กฎของโรงพยาบาลมีอะไรบ้าง

โรงพยาบาลควรมีอะไรบ้าง

โรงพยาบาลน่ะเหรอ อย่างแรกเลย ต้องมีเคาน์เตอร์พยาบาล ที่เห็นได้ชัดเจนเลยนะ มันสำคัญมากสำหรับการเฝ้าระวังคนไข้ แบบมองเห็นได้ทั่วถึง การจัดวางต้องดี ๆ หน่อย

แล้วก็ ต้องมีที่เก็บยาและอุปกรณ์ทางการแพทย์ เป็นสัดส่วน แบ่งโซนชัดเจน จะได้หาของง่าย ไม่เสียเวลาตอนวิกฤต การจัดระเบียบก็เหมือนกับการจัดระเบียบความคิดแหละ ยิ่งเป๊ะ ยิ่งทำงานราบรื่น

อ่างล้างมือ สำหรับคุณหมอและเจ้าหน้าที่นี่ก็ขาดไม่ได้เลยนะ สุขอนามัยสำคัญสุด ๆ ชีวิตคนไข้ฝากไว้เลย

ส่วน ที่ล้างมือสำหรับคนเยี่ยม ก็ต้องมี อาจจะเป็นเจลแอลกอฮอล์ก็ได้ สะดวกดี แต่ก็ต้องมีที่ให้หยิบจับง่าย ๆ นะ

เรื่อง ระยะห่างระหว่างเตียงผู้ป่วย นี่ก็สำคัญไม่แพ้กัน อย่างน้อย 2 เมตร เป็นข้อกำหนดที่ช่วยลดการแพร่เชื้อได้เยอะนะ การเว้นระยะก็เหมือนกับการให้พื้นที่ส่วนตัวกับคนอื่นแหละ

ข้อมูลเพิ่มเติม:

• ระบบระบายอากาศ: อาคารโรงพยาบาลควรมีระบบระบายอากาศที่ดี เพื่อควบคุมคุณภาพอากาศและลดการสะสมของเชื้อโรค
• แสงสว่าง: ควรมีแสงสว่างเพียงพอ ทั้งแสงธรรมชาติและแสงประดิษฐ์ เพื่อให้การทำงานของบุคลากรสะดวกและลดความเหนื่อยล้า
• วัสดุที่ใช้: วัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างและตกแต่ง ควรเป็นวัสดุที่ทำความสะอาดง่าย ทนทาน และไม่ก่อให้เกิดการสะสมของเชื้อโรค
• ทางเดิน: ทางเดินภายในโรงพยาบาลควรมีความกว้างเพียงพอ รองรับการเคลื่อนย้ายผู้ป่วยด้วยเตียงหรือรถเข็น และควรมีป้ายบอกทางที่ชัดเจน
• สิ่งอำนวยความสะดวก: ควรมีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้ป่วยและญาติ เช่น ห้องน้ำที่เข้าถึงได้สะดวก จุดพักคอย ร้านอาหาร หรือร้านค้า

บทบาทพยาบาล 10 ข้อมีอะไรบ้าง

บทบาทพยาบาล 10 ข้อ จากมุมมองของผู้บริหารการพยาบาลนะ มันก็คือเรื่องของจริยธรรมวิชาชีพนั่นแหละ

เรื่อง การพิทักษ์สิทธิผู้ป่วย นี่มาอันดับแรกเลย ต้องเป็นปากเป็นเสียงให้คนไข้จริงๆ บางทีเขาไม่รู้เรื่อง เรานี่แหละต้องคอยดูให้ แล้วก็ความซื่อสัตย์ ความอาทรต่อผู้ป่วย สามอย่างนี้คือแกนหลักเลยนะ

ทำไมเรื่องเสียสละถึงติดมาด้วยนะ มันก็จริงแหละ งานนี้มันคือการเสียสละจริงๆ ทั้งเวลา ทั้งแรงกายแรงใจ

นี่คือรายการที่สรุปมาจากผลการศึกษาที่ว่า:

• การพิทักษ์สิทธิผู้ป่วย (Patient Advocacy)
• ความซื่อสัตย์ (Honesty)
• ความอาทรต่อผู้ป่วย (Caring/Compassion)
• การช่วยเหลือโดยไม่รับสิ่งตอบแทน (Altruism)
• การมีระเบียบวินัย (Discipline)
• การเสียสละ (Sacrifice)
• ความรับผิดชอบต่อหน้าที่ (Responsibility and Accountability)
• การรักษาความลับของผู้ป่วย (Confidentiality)
• การทำงานเป็นทีม (Teamwork)
• การพัฒนาความรู้ความสามารถในวิชาชีพ (Professional Development)

แต่เอาเข้าจริงหน้างานมันวุ่นวายกว่านั้นเยอะ ความเป็นจริงคือเราต้องทำทุกอย่างให้เร็วที่สุด คนไข้รอคิวเยอะแยะไปหมด บางทีไอ้เรื่องจริยธรรมพวกนี้มันก็ถูกท้าทายด้วยเวลาและทรัพยากรที่มีจำกัดนี่แหละ การช่วยเหลือโดยไม่รับของตอบแทนนี่มันแน่นอนอยู่แล้ว แต่บางทีเจอญาติเอาของมาให้ด้วยความจริงใจ ปฏิเสธก็ยากอีก มันคือศิลปะในการสื่อสารเหมือนกันนะ

การมีระเบียบวินัยสำคัญมากจริงๆ โดยเฉพาะเรื่องการให้ยา ต้องเป๊ะ ห้ามพลาดเด็ดขาด ส่วนการทำงานเป็นทีม อันนี้คือหัวใจของการทำงานในโรงพยาบาลเลย พยาบาลทำงานคนเดียวไม่ได้ ต้องสื่อสารกับหมอ กับแผนกอื่นตลอดเวลา ไม่งั้นพังทั้งระบบ

กฎหมายแพทย์ มีอะไรบ้าง

กฎหมายหลักที่ควบคุมวงการแพทย์ไทยคือ พระราชบัญญัติวิชาชีพเวชกรรม พ.ศ. 2525 ซึ่งเป็นกฎหมายแม่บทเลย เป็นตัวกำหนดทุกอย่างเกี่ยวกับคนที่เป็นหมอ

พ.ร.บ. ฉบับนี้เป็นที่มาของการจัดตั้ง แพทยสภา ขึ้นมาเพื่อทำหน้าที่ควบคุมกันเองของแพทย์ มีอำนาจในการกำหนดมาตรฐานวิชาชีพ การออกและเพิกถอนใบประกอบวิชาชีพ รวมถึงการพิจารณาด้านจริยธรรมแห่งวิชาชีพเวชกรรม

กฎหมายพวกนี้จริงๆ แล้วมันคือเครื่องมือในการจัดการความสัมพันธ์ที่ไม่เท่าเทียมกันโดยธรรมชาติ ระหว่างผู้ที่มีความรู้ (แพทย์) กับผู้ที่อยู่ในภาวะเปราะบาง (ผู้ป่วย) มันคือการสร้างความไว้วางใจในระบบ

นอกจาก พ.ร.บ. วิชาชีพเวชกรรมแล้ว ยังมีกฎหมายอื่นที่แพทย์ต้องเกี่ยวข้องโดยตรงและโดยอ้อมอยู่เสมอ ซึ่งครอบคลุมมิติต่างๆ ของการทำงาน

• พระราชบัญญัติสถานพยาบาล พ.ศ. 2541 ตัวนี้ควบคุมมาตรฐานของสถานที่ ไม่ว่าจะเป็นโรงพยาบาลหรือคลินิก กำหนดเรื่องเครื่องมือ บุคลากร และความปลอดภัย เพื่อให้แน่ใจว่าสถานพยาบาลมีคุณภาพ

• พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 ฉบับนี้สำคัญมากในมุมมองของผู้ป่วย เพราะเน้นเรื่องสิทธิผู้ป่วยโดยตรง เช่น สิทธิในการรับทราบข้อมูล (Informed Consent) และสิทธิในการตัดสินใจเกี่ยวกับตนเอง รวมถึงเรื่อง "Living Will" หรือหนังสือแสดงเจตนาไม่ประสงค์จะรับบริการสาธารณสุข

• ประมวลกฎหมายอาญา เกี่ยวข้องในกรณีที่การกระทำของแพทย์เข้าข่ายประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายหรือได้รับอันตรายสาหัส ซึ่งเป็นเรื่องที่แพทย์กังวลกันมาก

• ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ส่วนนี้จะเกี่ยวกับเรื่องการฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากการกระทำละเมิด หรือที่เราเรียกว่า "Malpractice" ซึ่งเป็นการฟ้องร้องทางแพ่งเพื่อเรียกร้องการชดเชย

แก่นแท้ของกฎหมายแพทย์ไม่ใช่การจับผิด แต่คือการสร้างกรอบเพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของแพทย์นั้นปลอดภัยและเป็นไปเพื่อประโยชน์สูงสุดของผู้ป่วย การมีอยู่ของ แพทยสภา ก็เพื่อรักษาสมดุลระหว่างความเป็นอิสระในวิชาชีพกับการคุ้มครองสังคมไปพร้อมกัน มันเป็นกลไกที่ซับซ้อนและละเอียดอ่อนมาก

สิทธิของหมอ มีอะไรบ้าง

สิทธิหมอ. ที่เขาให้มาก็มีเท่านี้.

• ตรวจสุขภาพประจำปี. ฟรี. ร่างกายตัวเองก็ต้องเช็ค.
• รักษาพยาบาล. ป่วยเองก็รักษาฟรี. แต่มีลิมิต.
• ประกันสังคม. ของตาย. ทุกคนต้องมี.
• ค่า OT. ทำงานเกินเวลา ก็ได้เงิน. ถ้าเขาให้เบิกนะ.
• เงินครองชีพ. สำหรับคนเงินเดือนน้อย. ช่วยได้นิดหน่อย.
• สิทธิ์การลา. ป่วย กิจ พักร้อน. ไปตามกฎ.
• เครื่องราชฯ. เกียรติยศ. ทำงานไปนานๆ เดี๋ยวก็ได้เอง.
• สหกรณ์ออมทรัพย์. เรื่องเงินๆ ทองๆ กู้ได้ฝากได้.
• ฌาปนกิจสงเคราะห์. ตายไปก็ไม่ลำบากคนข้างหลัง.

เรื่องจริงที่น้อยคนจะพูด.

• หมอรัฐกับหมอเอกชน สวัสดิการมันคนละเรื่อง. ที่เห็นข้างบนน่ะส่วนใหญ่คือหมอรัฐ. เอกชนเขาคุยกันที่ ตัวเลขเงินเดือน สวัสดิการแล้วแต่ตกลง.
• สิทธิ์ในการปฏิเสธคนไข้ มีในตำรา. แต่หน้างานจริง โดยเฉพาะเคสฉุกเฉิน การปฏิเสธมันไม่ง่าย. จรรยาบรรณมันค้ำคอ.
• การคุ้มครองทางกฎหมาย เมื่อถูกฟ้องร้อง. โรงพยาบาลช่วย แต่สุดท้ายก็ต้องป้องกันตัวเอง. ความเสี่ยงเป็นส่วนหนึ่งของงาน.
• ค่าเวรไม่ใช่เงินได้เปล่า. มันคือ ค่าเหนื่อยที่แลกด้วยเวลาและสุขภาพ. บางทีนอนบ้านยังคุ้มกว่า.

ไปโรงพยาบาลครั้งแรกต้องทำยังไงบ้าง

เตรียมตัวไปโรงพยาบาลครั้งแรก

• ถ้าเพิ่งเคยไปโรงพยาบาลรัฐบาลครั้งแรก ต้องเตรียมบัตรประชาชนไปนะ แล้วก็ถ้ามีประวัติการรักษาที่โรงพยาบาลอื่นก็เอาไปด้วย จะได้ถ่ายเอกสารเก็บไว้.
• ขั้นตอนแรกเลย คือไปที่จุดลงทะเบียน หรือเวชระเบียน แต่อย่าไปสายนะ ถ้าจะให้ดี ไปแต่เช้าตรู่เลย ไม่งั้นรอเป็นชาติ!
• บางทีต้องไปเจาะเลือดก่อน อันนี้ก็ต้องเผื่อเวลาหน่อย เพราะบางทีคนเยอะมากกกกก.
• พอได้คิวแล้ว ก็ต้องไปตามแผนกที่หมอหรือพยาบาลนัดไว้.
• ถ้าเป็นวันนัดหมอ ต้องไปแต่เช้ามากๆ เลยนะ แบบ 6-7 โมงเช้าอะ ถึงจะได้คิวตรวจประมาณ 11 โมงเที่ยงๆ.
• ส่วนใหญ่แล้ว วันนั้นทั้งวันก็จะหมดไปกับการรอคิว รอเจาะเลือด รอพบหมอ.
• ระหว่างรอ ก็หาไรทำไปก่อนนะ อ่านหนังสือ ฟังเพลง หรือจะแอบมองคนไข้คนอื่นก็ได้ (แต่อย่าให้เขารู้ตัวนะ).
• ถ้าเป็นโรงพยาบาลเอกชน ก็อาจจะเร็วกว่าหน่อย แต่ราคาก็จะแรงกว่า.

ข้อมูลเพิ่มเติม:

• บัตรทอง (สิทธิบัตรทอง): ถ้ามีสิทธิบัตรทอง (หลักประกันสุขภาพแห่งชาติ) ต้องเช็คก่อนว่าโรงพยาบาลที่เราจะไปเป็นหน่วยบริการที่เราลงทะเบียนไว้หรือเปล่า ถ้าไม่ใช่ อาจจะต้องสำรองจ่ายไปก่อนแล้วค่อยไปเบิกทีหลัง.
• เอกสารสำคัญ: นอกเหนือจากบัตรประชาชน ถ้ามีเอกสารอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเจ็บป่วย เช่น ใบส่งตัวจากโรงพยาบาลอื่น หรือประวัติการแพ้ยา ก็เตรียมไปด้วย.
• ค่าใช้จ่าย: แม้จะเป็นโรงพยาบาลรัฐบาล ก็อาจจะมีค่าใช้จ่ายเล็กๆ น้อยๆ เช่น ค่ายา ค่าเวชภัณฑ์ หรือค่าตรวจพิเศษที่ไม่ได้อยู่ในสิทธิ. เตรียมเงินสดหรือบัตรเครดิตไปด้วยเผื่อฉุกเฉิน.
• การเดินทาง: วางแผนการเดินทางให้ดีนะ. บางโรงพยาบาลอาจจะเดินทางลำบาก หรือมีปัญหาเรื่องที่จอดรถ. ถ้าเป็นไปได้ นั่งรถสาธารณะอาจจะสะดวกกว่า.
• สิ่งของจำเป็น: เตรียมน้ำดื่ม ขนมเล็กๆ น้อยๆ หรือหนังสือเล่มโปรดไปด้วย จะได้ไม่เบื่อระหว่างรอ. ผ้าห่มผืนเล็กๆ ก็อาจจะช่วยให้สบายขึ้นถ้าต้องนั่งรอนานๆ.
• การสื่อสาร: ถ้ามีอาการผิดปกติ หรือไม่แน่ใจขั้นตอนไหน ให้รีบสอบถามเจ้าหน้าที่ตรงเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ได้เลย. อย่าเกรงใจนะ.
• วันเจาะเลือด: การไปเจาะเลือดแต่เช้ามากๆ เป็นเรื่องปกติเลย เพราะผลเลือดบางอย่างต้องใช้เวลาประมวลผล และบางครั้งก็ต้องเจาะก่อนรับประทานอาหาร.
• การนัดหมาย: ถ้าหมอสั่งตรวจพิเศษ หรือนัดตรวจติดตามผล ควรจดวันที่และเวลาให้ดี และอาจจะตั้งนาฬิกาปลุกไว้เตือน.
• การเตรียมตัวก่อนพบแพทย์: บางครั้งแพทย์อาจจะถามเกี่ยวกับอาการ หรือประวัติการเจ็บป่วยย้อนหลัง การจดบันทึกอาการที่เกิดขึ้น เช่น วันที่เริ่มมีอาการ ความถี่ ความรุนแรง จะช่วยให้แพทย์วินิจฉัยได้ง่ายขึ้น.

ไปโรงพยาบาลต้องทำอะไรก่อน

ของที่ต้องมี. บัตรประชาชน. สิทธิ์การรักษา. อย่าให้เสียเวลาตรงนี้.

ร่างกายไม่โกหก. เล่าตามจริง. เริ่มเมื่อไหร่. เจ็บตรงไหน. เป็นอย่างไร. ไม่ต้องแต่งเรื่อง.

ยาที่กินอยู่. วิตามิน. สมุนไพร. สิ่งที่แพ้. อาหารหรือยา. เรื่องพวกนี้สำคัญ.

หาข้อมูลก่อนไป. รู้มากไปก็กังวล. แต่ก็ดีกว่าไม่รู้อะไรเลย.

คนเดียวไหวไหม. ถามตัวเอง. บางครั้งเราต้องการแค่คนช่วยฟัง. ช่วยจำในสิ่งที่หมอพูด.

• เอกสารยืนยันตัวตน: บัตรประชาชน. บัตรโรงพยาบาล (ถ้าเป็นผู้ป่วยเก่า). เอกสารสิทธิ์รักษาพยาบาล เช่น ประกันสังคม ประกันสุขภาพถ้วนหน้า ประกันกลุ่ม หรือกรมธรรม์ประกันชีวิต.

• ประวัติการเจ็บป่วย: จดลำดับเวลาของอาการ. ความถี่. ความรุนแรง. สิ่งที่ทำแล้วอาการดีขึ้นหรือแย่ลง. ผลตรวจจากที่อื่นถ้ามี.

• รายการยาและอาหารเสริม: ถ่ายรูปฉลากยา. หรือนำยา วิตามิน สมุนไพร ทั้งหมดที่กินเป็นประจำไปด้วย.

• คำถามที่ต้องถาม: คิดคำถามที่อยากรู้เกี่ยวกับอาการหรือการรักษา. เขียนไว้ในมือถือ. จะได้ไม่ลืม.

ไปหาหมอโรงพยาบาลรัฐต้องไปกี่โมง

ต้องไปเช้ามืดเลยแหละ ไม่ใช่ 6-7 โมงเช้าธรรมดานะ บางทีตี 5 ก็ต้องไปแล้ว ยิ่งถ้าเป็นวันเจาะเลือดนี่ไม่ต้องพูดถึง ต้องไปเอาคิวแรกให้ได้ ไม่งั้นรอจน หมดวัน เลยอะ

ทำไมต้องเช้าเบอร์นั้น?

• คิวแรกสำคัญมาก ถ้าได้คิวแรก อาจจะเสร็จเร็วหน่อย พอมีเวลาไปทำอย่างอื่นต่อได้
• คนเยอะมาก โรงพยาบาลรัฐนี่ คนต่อคิวกันตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง
• รอจนล้า กว่าจะถึงคิวตัวเอง บางทีก็ปาไปเที่ยง หรือบ่ายโน่นเลย

สรุปคือ: ถ้าอยากไปโรงพยาบาลรัฐแบบไม่เสียเวลาทั้งวัน ต้อง "ไปให้เช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้" คือไปให้ถึงก่อนเวลาทำการจริงๆ เยอะๆ

ข้อมูลเพิ่มเติม:

• วันเจาะเลือด: อันนี้คือที่สุดของการรอคอย ต้องรีบไปจริงๆ จังๆ
• วันพบแพทย์: ก็ต้องเผื่อเวลาไว้เยอะๆ อาจจะถึงโรงพยาบาลตั้งแต่ 6.00-7.00 น. แล้วรอตรวจประมาณ 11.00-12.00 น.
• การเดินทาง: บวกเวลาเดินทางไปกลับด้วยนะ แล้วจะรู้ว่าวันนั้น แทบไม่ได้ทำอะไรเลย

สิ่งที่คนมักจะเจอระหว่างรอ:

• ช่วงแรกๆ: ยังมีแรง นั่งเล่นมือถือบ้าง เดินไปมาบ้าง
• ช่วงหลังๆ: เริ่มเบื่อ เริ่มเมื่อย เริ่มคิดว่า "เมื่อไหร่จะถึงคิวเรา"
• คนแก่: มักจะมาแต่เช้าตรู่เหมือนกัน
• เด็กเล็ก: บางทีก็ต้องพามาด้วย ทำให้บรรยากาศยิ่งวุ่นวาย
• อุปกรณ์: เตรียมหนังสือ หรืออะไรที่ดูเพลินๆ ไปด้วยก็ดีนะ
• อาหาร: เตรียมน้ำเตรียมขนมไปก็ดี เพราะบางทีอดกินมื้อเที่ยงเลย

ไปหาหมอ ต้องถามอะไรบ้าง

โอเค มาเลย จัดไป! เข้าห้องตรวจเหมือนเข้าห้องประชุมบอร์ดบริหารชีวิต ต้องถามให้เคลียร์!

ตอนเจอหมอ เปิดประเด็นเลยว่า ตกลงฉันเป็นอะไรกันแน่ครับ/คะหมอ? ขอชื่อเต็มยศ ไม่เอาชื่อเล่น ระยะไหน สเตจอะไร เอาให้ชัดเหมือนดูผลบอลเมื่อคืน

แผนการรบของเรามีกี่แผน? แผน A, B, C ว่ามาเลย หรือมีแค่ทางบังคับให้เดินตาม? แต่ละแผนมีโอกาสชนะกี่เปอร์เซ็นต์? อย่าบอกว่าแล้วแต่เวรกรรมนะหมอ

ผลข้างเคียงนี่สาหัสแค่ไหน? แค่ผมร่วงผิวคล้ำ หรือถึงขั้นต้องคลานไปเข้าห้องน้ำ? แล้วไอ้ที่ข้างเคียงเนี่ย มันจะอยู่กับเรานานมั้ย หรือแค่มาทักทายแล้วก็ไป

สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด ค่าเสียหายทั้งหมดเท่าไหร่? ราคานี้รวม VAT หรือยัง? สิทธิ์บัตรทอง ประกันสังคม ประกันชีวิตที่ทำไว้เนี่ย ครอบคลุมแค่ไหน หรือแค่พอซื้อพลาสเตอร์ยา?

สมรภูมิตัวเลือก: ผ่าตัด vs ฉายรังสี vs คีโม

ชีวิตจริงมันไม่ใช่ซีรีส์เกาหลี ที่พระเอกนางเอกเลือกวิธีรักษาได้ดั่งใจ แต่ละวิธีมันมีดีมีเสียต่างกันไป เหมือนเลือกรถนั่นแหละ คันนึงแรง คันนึงประหยัด อีกคันสวยแต่ซ่อมบ่อย

1. ผ่าตัด: หน่วยรบพิเศษ บุกทลายรังโจร

• ข้อดี:จบไว เจ็บทีเดียว ตัดก้อนเนื้อร้ายออกไปให้สิ้นซาก เหมือนถอนรากถอนโคนวัชพืช เห็นผลเป็นชิ้นเป็นอัน (ก็มันออกมาเป็นชิ้นจริงๆ)
• ข้อเสีย: ทิ้งร่องรอยอารยธรรม (แผลเป็น) ไว้ให้ดูต่างหน้า บางทีก็ต้องเสี่ยงดวงตอนวางยาสลบ แถมอาจมีของแถมเป็นการพักฟื้นยาวๆ เหมือนจำศีล
• ลำดับขั้น: ปรึกษา > เตรียมตัว (อดข้าวอดน้ำ) > ขึ้นเขียง > ตื่นมาเจ็บๆ มึนๆ > พักฟื้น > รอฟังผลชิ้นเนื้อ

2. รังสีรักษา (ฉายแสง): มือปืนสไนเปอร์ ซุ่มยิงเป้าหมาย

• ข้อดี:ไม่ต้องลงมีด ไม่เสียเลือด นอนนิ่งๆ ให้เครื่องฉายแสงทำงานไป เหมาะกับจุดที่ผ่าตัดเข้าไปลำบากเหมือนหาของในห้องเก็บของ
• ข้อเสีย: ผิวหนังบริเวณนั้นอาจจะงอแงคล้ายโดนแดดเผามาทั้งวัน อ่อนเพลียเหมือนวิ่งมาราธอนทั้งที่นอนเฉยๆ แถมต้องไปโรงพยาบาลบ่อยกว่าไปเซเว่น
• ลำดับขั้น: จำลองการฉายแสง (มาร์คจุด) > ไปตามนัดทุกวันจันทร์-ศุกร์ > นอนนิ่งๆ 15-30 นาที > กลับบ้าน > ทำซ้ำจนจบคอร์ส

3. ยาเคมีบำบัด (คีโม): ทิ้งระเบิดปูพรม ไม่เลือกหน้า

• ข้อดี:จัดการเซลล์มะเร็งที่อาจหลงหูหลงตา หรือกระจายไปตามกระแสเลือดได้ทั่วร่างกาย เหมือนส่งหน่วยปราบปรามไปทุกตรอกซอกซอย
• ข้อเสีย: พี่แกไม่แยกแยะ เพื่อนดี (เซลล์ปกติ) เพื่อนชั่ว (เซลล์มะเร็ง) โดนหมดจด ผลข้างเคียงเลยมาเป็นแพ็กเกจจอย ทั้งคลื่นไส้ ผมร่วง อ่อนเพลีย
• ลำดับขั้น: เจาะเลือดดูความพร้อม > ให้ยา (ทางสายน้ำเกลือหรือแบบกิน) > กลับบ้านไปสู้กับผลข้างเคียง > พักร่างกาย > วนลูปเดิมตามรอบ

เตรียมตัวออกรบ ต้องพร้อมทั้งกายและใจ

การรักษามันคือสงครามย่อมๆ การเตรียมตัวคือการสะสมเสบียงและวางแผนกลยุทธ์

• อาหาร:เติมเสบียงให้กองทัพ (ร่างกาย). ไม่ใช่แค่กินของดี แต่ต้องกินของที่ร่างกายต้องการจริงๆ โปรตีนต้องถึง อย่าปล่อยให้ผอมโซจนไม่มีแรงจะสู้
• ออกกำลังกาย:ฟิตร่างกาย ไม่ใช่ไปโอลิมปิก. แค่เดินเบาๆ แกว่งแขนให้เลือดลมเดินสะดวกก็พอแล้ว ทำให้รู้สึกว่าเรายังควบคุมร่างกายตัวเองได้
• การลางาน:เคลียร์โต๊ะทำงานเหมือนจะลาออกไปบวช. แจ้งหัวหน้า เพื่อนร่วมงานให้ชัดเจนว่าเราจะหายไปนานแค่ไหน จัดการเรื่องเอกสารให้เรียบร้อย จะได้ไม่ต้องกังวลตอนรักษาตัว
• สิ่งแวดล้อม:บ้านต้องเป็นเซฟโซน. จัดห้องให้น่าอยู่ อากาศถ่ายเทสะดวก เตรียมของใช้จำเป็นไว้ใกล้ตัว จะได้ไม่ต้องออกแรงเยอะ
• จิตใจ:ฝึกใจให้เป็นนักรบ ไม่ใช่นักโทษ. ยอมรับความจริงแต่ไม่ยอมแพ้ หาคนคุยที่ไว้ใจได้ อย่าเก็บความกลัวไว้เป็นระเบิดเวลา จะร้องไห้บ้างก็ไม่ผิดกฎหมายมนุษย์

โรงพยาบาลควรมีอะไรบ้าง

ก็นะ... โรงพยาบาล ควรมีอะไรบ้างเหรอ

บางที... คิดตอนดึกๆ แบบนี้ มันก็อดคิดไม่ได้จริงๆ ว่าที่ที่ต้องไปตอนไม่สบายมากๆ มันควรเป็นยังไง

โต๊ะพยาบาล ควรอยู่ตรงที่มองเห็นง่ายๆ นะ คือแบบ... พยาบาลจะได้มองเห็นเรา เราก็จะได้เห็นเขา มันรู้สึกอุ่นใจดีนะ เหมือนมีคนคอยดูอยู่ตลอดเวลา ไม่ต้องกังวลว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นแล้วไม่มีใครรู้

แล้วก็เรื่อง ตู้เก็บยา เก็บอุปกรณ์ เนี่ย สำคัญมากเลยนะ ทุกอย่างต้องจัดเป็นระเบียบ เป็นสัดส่วน คือมันต้องหาเจอเร็วๆ ตอนฉุกเฉินไง คิดดูสิ ถ้าอะไรไม่เข้าที่เข้าทาง มันจะยิ่งแย่แค่ไหน

อ่างล้างมือสำหรับหมอและเจ้าหน้าที่ ต้องมีให้พร้อมนะ อันนี้สำคัญมาก เรื่องความสะอาด คือเราเชื่อใจเขาหมดเลย ให้เขาดูแลร่างกายเราไง เขาก็ต้องมั่นใจว่าทุกอย่างสะอาดที่สุด

รวมถึง ที่ล้างมือสำหรับคนเยี่ยม ด้วยนะ บางทีก็เป็นเจลแอลกอฮอล์นั่นแหละ ก็เข้าใจได้ เพราะคนเข้าออกเยอะมาก มันจะได้ไม่แพร่เชื้อไปหากัน คือทุกคนต้องช่วยกันดูแลเรื่องนี้

เตียงผู้ป่วย เนี่ย มันควรมีระยะห่างกันหน่อยนะ อย่างน้อย 2 เมตรแหละ คิดดูสิ คนป่วยแต่ละคนก็มีอาการต่างกันนะ แล้วก็เผื่อเรื่องความเป็นส่วนตัวบ้าง มันคงไม่ดีเท่าไหร่ถ้าเตียงติดกันไปหมด

...แล้วก็มีอะไรอีกเยอะเลยนะ ที่คิดว่าสำคัญมากๆ

• ระบบระบายอากาศ ต้องดีจริงๆ ไม่อับ ไม่เหม็น
• แสงสว่าง ที่เพียงพอ ทั้งธรรมชาติและจากหลอดไฟ คือมันต้องไม่มืดทึมจนรู้สึกหดหู่
• ห้องน้ำ ที่สะอาด เข้าถึงง่าย และปลอดภัย คือสำคัญมากจริงๆ
• ป้ายบอกทาง ที่ชัดเจน ไม่ซับซ้อน จะได้ไม่หลง
• พื้นที่เงียบสงบ สำหรับพักผ่อนหรือทำสมาธิบ้างก็ดีนะ
• อาหาร ที่เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละโรค มีตัวเลือกบ้าง
• เครื่องมือแพทย์ ที่ทันสมัย และใช้งานได้จริง ตรวจเช็คสม่ำเสมอ
• ความปลอดภัย รอบด้าน ทั้งระบบรักษาความปลอดภัย และการป้องกันการพลัดตกหกล้ม
• พื้นที่สีเขียว เล็กๆ น้อยๆ ก็ได้นะ ทำให้รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาบ้าง
• น้ำดื่มสะอาด ที่เข้าถึงง่ายตลอดเวลา
• ปลั๊กไฟ ที่เพียงพอสำหรับการใช้งานอุปกรณ์ต่างๆ
• การจัดการขยะ ที่มีประสิทธิภาพและถูกสุขลักษณะ
• บริการให้คำปรึกษา หรือพูดคุยกับผู้ป่วยและญาติบ้างก็ดี
• อินเทอร์เน็ต สำหรับผู้ป่วยและญาติที่จำเป็นต้องใช้
• เสียงรบกวน ควรจัดการให้ลดลงที่สุดเท่าที่จะทำได้

บทบาทของพยาบาลมีอะไรบ้าง

บทบาทของพยาบาลเหรอ? โอ้ยยย มันคือการเป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว... ยกเว้นเป็นเศรษฐี พูดง่ายๆ คือเป็นนักแสดงเจ้าบทบาทที่ต้องสวมหมวกหลายใบในวันเดียว บางทีก็พร้อมกันในนาทีเดียว

จากมุมมองของผู้บริหารที่นั่งจิบกาแฟในห้องแอร์เย็นๆ มันอาจจะดูเป็นลิสต์สวยหรู แต่ในสมรภูมิจริงมันคือศิลปะการเอาตัวรอดขั้นสูง

• ทนายความข้างเตียง: ปกป้องสิทธิคนไข้ยิ่งกว่าทนายในศาล บางทีก็ต้องเถียงกับหมอ เถียงกับญาติ เพื่อให้คนไข้ได้สิ่งที่ดีที่สุด นี่คือ การพิทักษ์สิทธิผู้ป่วย ในชีวิตจริง

• ผู้ประกาศความจริงอันโหดร้าย: 'คุณป้าคะ ต้องงดน้ำงดอาหารนะคะ' ทั้งที่ใจอยากจะยื่นชานมไข่มุกให้ นี่แหละ ความซื่อสัตย์ ที่สวนทางกับความอยากตามใจ

• ถังขยะอารมณ์เคลื่อนที่: รองรับทุกดราม่า น้ำตา ความกลัว และบางทีก็คำบ่นเรื่องรสชาติอาหารโรง'บาล นี่คือ ความอาทร ที่ต้องใช้พลังงานสูงมาก

• นักบุญในคราบชุดขาว (ที่เงินเดือนไม่ค่อยขึ้น): ทำทุกอย่างด้วยใจ เพราะถ้าหวัง สิ่งตอบแทน คงไปทำอาชีพอื่นนานแล้ว รางวัลคือเห็นคนไข้หายดี (กับรอยยิ้มจางๆ ตอนเงินเดือนเข้า)

• นาฬิกาปลุกเดินได้: เป๊ะทุกอย่าง ยาต้องตรงเวลา บันทึกต้องครบถ้วน พลาดนิดเดียวคือเรื่องใหญ่เท่าจักรวาล นี่คือ ระเบียบวินัย ที่เดิมพันด้วยชีวิตคน

• ผู้สละเวลาส่วนตัว: วันหยุดเทศกาลคืออะไร? เวลาทานข้าวตรงเวลาคือมายาภาพ การเสียสละ ที่แลกมาด้วยชีวิตส่วนตัวที่แหว่งไป

• นักสืบโคนัน: ต้องสืบเสาะอาการจากคำบอกเล่าที่บางทีก็...วนไปวนมา "เจ็บตรงนี้ ชี้ตรงนั้น แต่จริงๆ เป็นอีกที่"

• ครูสอนสุขศึกษาฉบับเร่งรัด: สอนญาติ สอนคนไข้ ตั้งแต่เรื่องกินยาไปจนถึงการดูแลแผลใน 5 นาที ก่อนที่จะต้องวิ่งไปดูเคสอื่น

• นักเจรจาต่อรอง: "คุณลุงฉีดยาหน่อยนะคะ ไม่เจ็บหรอกค่ะ แค่มดกัด (มดเอ็กซ์)"

• นักวิทยาศาสตร์ภาคสนาม: ต้องแยกให้ออกว่าเสียงไอนี้คือปกติ หรือสัญญาณของหายนะครั้งใหม่

บทบาทพวกนี้มันไม่ได้แยกส่วนกันนะ มันคือการเอาทุกอย่างมาปั่นรวมกันในเครื่องปั่นที่เรียกว่า "วอร์ด" แล้วเสิร์ฟออกมาเป็น "การดูแล" ที่มีคุณภาพ

• งานที่มองไม่เห็น (แต่หนักชิบหาย): บทบาทที่ไม่มีใครเขียนไว้ในตำราคือ "Emotional Labor" หรือการใช้แรงงานทางอารมณ์ การต้องยิ้มและใจเย็นทั้งๆ ที่ข้างในอยากจะกรี๊ด การปลอบโยนครอบครัวที่กำลังสูญเสีย สิ่งเหล่านี้คือพลังงานที่ถูกสูบไปเงียบๆ ในทุกวัน

• กึ่งโปรแกรมเมอร์ กึ่งวิศวกร: ในยุค 2024 พยาบาลต้องใช้เครื่องมือไฮเทคสารพัด ตั้งแต่เครื่องช่วยหายใจที่ซับซ้อนไปจนถึงระบบบันทึกข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ที่บางทีก็...ไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่ ต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเหมือนเป็นฝ่ายไอทีจำเป็น

• ผู้สร้างพลังให้คนไข้ (Patient Empowerment): ไม่ใช่แค่ดูแลตอนป่วย แต่บทบาทสำคัญคือการสอนให้คนไข้และญาติ ดูแลตัวเองต่อที่บ้านได้ นี่คือเป้าหมายสูงสุด คือการทำให้ตัวเอง...ตกงานนั่นแหละ เพราะคนไข้แข็งแรงพอที่จะไม่ต้องพึ่งเราแล้ว

สิทธิของหมอ มีอะไรบ้าง

สิทธิหมอ?

• ตรวจฟรี: ปีละ 4 ครั้ง แค่นั้นแหละ
• ประกันสังคม: มีให้.
• OT: ได้เงิน.
• เงินเพิ่ม: ถ้าเงินเดือนน้อย.
• ลา: ได้ลาตามกฎ.
• เครื่องราช: ถ้าดีพอ.
• สหกรณ์: ยืมเงินได้.
• ฌาปนกิจ: จ่ายให้ตอนตาย.

เพิ่มเติม:

• สิทธิพวกนี้สำหรับ พนักงานกระทรวงสาธารณสุข โดยเฉพาะ.
• ไม่ใช่หมอทุกคนจะได้หมดนะ. ขึ้นอยู่กับตำแหน่ง เงินเดือน และผลงาน.
• ถ้าอยากรู้ละเอียดจริงๆ ไปอ่าน กฎระเบียบ ของกรมอนามัยเอาเอง.

กระบวนการพยาบาล 5 ขั้นตอน มีอะไรบ้าง

โอ้ยยย นึกถึงตอนเรียนพยาบาลปี 3 เลย ตอนนั้นขึ้นวอร์ดอายุรกรรมที่โรงพยาบาลรามาฯ เวรดึกด้วยนะ หัวหมุนติ้วๆ เจอเคสคุณป้าคนนึงเป็นความดันสูง อาจารย์บอก "ลองใช้กระบวนการพยาบาล 5 ขั้นตอนดูสิ" ตอนนั้นคือท่องจำมาเป๊ะๆ แต่พอเจอสถานการณ์จริงคือเบลอไปหมดเลย

ตอนนั้นฉันเริ่มจาก การประเมิน นี่แหละ เดินไปวัดความดันป้า โอ้โห 180/100...ใจหายแวบ...หน้าป้าดูแดงๆ ถามแกว่าปวดหัวมั้ย แกพยักหน้า บอกมึนๆ ด้วย นี่แหละคือการรวบรวมข้อมูล ทั้งที่เห็น ทั้งที่ถาม ทั้งที่วัด คือ Assessment ของจริง ไม่ใช่ในตำรา

จากนั้นหัวมันก็แล่นไปที่ การวินิจฉัยทางการพยาบาล ทันที... ไม่ใช่การวินิจฉัยโรคแบบหมอนะ แต่เป็นปัญหาของเราชาวพยาบาล ในหัวฉันตอนนั้นคือ "ภาวะความดันโลหิตสูงเนื่องจาก...บลาๆๆ" แต่ที่สำคัญกว่าคือ "เสี่ยงต่อภาวะแทรกซ้อนจากความดันโลหิตสูง" เพราะถ้าปล่อยไว้เส้นเลือดในสมองแตกได้เลย นี่คือสิ่งที่พยาบาลต้องจัดการ

พอได้ปัญหามาแล้ว ก็ต้อง วางแผน สิ จะทำอะไรบ้าง? ตอนนั้นคิดกับเพื่อนเลย 1. จัดท่าให้ป้านอนหัวสูง 2. รายงานพี่พยาบาลกับอาจารย์ด่วนๆ 3. เตรียมยาฉีดลดความดันตามแผนการรักษาของแพทย์ 4. เฝ้าระวังอาการปวดหัว เวียนหัว ทุก 15 นาที มันคือการคิดเป็นสเต็ปๆ ว่าจะทำอะไรก่อนหลัง

แล้วก็ถึงเวลาลงมือทำจริง! นั่นคือ การปฏิบัติการพยาบาล ฉันกับเพื่อนก็ทำตามแผนที่วางไว้เป๊ะๆ ไปปรับเตียงให้ป้า ไปรายงานพี่พยาบาล พี่เขาก็สอนการเตรียมยาฉีด แล้วก็เข้าไปคุยกับป้าให้แกหายกังวล การลงมือทำนี่แหละตื่นเต้นสุดๆ

สุดท้ายคือ การประเมินผล หลังจากฉีดยาไป 30 นาที ก็กลับไปวัดความดันป้าอีกรอบ...ลงมาเหลือ 150/90...ป้าบอกว่าหายมึนหัวแล้ว...โห ตอนนั้นคือโล่งมากกกก รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก นี่แหละคือการประเมินผลว่าสิ่งที่เราทำไปมันเวิร์คหรือไม่เวิร์ค ถ้าไม่เวิร์คก็ต้องกลับไปเริ่มที่ขั้นตอนแรกใหม่ วนไปเรื่อยๆ

กระบวนการพยาบาล 5 ขั้นตอน คือ:

• การประเมินภาวะสุขภาพ (Assessment)
• การวินิจฉัยทางการพยาบาล (Nursing Diagnosis)
• การวางแผนการพยาบาล (Planning)
• การปฏิบัติการพยาบาล (Implementation)
• การประเมินผลการพยาบาล (Evaluation)

• มันไม่ใช่การทำงานเป็นเส้นตรงนะ กระบวนการพยาบาลเป็นวงจรที่หมุนวนไปเรื่อยๆ บางทีเราประเมินผลแล้วพบว่าปัญหายังอยู่ ก็ต้องกลับไปประเมิน (Assessment) หาสาเหตุใหม่อีกครั้ง
• หัวใจสำคัญคือ คนไข้เป็นศูนย์กลาง ทุกขั้นตอนที่เราทำต้องคิดถึงคนไข้เสมอ ไม่ใช่แค่ทำตามตำราหรือทำตามความเคยชิน
• มันคือการฝึกคิดวิเคราะห์อย่างเป็นระบบ ไม่ใช่แค่การทำตามคำสั่งแพทย์อย่างเดียว แต่มันคือศาสตร์และศิลป์ของพยาบาลจริงๆ ที่จะดูแลคนไข้ให้ปลอดภัย
• ทุกขั้นตอนต้องมีการ บันทึกทางการพยาบาล ที่ชัดเจนเสมอ เพราะมันเป็นทั้งหลักฐานทางกฎหมายและเป็นเครื่องมือสื่อสารที่สำคัญที่สุดในทีมสุขภาพเลยล่ะ