ผู้ป่วย SLE ควรกินวิตามินอะไรดี

ผู้ป่วย SLE ควรกินวิตามินอะไรดี? วิตามินดีคือคำตอบที่สำคัญ

ผู้ป่วย SLE ควรกินวิตามินอะไรดี? การเลือกวิตามินสำหรับผู้ป่วยโรคเอสแอลอีต้องระมัดระวังเพราะวิตามินบางชนิดจำเป็น เช่น วิตามินดี แต่สมุนไพรบางชนิดกลับกระตุ้นภูมิคุ้มกันจนทำให้โรคกำเริบ การทำความเข้าใจความต้องการของร่างกายและปรึกษาแพทย์ก่อนใช้ผลิตภัณฑ์ช่วยป้องกันภาวะแทรกซ้อนและควบคุมโรคได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ผู้ป่วย SLE ควรกินวิตามินอะไรดี? รู้จักตัวช่วยเสริมการรักษาที่ปลอดภัย

ไม่มีคำตอบตายตัวสำหรับคำถามที่ว่า ผู้ป่วย SLE ควรกินวิตามินอะไรดี เพราะโรค SLE หรือโรคพุ่มพวงมีความซับซ้อนและแตกต่างกันในแต่ละบุคคล การกินวิตามินจึงไม่ใช่การรักษาหลัก แต่เป็นตัวช่วยเสริมที่ต้องอยู่ภายใต้การดูแลของแพทย์อย่างใกล้ชิด คำตอบสั้นๆ คือ วิตามินที่ถูกพูดถึงบ่อยและมีงานวิจัยรองรับ ได้แก่ วิตามินดี วิตามินซี และแคลเซียม แต่ปริมาณและความจำเป็นขึ้นอยู่กับอาการและยาที่คุณใช้อยู่

หลายคนอาจคิดว่ากินวิตามินเยอะๆ แล้วดีต่อร่างกายเสมอ แต่สำหรับผู้ป่วย SLE แล้ว ความคิดนั้นอันตรายมาก เพราะวิตามินบางชนิดกลับไปกระตุ้นให้ภูมิคุ้มกันทำงานผิดปกติหนักขึ้นได้ ดังนั้นก่อนจะซื้อวิตามินสักเม็ด ต้องรู้ก่อนว่าอะไรคือ ของดี และอะไรคือ กับดัก

ทำไมผู้ป่วย SLE ถึงต้องระวังเรื่องวิตามินเป็นพิเศษ?

ระบบภูมิคุ้มกันของผู้ป่วย SLE ทำงานเกินปกติ มันดุร้ายและควบคุมยากอยู่แล้ว การเติม อาหารเสริมบำรุงร่างกายผู้ป่วยแพ้ภูมิตัวเอง โดยไม่รู้ตัว จึงเปรียบเสมือนการเติมเชื้อเพลิงลงในกองไฟ นั่นคือเหตุผลที่เราต้องเลือกวิตามินที่ช่วยลดการอักเสบและเสริมสร้างเกราะป้องกันโดยไม่ไปกระตุ้นการทำงานของภูมิคุ้มกันให้มากขึ้น และต้องหลีกเลี่ยงสารใดๆ ที่มีฤทธิ์กระตุ้นภูมิคุ้มกันโดยเด็ดขาด

วิตามินดี (Vitamin D): ดาวเด่นที่ผู้ป่วย SLE ขาดกันมาก

วิตามินดีคือวิตามินที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้ป่วย SLE เพราะผู้ป่วยมักหลีกเลี่ยงแสงแดด ซึ่งเป็นแหล่งวิตามินดีหลักจากธรรมชาติ ทำให้เกือบทั้งหมดมีภาวะขาดวิตามินดี การศึกษาในปี 2025 พบว่าการให้วิตามินดีขนาดสูงแก่ผู้ป่วย SLE ระยะรุนแรงที่ได้รับยาสเตียรอยด์นั้นปลอดภัยและสามารถเพิ่มระดับวิตามินดีในเลือดได้อย่างมีนัยสำคัญ^[1] (citation:1)(citation:5)

น่าสนใจตรงที่งานวิจัยยังชี้ให้เห็นว่าวิตามินดีไม่ได้ดีแค่กับกระดูก การศึกษาในฝรั่งเศสก่อนหน้านี้พบว่าเมื่อให้วิตามินดีขนาด 100,000 หน่วยต่อสัปดาห์แก่ผู้ป่วย SLE ที่ขาดวิตามินดี สามารถปรับสมดุลของเม็ดเลือดขาวในระบบภูมิคุ้มกันได้ เช่น เพิ่ม Tregs (เซลล์ที่คอยควบคุมไม่ให้ภูมิคุ้มกันทำงานเกิน) และลด Th17 (เซลล์ที่ก่อให้เกิดการอักเสบ) ได้จริง (^[2] citation:9)

ในแง่ความปลอดภัย งานวิจัยล่าสุดยืนยันว่าการให้วิตามินดีขนาดสูงถึง 100,000 หน่วยต่อสัปดาห์เป็นเวลา 24 สัปดาห์ในผู้ป่วยหนักก็ทำได้อย่างปลอดภัย (^[3] citation:1)(citation:5) อย่าเพิ่งคิดจะกินขนาดนั้นเอง เพราะการให้ในปริมาณสูงต้องอยู่ภายใต้การดูแลของแพทย์เพื่อเจาะเลือดติดตามระดับวิตามินในร่างกายอย่างใกล้ชิดเท่านั้น

แคลเซียม (Calcium): คู่หูที่ขาดไม่ได้

ถ้าพูดถึงวิตามินดี ก็ต้องพูดถึงแคลเซียม เพราะมันทำงานคู่กัน สำหรับผู้ป่วย SLE ที่ต้องกินยาสเตียรอยด์ต่อเนื่อง การสูญเสียมวลกระดูกเป็นเรื่องหลีกเลี่ยงได้ยาก แพทย์จึงมักแนะนำให้กินแคลเซียมเสริมตั้งแต่วันแรกที่เริ่มใช้สเตียรอยด์ เพื่อป้องกันภาวะกระดูกพรุนที่อาจมาเยือนแบบไม่ทันตั้งตัว^[4] (citation:3)

ปริมาณที่แนะนำมักอยู่ที่ประมาณ 500-1,000 มิลลิกรัมต่อวัน ขึ้นอยู่กับอาหารที่กินและระดับวิตามินดีในเลือด แต่สิ่งที่ควรรู้คือ การกินแคลเซียมตอนไหนก็ได้ ไม่จำเป็นต้องกินตอนกลางคืนหรือตอนเช้า ขอแค่กินให้สม่ำเสมอและไม่ลืม (citation:7)

วิตามินซี (Vitamin C): สารต้านอนุมูลอิสระที่ต้องใช้ด้วยความเข้าใจ

วิตามินซีมีคุณสมบัติเด่นในการต้านอนุมูลอิสระ ซึ่งช่วยลดการอักเสบเรื้อรังในร่างกายของผู้ป่วย SLE ได้ ปัจจุบันกำลังมีการศึกษาในประเทศอินโดนีเซียที่สนใจผลของวิตามินซีต่อการลด TNF-α (สารก่อการอักเสบ) และระดับความรุนแรงของโรคในผู้ป่วย SLE จำนวน 38 คน (^[5] citation:2) แม้ผลการศึกษาจะยังไม่ออกมา แต่แนวคิดนี้ก็พอมีเหตุผลรองรับ

น่าสนใจที่การศึกษาอื่นๆ เกี่ยวกับวิตามินซีใน SLE ก็กำลังดำเนินการเช่นกัน โดยเฉพาะการดูผลต่อระดับ Malondialdehyde ซึ่งเป็นตัวบ่งชี้ความเครียดออกซิเดชันในร่างกาย^[6] (citation:6)(citation:10) แม้ข้อมูลเหล่านี้จะมาจากการศึกษาขนาดเล็กและยังไม่ใช่ข้อสรุปชี้ขาด แต่ก็ชี้ให้เห็นว่าวิตามินซีเป็นหนึ่งในวิตามินที่มีโอกาสช่วยเหลือผู้ป่วยได้

ข้อสำคัญคือปริมาณ อย่ากินเกิน 1,000 มิลลิกรัมต่อวันโดยไม่ปรึกษาแพทย์ เพราะวิตามินซีในขนาดสูงอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อนิ่วในไตได้ โดยเฉพาะในผู้ป่วยที่ไตต้องทำงานหนักอยู่แล้วจากตัวโรคหรือจากยาที่ใช้รักษา

วิตามินอี (Vitamin E): ตัวช่วยต้านการอักเสบที่ต้องระวัง

วิตามินอีเป็นสารต้านอนุมูลอิสระอีกตัวที่มักถูกพูดถึงคู่กับวิตามินซี การกินทั้งสองตัวร่วมกันอาจเสริมฤทธิ์กันในการปกป้องเซลล์จากความเสียหาย แต่ข้อมูลโดยตรงเกี่ยวกับ วิตามินอีกับโรค SLE ยังมีจำกัด และส่วนใหญ่เป็นข้อมูลเชิงทฤษฎี

หลายคนเข้าใจว่าวิตามินอีช่วยให้ผิวพรรณดี แต่สำหรับผู้ป่วย SLE ที่ผิวหนังอักเสบง่าย การกินวิตามินอีโดยไม่จำเป็นอาจไม่ใช่ความคิดที่ดีเสมอไป เพราะวิตามินอีมีผลต่อการแข็งตัวของเลือดและอาจรบกวนการทำงานของยาบางชนิด ดังนั้นควรเลือกกินจากอาหารธรรมชาติ เช่น น้ำมันพืช ถั่วต่างๆ ดีกว่าการกินเป็นเม็ดเสริม เว้นแต่แพทย์จะแนะนำ

กับดักอันตราย: วิตามินและสมุนไพรที่ผู้ป่วย SLE ควรหลีกเลี่ยง

นี่คือสิ่งที่สำคัญพอๆ กับการรู้ว่าควรกินอะไร ในช่วงต้นปี 2026 ที่ผ่านมา มีการศึกษาที่รวบรวมข้อมูลจากงานวิจัยกว่า 11,800 ชิ้น พบว่าสมุนไพรและอาหารเสริมที่มีสรรพคุณ กระตุ้นภูมิคุ้มกัน อาจเป็นอันตรายต่อผู้ป่วยโรคผิวหนัง autoimmune เช่น SLE ได้ (^[7] citation:4)

งานวิจัยชิ้นนั้นชี้ชัดว่ามีสมุนไพร 15 ชนิดที่มีหลักฐานชัดเจนว่ากระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันจนอาจทำให้โรคกำเริบได้^[8] (citation:4) รายการมีดังนี้:

Alfalfa (ต้นอัลฟัลฟา) Ashwagandha (โสมอินเดีย) Astragalus (ปักคี้) Chlorella (คลอเรลล่า) Echinacea (เอ็กไคนาเซีย) Garlic (กระเทียม) Ginseng (โสม) Green tea extract (สารสกัดชาเขียว) Indian mulberry (ลูกยอ) Liquorice (ชะเอมเทศ) Mistletoe (มิสเซิลโท) Reishi mushroom (เห็ดหลินจือ) Skullcap (สคัลแคป) Spirulina (สไปรูลิน่า) Tinospora (บอระเพ็ด)

หลายคนอาจคิดว่าของดีอย่างกระเทียมหรือเห็ดหลินจือต้องปลอดภัย แต่ความจริงแล้วมันอาจเป็นอันตรายต่อผู้ป่วย SLE ได้ นี่คือจุดที่ต้องฉลาดเลือกและปรึกษาแพทย์ก่อนกินอะไรลงไป

เปรียบเทียบ: วิตามินสำหรับ SLE vs กับดักที่ควรระวัง

เพื่อให้เห็นภาพชัดขึ้น ลองมาเปรียบเทียบกันระหว่างวิตามินที่อาจมีประโยชน์กับสารกระตุ้นภูมิที่ควรหลีกเลี่ยง

วิตามินดี บทบาท: ปรับสมดุลภูมิคุ้มกัน ลดการอักเสบ ความเสี่ยง: ขนาดสูงต้องเจาะเลือดติดตาม วิตามินซี บทบาท: ต้านอนุมูลอิสระ ลดการอักเสบ ความเสี่ยง: ขนาดสูงอาจเสี่ยงนิ่วในไต แคลเซียม บทบาท: เสริมสร้างกระดูก ป้องกันกระดูกพรุน ความเสี่ยง: แทบไม่มี หากกินตามขนาดที่เหมาะสม สมุนไพรกระตุ้นภูมิ (กระเทียม โสม เอ็กไคนาเซีย สไปรูลิน่า ฯลฯ) บทบาท: กระตุ้นการทำงานของภูมิคุ้มกัน ความเสี่ยง: เสี่ยงทำให้โรค SLE กำเริบรุนแรงได้

ข้อแตกต่างที่ชัดเจนคือ วิตามินที่ปลอดภัยจะช่วยควบคุมหรือลดการอักเสบ ในขณะที่สมุนไพรกระตุ้นภูมิจะไปเร่งให้ระบบภูมิคุ้มกันทำงานหนักขึ้น ซึ่งตรงข้ามกับเป้าหมายของการรักษา SLE โดยสิ้นเชิง

ข้อควรปฏิบัติ: กินวิตามินอย่างไรให้ปลอดภัยสำหรับผู้ป่วย SLE

หัวใจสำคัญของการกิน วิตามินสำหรับผู้ป่วย SLE คือการกินภายใต้ดุลยพินิจของแพทย์เท่านั้น อย่าเชื่อโฆษณาหรือคำบอกเล่าจากคนรู้จักโดยไม่ตรวจสอบ ก่อนกินวิตามินหรืออาหารเสริมใดๆ ควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรที่รู้ประวัติการรักษาของคุณอย่างละเอียด

การเลือกกินอาหารจากธรรมชาติที่ปลอดภัยก็เป็นทางเลือกที่ดี เช่น การกินปลาแซลมอน ไข่แดง และนมเสริมวิตามินดีเพื่อเพิ่มวิตามินดี หรือกินผักผลไม้สด เช่น ส้ม ฝรั่ง มะขามป้อม เพื่อให้ได้วิตามินซีโดยไม่ต้องพึ่งเม็ดยา สำหรับแคลเซียม นม โยเกิร์ต เต้าหู้ และผักใบเขียวเข้มก็เป็นแหล่งชั้นดี

ที่สำคัญที่สุดคือ การกินอาหารปรุงสุกใหม่ สะอาด และถูกสุขลักษณะ เพราะผู้ป่วย SLE ที่กินยากดภูมิคุ้มกันจะติดเชื้อง่ายกว่าคนทั่วไป อาหารที่สะอาดและสดใหม่คือเกราะป้องกันชั้นแรกที่ดีที่สุด

เรื่องจริงจากผู้ป่วย: บทเรียนจากการเลือกกินวิตามินของ "แพร"

แพร หญิงสาววัย 34 ปี อยู่กับ SLE มา 5 ปี เธออยากดูแลตัวเองให้ดีขึ้น เลยลองหาซื้อวิตามินรวมและสมุนไพรบำรุงร่างกายมากินเองตามที่มีคนแนะนำในอินเทอร์เน็ต ภายใน 3 สัปดาห์ เธอเริ่มมีผื่นขึ้นตามหน้าและข้อมือ ปวดข้อมากขึ้น จนต้องกลับไปหาหมอ

หมอวินิจฉัยว่าโรคกำเริบ และสันนิษฐานว่าสาเหตุอาจมาจากสมุนไพรที่แพรกินเข้าไป หนึ่งในนั้นคือสารสกัดกระเทียมและโสม ซึ่งเป็นตัวกระตุ้นภูมิชั้นดีตามที่งานวิจัยปี 2026 เตือนไว้ (citation:4) แพรรู้สึกแย่มากที่ตั้งใจดีแต่กลับทำร้ายตัวเอง

จากเหตุการณ์นั้น แพรเรียนรู้ว่าการกิน วิตามินสำหรับผู้ป่วย SLE ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เธอปรึกษาแพทย์เพื่อตรวจระดับวิตามินดีในเลือด และพบว่าขาดวิตามินดีอย่างรุนแรง แพทย์จึงสั่งวิตามินดีชนิดรับประทานในขนาดที่เหมาะสม พร้อมทั้งให้กินแคลเซียมเสริมควบคู่กันไป

หลังจากผ่านไป 6 เดือน อาการต่างๆ ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ระดับวิตามินดีในเลือดกลับมาปกติ ข้อไม่ปวด ผื่นไม่ขึ้น แพรบอกว่าตอนนี้เธอรู้สึกมั่นใจขึ้นเวลาจะกินอะไร เพราะมีแพทย์เป็นที่ปรึกษา และไม่เชื่ออะไรง่ายๆ โดยไม่ปรึกษาผู้รู้

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

ถาม: กังวลว่าวิตามินบางชนิดจะไปกระตุ้นภูมิคุ้มกันให้ทำงานผิดปกติมากขึ้น จริงหรือไม่? ตอบ: จริงอย่างยิ่ง โดยเฉพาะวิตามินหรือสมุนไพรที่มีฤทธิ์กระตุ้นภูมิ เช่น โสม กระเทียม หรือสไปรูลิน่า ซึ่งมีหลักฐานชัดเจนว่าอาจทำให้ SLE กำเริบได้ ควรหลีกเลี่ยงและปรึกษาแพทย์ทุกครั้งก่อนกิน (citation:4)

ถาม: สับสนระหว่างข้อมูลในอินเทอร์เน็ตที่ขัดแย้งกันเรื่องอาหารเสริม เลือกไม่ถูก ตอบ: ข้อมูลออนไลน์มีความขัดแย้งสูง เพราะแต่ละคนมีประสบการณ์และเงื่อนไขสุขภาพต่างกัน กฎเหล็กคือ ห้ามเชื่อ ต้องปรึกษา ให้ใช้ข้อมูลออนไลน์เพื่อตั้งคำถามกับแพทย์ของคุณเท่านั้น อย่านำมาตัดสินใจกินเอง

ถาม: กลัวผลข้างเคียงจากการทานวิตามินร่วมกับยากดภูมิที่หมอสั่ง ควรทำอย่างไร? ตอบ: ความกังวลนี้ถูกต้องแล้ว วิตามินบางชนิดมีปฏิกิริยากับยา วิธีที่ดีที่สุดคือแจ้งแพทย์ทุกครั้งว่าคุณกำลังกินหรือกำลังจะกินอะไรเพิ่ม แพทย์จะเป็นผู้ประเมินความเสี่ยงและประโยชน์ให้คุณเอง

ถาม: ไม่รู้วิธีเลือกยี่ห้อหรือปริมาณที่ปลอดภัยต่อไต ต้องดูยังไง? ตอบ: ปริมาณวิตามินซีที่สูงเกิน 1,000 มก./วัน เสี่ยงต่อนิ่วในไต วิตามินดีที่สูงเกินควรก็ต้องเจาะเลือดติดตาม ดังนั้น อย่าเลือกยี่ห้อเอง อย่ากำหนดปริมาณเอง ให้แพทย์หรือเภสัชกรเป็นคนแนะนำว่ายี่ห้อไหนดีและควรกินวันละกี่เม็ด โดยพิจารณาจากการทำงานของไตคุณ

ถาม: มีความเชื่อผิดๆ เกี่ยวกับสมุนไพรหรือโพรไบโอติกส์ที่อาจเป็นอันตรายต่อ SLE จริงไหม? ตอบ: จริง มีความเชื่อว่าอะไรที่ ธรรมชาติ ต้องดีและปลอดภัยเสมอ แต่โพรไบโอติกส์ที่กระตุ้นภูมิหรือสมุนไพรปรับภูมิคุ้มกัน อาจส่งผลเสียต่อผู้ป่วย SLE ได้รุนแรง อย่าซื้อกินเองโดยเด็ดขาด (citation:4)(citation:8)

สรุป: กินวิตามินอย่างไร ให้ปลอดภัยและได้ประโยชน์สูงสุด

ผู้ป่วย SLE ควรกินวิตามินอะไรดี คำตอบคือควรกินภายใต้การดูแลของแพทย์เท่านั้น โดยวิตามินที่มีงานวิจัยรองรับคือ วิตามินดี และแคลเซียม ซึ่งจำเป็นมากสำหรับผู้ที่กินสเตียรอยด์ ส่วนวิตามินซีก็มีแนวโน้มดีในการลดการอักเสบ แต่ยังต้องรอผลวิจัยเพิ่มเติม

สิ่งที่สำคัญไม่แพ้กันคือการรู้จักหลีกเลี่ยงสารกระตุ้นภูมิ เช่น สมุนไพรจีน กระเทียม โสม และสไปรูลิน่า ซึ่งอาจทำให้โรคกำเริบรุนแรงจนต้องนอนโรงพยาบาล (citation:4)

จำไว้เสมอว่า ไม่มีวิตามินเม็ดไหนสำคัญเท่ากับการกินอาหารสะอาด ปรุงสุกใหม่ และพบแพทย์สม่ำเสมอ อย่าเสี่ยงด้วยการลองของเอง ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญก่อนเสมอ

เปรียบเทียบ: วิตามินที่ควรกิน vs อาหารเสริมที่ควรเลี่ยง สำหรับผู้ป่วย SLE

กลุ่มวิตามินที่มีประโยชน์

ช่วยลดการอักเสบ เสริมสร้างกระดูก ปรับสมดุลภูมิคุ้มกัน

ค่อนข้างต่ำ หากใช้ภายใต้คำแนะนำของแพทย์และติดตามผลอย่างเหมาะสม

วิตามินดี, แคลเซียม, วิตามินซี (ในปริมาณเหมาะสม)

ปลาแซลมอน, ไข่แดง, นม, โยเกิร์ต, ผักใบเขียว, ส้ม, ฝรั่ง

กลุ่มสมุนไพรกระตุ้นภูมิ (เสี่ยง)

กระตุ้นการทำงานของระบบภูมิคุ้มกันให้แข็งแรง (ซึ่งตรงข้ามกับที่ SLE ต้องการ)

สูงมาก อาจทำให้โรค SLE กำเริบรุนแรง มีผื่น ปวดข้อ และอวัยวะภายในอักเสบ

กระเทียม, โสม, เอ็กไคนาเซีย, สไปรูลิน่า, เห็ดหลินจือ, ชะเอมเทศ (citation:4)

อาหารเสริมและสมุนไพรเหล่านี้ทุกชนิด ควรตรวจฉลากให้ดี

บทเรียนจากแพร: เมื่อความตั้งใจดี กลับทำให้ SLE กำเริบ

แพร หญิงสาววัย 34 ปี อาศัยในกรุงเทพฯ ทำงานออฟฟิศและป่วยเป็น SLE มา 5 ปี เธอตั้งใจอยากดูแลตัวเองให้ดีขึ้น จึงเริ่มหาข้อมูลวิตามินและอาหารเสริมในอินเทอร์เน็ต และตัดสินใจซื้อวิตามินรวมคู่กับสมุนไพรบำรุงสุขภาพหลายชนิดมากินเอง โดยไม่ได้ปรึกษาแพทย์

ช่วง 3 สัปดาห์แรกที่กิน แพรรู้สึกเฉยๆ แต่พอเริ่มเข้าสัปดาห์ที่ 4 เธอเริ่มมีผื่นแดงขึ้นที่แก้มและข้อมือ ปวดข้อตามนิ้วและข้อศอกมากขึ้นกว่าปกติ เธอคิดว่าอาจเป็นเพราะอากาศเปลี่ยน แต่แล้วผื่นก็ลามขึ้นหน้าผากและคาง เธอจึงตัดสินใจกลับไปพบแพทย์

หมอตรวจพบว่าระดับโรคกำเริบ และสอบถามถึงอาหารหรือยาที่กินเพิ่ม แพรนึกขึ้นได้ว่ากินสมุนไพรเสริมที่ซื้อมา ซึ่งมีส่วนผสมของสารสกัดกระเทียมและโสม ซึ่งเป็นตัวกระตุ้นภูมิคุ้มกันตามที่มีการเตือนในงานวิจัย แพรเสียใจมากที่ความตั้งใจดีของเธอกลับทำให้โรคแย่ลง

หมอให้แพรหยุดอาหารเสริมทั้งหมดทันที และเจาะเลือดพบว่าเธอขาดวิตามินดีขั้นรุนแรง แพทย์จึงสั่งวิตามินดีชนิดรับประทานและแคลเซียมเสริมให้ หลังกินต่อเนื่อง 4 เดือน อาการกำเริบค่อยๆทุเลา ระดับโรคกลับมาสงบ แพรบอกว่าตอนนี้เธอปรึกษาหมอก่อนกินอะไรทุกครั้ง ไม่เชื่ออะไรง่ายๆอีกต่อไป