่ยงนี้

ความแตกต่างของอาการ: ไตระยะต้น vs ไตระยะสุดท้าย

การสังเกตความแตกต่างช่วยให้เราประเมินความรุนแรงของโรคได้เบื้องต้น ก่อนที่จะได้รับการยืนยันผลเลือดจากแพทย์

ไตระยะที่ 1 - 3 (ระยะต้นถึงปานกลาง)

  • เหนื่อยง่ายกว่าปกติเล็กน้อยเมื่อออกแรงหนักๆ
  • มักไม่แสดงอาการชัดเจน ผู้ป่วยส่วนใหญ่ไม่รู้ตัวว่าป่วย
  • ปริมาณปัสสาวะยังปกติ แต่อาจเริ่มมีฟองมากผิดปกติ (โปรตีนรั่ว)

ไตระยะสุดท้าย (ระยะที่ 5) ⭐

  • เหนื่อยตลอดเวลาแม้ขณะพัก ซีดเซียว และนอนราบไม่ได้
  • บวมชัดเจน ผิวคล้ำคัน คลื่นไส้ อาเจียน และเบื่ออาหาร
  • ปัสสาวะน้อยลงมาก สีเข้ม หรือไม่ออกเลย
ความแตกต่างที่ชัดเจนที่สุดคืออาการทางระบบประสาทและทางเดินอาหารที่รุนแรงขึ้นในระยะสุดท้าย ในขณะที่ระยะแรกมักจะตรวจพบได้จากการตรวจสุขภาพประจำปีหรือการตรวจปัสสาวะเท่านั้น

บทเรียนจากความใจเย็นของลุงหมาย: จากอาการบวมสู่ห้องฉุกเฉิน

ลุงหมาย อายุ 58 ปี อาศัยอยู่ที่จังหวัดนนทบุรี เป็นโรคความดันโลหิตสูงมานานแต่ไม่ค่อยกินยาต่อเนื่อง ลุงเริ่มสังเกตว่าเท้าบวมขึ้นเล็กน้อยเวลาใส่รองเท้าแตะ แต่ลุงคิดว่าเป็นเพราะเดินเยอะและอากาศร้อนเลยไม่ได้ไปหาหมอ

สองสัปดาห์ต่อมา ลุงหมายเริ่มนอนไม่หลับเพราะรู้สึกอึดอัดที่หน้าอก ลุงพยายามใช้ยาพ่นขยายหลอดลมของหลานสาวแต่ไม่ได้ผล คืนนั้นลุงต้องลุกขึ้นมานั่งเก้าอี้โยกจนเช้าเพราะนอนราบแล้วเหมือนจะขาดใจ

ลูกสาวลุงหมายสังเกตเห็นว่าลุงดูซีดมากและปากมีกลิ่นแปลกๆ จึงรีบพาลุงไปโรงพยาบาล ผลตรวจเลือดพบว่าค่าไตเหลือเพียง 8 เปอร์เซ็นต์ และมีน้ำท่วมปอดอย่างรุนแรงจนต้องเจาะคอใส่ท่อช่วยหายใจทันที

หลังจากฟอกไตฉุกเฉิน 3 ครั้ง ลุงหมายอาการดีขึ้นและหายใจได้เอง ลุงยอมรับว่าถ้ารู้ว่าอาการเหนื่อยคือน้ำท่วมปอดคงมาหาหมอตั้งแต่อาทิตย์ก่อน ตอนนี้ลุงฟอกไตอาทิตย์ละ 3 ครั้งและคุมอาหารอย่างเคร่งครัดจนน้ำหนักตัวคงที่

ข้อมูลเพิ่มเติม

ถ้าเป็นโรคไตระยะสุดท้าย ต้องฟอกไตทุกคนไหม?

ไม่ทุกคนเสมอไป ขึ้นอยู่กับการประเมินของแพทย์ หากผู้ป่วยสามารถคุมระดับของเสียและน้ำได้ดีด้วยยาและอาหารอาจชะลอได้ระยะหนึ่ง แต่ส่วนใหญ่เมื่อถึงระยะที่ 5 การฟอกไตหรือการเปลี่ยนไตคือทางเลือกหลักในการยืดอายุและคุณภาพชีวิต

ไตวายระยะสุดท้ายจะอยู่ได้กี่ปี?

ด้วยเทคโนโลยีปัจจุบัน ผู้ป่วยที่ฟอกไตอย่างมีวินัยมีอัตราการรอดชีวิตในปีแรกสูงถึง 80 - 90 เปอร์เซ็นต์[5] และหลายคนสามารถมีอายุยืนยาวต่อไปได้อีก 10 - 20 ปีหรือมากกว่านั้นหากดูแลสุขภาพและไม่มีโรคแทรกซ้อนรุนแรง

หากคุณกังวลเกี่ยวกับการรักษาในระยะยาว ลองอ่านข้อมูลเพิ่มเติมที่ การฟอกไตต้องฟอกตลอดชีวิตไหม เพื่อทำความเข้าใจทางเลือกในการดูแลสุขภาพ

ทำไมคนเป็นโรคไตถึงคันตามตัวมาก?

เกิดจากการสะสมของฟอสฟอรัสในเลือดที่ไตขับไม่ออก ไปจับกับแคลเซียมและฝังตัวใต้ผิวหนัง นอกจากนี้ผิวที่แห้งจัดจากการขาดความสมดุลของน้ำยังซ้ำเติมอาการคันให้รุนแรงขึ้นจนนอนไม่หลับ

เนื้อหาที่ต้องเชี่ยวชาญ

สังเกตสัญญาณบวมน้ำและหายใจลำบาก

อาการนอนราบไม่ได้และต้องหนุนสูงหลายใบคือสัญญาณวิกฤตของน้ำท่วมปอดที่ต้องการการรักษาฉุกเฉิน

ระวังอาการเบื่ออาหารและกลิ่นปากแปลกๆ

กลิ่นปากคล้ายปัสสาวะและรสโลหะในปากคือสัญญาณเตือนว่าของเสียคั่งในระดับอันตราย

อย่าละเลยภาวะซีดและอ่อนเพลีย

หากผิวซีดลงมากและเหนื่อยตลอดเวลา ควรตรวจเลือดเช็คค่าไตและระดับเม็ดเลือดแดงทันที

ข้อมูลนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ความรู้ทั่วไปเท่านั้น และไม่สามารถทดแทนคำแนะนำจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญได้ ภาวะโรคไตแต่ละบุคคลมีความซับซ้อนแตกต่างกัน หากคุณพบอาการผิดปกติหรือมีโรคประจำตัว ควรปรึกษาอายุรแพทย์โรคไตเพื่อรับการวินิจฉัยและรักษาที่ถูกต้อง หากมีอาการหอบเหนื่อยรุนแรงกรุณาพบแพทย์ทันที

แหล่งข้อมูลที่อ้างถึง

  • [2] Onlinelibrary - มีผู้ป่วยมากกว่า 200.000 คนที่ก้าวเข้าสู่ภาวะไตวายระยะสุดท้ายซึ่งจำเป็นต้องได้รับการบำบัดทดแทนไต
  • [3] Kidney - ในระยะที่ 5 หรือระยะสุดท้าย ค่าการทำงานของไต (eGFR) จะลดลงต่ำกว่า 15 มล./นาที/1.73 ตร.ม.
  • [4] Consultqd - กว่า 90 เปอร์เซ็นต์ของผู้ป่วยไตระยะสุดท้ายจะมีภาวะซีดร่วมด้วยเสมอ
  • [5] Journals - ผู้ป่วยที่ฟอกไตอย่างมีวินัยมีอัตราการรอดชีวิตในปีแรกสูงถึง 80 - 90 เปอร์เซ็นต์