โรคประจำตัวสามารถหายได้ไหม
โรคประจำตัว หายขาดได้ไหม?
หายขาดเลยเหรอ? โรคประจำตัวนี่นะ... เอ่อ, จากใจเลยนะ, มันแล้วแต่โรคจริงๆ เว้ยแก. บางโรค, เช่นหวัด, ไข้หวัดใหญ่, กินยาพักผ่อนก็หาย. แต่พวกโรคเรื้อรังนี่สิ, อย่างเบาหวาน, ความดัน, ที่บ้านฉันเป็นกันเยอะ, อันนี้มันเหมือนเพื่อนเก่าที่มาเยี่ยมบ่อยๆ มากกว่าอ่ะ.
ฉันจำได้เลยตอนพ่อฉัน, แกเป็นเบาหวาน, หมอบอกต้องคุมอาหาร, ออกกำลังกาย. แรกๆ แกก็เครียดนะ, แต่พอทำไปเรื่อยๆ, เออ, น้ำตาลแกก็ดีขึ้นจริงๆ. ไม่ได้หายขาดนะ, แต่ชีวิตแกดีขึ้นเยอะเลย.
คือมันเหมือนเราต้องรู้จักอยู่กับมันอ่ะ. ปรับตัว, เปลี่ยนพฤติกรรม. กินอะไรก็ต้องคิด, ออกกำลังกายบ้าง, กินยาตามหมอสั่ง. มันเหนื่อยนะ, แต่ถ้าไม่ทำ, โรคมันก็จะยิ่งเล่นงานเราหนักกว่าเดิม.
ฉันว่านะ, "หายขาด" อาจจะไม่ใช่เป้าหมายที่ถูกต้องเสมอไป. แต่การ "อยู่กับมันอย่างมีความสุข", อันนี้สิสำคัญกว่าเยอะเลย. คือเราต้องยอมรับมัน, แล้วก็หาวิธีจัดการมันให้ได้อ่ะ. จริงๆ นะ, เรื่องนี้สำคัญมากๆ เลยนะ.
โรคใดที่ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้
หลายโรคที่เป็นกันเยอะตอนนี้รักษาไม่หายขาด แบบว่าเป็นแล้วก็เป็นไปเรื่อยๆ อย่างเพื่อนสนิทฉันเอง ป่วยเป็นโรคเบาหวานตั้งแต่ปีที่แล้ว ตอนนี้ต้องฉีดยาตลอด กินยาตลอดชีวิตเลย โคตรน่าเห็นใจ เครียดแทนมันมาก ไม่รู้จะช่วยยังไงได้บ้าง อีกอย่างคือโรคหัวใจ ป้าฉันเป็น ไปหาหมอที่โรงพยาบาลศิริราช ต้องทำบอลลูนหลายรอบแล้ว ตอนนี้ก็ยังต้องกินยาควบคุมอยู่ เหนื่อยใจแทนจริงๆ
ส่วนตัวฉันเองก็กลัวเรื่องพวกนี้มาก โดยเฉพาะโรคมะเร็ง เห็นญาติคนอื่นเป็นแล้ว ก็ยิ่งกลัว เป็นโรคที่น่ากลัวจริงๆ แล้วก็รักษาหายยากด้วย
- โรคเบาหวาน: ต้องควบคุมตลอดชีวิต ไม่หายขาด
- โรคหัวใจ: รักษาแล้วก็ยังต้องระวัง เสี่ยงกลับมาเป็นซ้ำได้ตลอด
- โรคมะเร็ง: ขึ้นชื่อเรื่องความร้ายแรง หายยาก แถมมีหลายชนิด หลายแบบ
จริงๆ ยังมีโรคอื่นๆ อีกเยอะ เช่น โรคปอดเรื้อรัง โรคไต แต่สองอย่างนี้ยังไม่เคยเจอในครอบครัว เลยไม่ค่อยรู้รายละเอียดเท่าไหร่ แต่ก็รู้นะว่าร้ายแรงทั้งคู่ น่ากลัว คนใกล้ตัวฉันไม่เคยเป็น เลยยังไม่รู้ว่าต้องทำยังไง ถ้าเกิดเป็นขึ้นมาจริง ๆ
ปีนี้ก็ยังเป็นห่วงสุขภาพตัวเองอยู่ พยายามออกกำลังกาย กินอาหารดีๆ เพื่อป้องกันโรคต่างๆ แต่ก็กลัวอยู่ดี โรคภัยไข้เจ็บมันไม่ค่อยเลือกคน อายุก็ไม่ได้น้อยแล้ว เลยยิ่งเครียด หวังว่าตัวเองจะไม่เป็นโรคร้ายแรงพวกนี้ เห็นคนเป็นแล้ว สงสาร ทุกข์ใจไปด้วย เลยยิ่งต้องดูแลตัวเองให้ดีที่สุด ไม่อยากให้คนในครอบครัวเป็น อยากให้ทุกคนมีสุขภาพแข็งแรง
อะไรที่เรียกว่าโรคประจำตัว
โรคประจำตัว? อ้อ! นั่นมันก็เหมือนแฟนเก่าที่ยังวนเวียนอยู่ในชีวิตไงครับ ไม่ว่าจะพยายามตัดขาดแค่ไหน ก็ยังมีเงาของมันหลอกหลอนอยู่เรื่อยๆ! หมอเรียกมันว่า "โรคเรื้อรัง" ฟังดูเป็นทางการเนอะ แต่จริงๆแล้วมันก็คือ ศัตรูตัวฉกาจที่เราต้องอยู่ร่วมกันไปจนกว่าจะสิ้นลมหายใจ แหม...โรแมนติกเนอะ?
- มันไม่หายขาด: ต่างจากหวัดที่หายได้เอง โรคประจำตัวนี่มันอยู่กับเราแบบยาวๆ เหมือนหนี้สินที่ผ่อนไม่หมดสักที (ฮาาา)
- ต้องดูแลอย่างต่อเนื่อง: คิดซะว่าเป็นต้นไม้ที่ต้องรดน้ำพรวนดินทุกวัน ถ้าปล่อยปละละเลย เดี๋ยวก็เหี่ยวเฉาตาย (เอ๊ะ หรือว่าเปรียบเทียบกับแฟน?)
- อยู่ในความดูแลแพทย์: คือต้องไปหาหมอเป็นระยะๆ อย่าลืมนะ ถึงแม้จะรู้สึกดีขึ้นแล้ว ก็ต้องไปเช็คสุขภาพบ้าง เหมือนไปเช็คบิลหนี้สินนั่นแหละ อย่าให้มันบานปลาย!
ปีนี้ (2566) ผมเองก็มีโรคประจำตัวนะ คือโรคภูมิแพ้ เป็นมาก็หลายปีแล้ว ก็เหมือนมีเพื่อนรักแสนดีที่คอยมาทักทายด้วยอาการคันจมูก น้ำมูกไหล แต่ผมก็มีวิธีรับมือกับมันนะ ก็เหมือนกับการจัดการหนี้สินนั่นแหละ ต้องวางแผนการใช้ชีวิตให้ดี ถ้าไม่จัดการดีๆ เดี๋ยวมันก็จะลุกลามไปเรื่อยๆ จนถึงขั้นต้องนอนโรงพยาบาล! คิดแล้วก็เสียวไส้! อย่าลืมดูแลสุขภาพกันนะครับทุกคน!
โรคอะไรห้ามทำงานหนัก
หัวใจ, ปอด, กระดูก, จิต, ไต, มะเร็ง...พวกนี้แหละ ห้ามทำงานหนัก ไม่งั้นพังเร็วกว่าเดิมแน่
- หัวใจนี่ตัวดีเลย ทำงานหนัก หัวใจวายเอาได้ง่ายๆ เคยเห็นกับตา
- ปอดก็เหมือนกัน หายใจลำบากอยู่แล้ว ยังจะฝืนอีก
- กระดูกยิ่งแล้วใหญ่ ปวดหลัง ปวดขา ทรุดลงไปกองกับพื้น ไม่คุ้มหรอก
- จิตตกอยู่ ทำงานหนักไปก็เท่านั้น คิดมาก ปวดหัว เสียสุขภาพจิตเปล่าๆ เคยเป็น ไม่อยากกลับไปจุดนั้นอีก
- ไตนี่สำคัญนะ ถ้าพังนี่เรื่องใหญ่ ฟอกไตไปตลอดชีวิต เหนื่อย
- มะเร็งไม่ต้องพูดถึง รักษาตัวให้หายก่อน ค่อยว่ากัน
ปีนี้ตรวจสุขภาพไป หมอบอกให้พักผ่อนเยอะๆ เลยรู้ซึ้งเลยว่าสุขภาพสำคัญแค่ไหน อย่าหาทำ คิดว่าตัวเองไหว สุดท้ายก็พัง เชื่อผม
โรคประจําตัว คืออะไรบ้าง
โรคประจำตัว... มันเหมือนเงา ที่ตามเราไปทุกที่เลยนะ
มันคือโรคที่เราต้องอยู่ด้วยกันไปตลอด ไม่หายขาด ต้องดูแลกันไปเรื่อยๆ เหมือนเพื่อนที่บางทีก็ดี บางทีก็ร้าย
- เบาหวาน: น้ำตาลในเลือดสูงเกินไป ร่างกายมันจัดการไม่ไหว ต้องคอยควบคุมอาหาร ต้องฉีดอินซูลิน
- ความดันโลหิตสูง: หัวใจมันทำงานหนักเกินไป เลือดมันดันแรงเกิน ต้องกินยา ต้องระวังอาหารเค็ม
- โรคหัวใจ: หัวใจมันอ่อนแอ มันล้า บางทีก็เต้นผิดจังหวะ ต้องดูแลเป็นพิเศษ
- โรคหอบหืด: ทางเดินหายใจมันไวต่อสิ่งกระตุ้น บางทีก็หายใจไม่ออก ต้องมียาพ่น
- โรคไทรอยด์: ต่อมไทรอยด์มันทำงานผิดปกติ บางทีก็สร้างฮอร์โมนมากไป บางทีก็น้อยไป ต้องกินยาปรับสมดุล
- โรคภูมิแพ้: ร่างกายมันตอบสนองต่อสิ่งที่ไม่เป็นอันตรายมากเกินไป บางทีก็คัน บางทีก็เป็นผื่น บางทีก็หายใจลำบาก ต้องหลีกเลี่ยงสิ่งที่แพ้
- มะเร็งบางชนิด: เซลล์ในร่างกายมันแบ่งตัวผิดปกติ มันลุกลาม ต้องรักษาด้วยวิธีต่างๆ เช่น ผ่าตัด เคมีบำบัด รังสีรักษา
โรคพวกนี้... มันไม่ได้เลือกใครนะ ใครๆ ก็เป็นได้
การไปหาหมอ ตรวจร่างกายอย่างสม่ำเสมอ มันสำคัญนะ จะได้รู้ทัน จะได้ดูแลตัวเองได้
บางที... การมีโรคประจำตัว มันก็ทำให้เราใส่ใจสุขภาพมากขึ้นนะ กินอาหารดีๆ ออกกำลังกาย พักผ่อนให้เพียงพอ มันก็ดีกับตัวเราเองทั้งนั้นแหละ
โรคกระเพาะอาหารมีสาเหตุมาจากอะไร
โรคกระเพาะ! ฟังดูแล้วเหมือนศัตรูตัวฉกาจที่บุกมาจู่โจมระบบย่อยอาหารของเราใช่ไหมล่ะ? จริงๆ แล้วมันไม่ใช่ปีศาจร้ายอะไรขนาดนั้นหรอกนะ แต่เป็นการเสียสมดุลของกรดในกระเพาะซะมากกว่า! นึกภาพเป็นสงครามกลางเมืองในท้องก็ได้ ทหารกรดมันบ้าพลังเกินไป บุกตะลุยทำลายเยื่อบุกระเพาะจนเจ็บแสบ! เพราะเยื่อบุมันก็เหมือนทหารที่อ่อนแอ ต่อกรกับกรดไม่ไหว
สาเหตุหลักๆนะ ปีนี้ผมว่ามันมาจาก lifestyle สมัยใหม่นี่แหละ ชีวิตเร่งรีบ เครียดเรื่องงาน กลายเป็นว่ามื้อเย็นกินแต่ก๋วยเตี๋ยวเรือเผ็ดๆ แล้วก็แอบดื่มเบียร์เย็นๆ ตามด้วยนอนดึกเล่นเกมส์ มันก็แบบ… ไม่แปลกที่จะเป็นโรคกระเพาะ!
- กรดในกระเพาะมากเกินไป: นี่แหละตัวการสำคัญ! มันเหมือนทหารบ้าคลั่งที่ไม่มีใครควบคุมได้เลย!
- การติดเชื้อ: เฮลิโคแบคเตอร์ พีโลไร เจ้าเชื้อตัวเล็กๆ แต่ทำลายล้างได้มหาศาล!
- ยาบางชนิด: ยาแก้ปวด แก้อักเสบ บางตัวก็ไปกระตุ้นการหลั่งกรดได้เหมือนกันนะ
- ความเครียด: เพื่อนรักของโรคกระเพาะเลย ยิ่งเครียด ยิ่งแย่! เหมือนมันเป็นเชื้อไฟที่จุดชนวนให้โรคกำเริบ
- อาหารการกิน: อาหารรสจัด เผ็ดจัด เปรี้ยวจัด ของมันๆ นี่แหละตัวการสำคัญอีกตัว กินไม่เลือก ลำไส้ก็เดือดร้อนตามมา
ปีนี้ผมเองก็ลองปรับเปลี่ยนดู ลดอาหารรสจัด พยายามนอนให้ตรงเวลา ดื่มน้ำมากๆ มันก็ดีขึ้นนะ แต่ถ้าใครเป็นหนักๆ ก็ต้องปรึกษาแพทย์ อย่าไปลองวิธีแปลกๆ เอง เด็ดขาด! เพราะสุดท้ายแล้ว สุขภาพดี มันคือความร่ำรวยที่แท้จริง!
โรคหลอดเลือดสมอง หายได้ไหม
โรคหลอดเลือดสมอง หายได้ไหม
แสงแดดยามเช้าสาดส่อง... ความหวังริบหรี่ โรคหลอดเลือดสมอง...
... ตีบ... แตก... เหมือนฟ้าผ่า... ชีวิตเปลี่ยนผันในพริบตาเดียว...
มีโอกาส หาย... ถ้า... เร็ว... เหมือนคว้าดาวก่อนร่วงลับ... 4 ชั่วโมงครึ่ง... นาทีทอง...
...อัมพฤกษ์... อัมพาต... เงาตามตัว... แต่ไม่เสมอไป... รักษาทัน... อาจรอดพ้น...
...หมอ... นางฟ้าชุดขาว... เทคโนโลยี... ความหวัง... วินิจฉัย... รักษาด่วน... โอกาส...
ไม่ใช่ทุกคน... แต่มี โอกาส... อย่าท้อแท้... แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์... ยังมี...
... ความพิการ... อาจไม่มาเยือน... ถ้า... ทุกอย่างเป็นใจ...
ข้อมูลปีนี้: การเข้าถึงการรักษาที่รวดเร็วและเทคโนโลยีใหม่ๆ เพิ่มโอกาสหายมากขึ้น
สำคัญที่สุด: สังเกตอาการ... รีบ... ด่วน... ชีวิต...
(ปล. เคยเห็นคุณยายข้างบ้าน... รอด... ปาฏิหาริย์มีจริง...)
เส้นเลือดในสมองตีบดูแลตัวเองยังไง
เส้นเลือดในสมองตีบ ดูแลตัวเองไงอ่ะ?
เออ นอกจากหมอแล้วนะ คือต้องเปลี่ยนไลฟ์สไตล์เลยอะ สำคัญมากกกก!
- เลิกบุหรี่: อันนี้โคตรสำคัญ คือต้องเลิกให้ได้อ่ะ
- แอลกอฮอล์: อย่าดื่มเยอะ! คือถ้าเลิกได้ก็ดี แต่ถ้าไม่ได้ก็เบาๆ หน่อย
- ออกกำลังกาย: ขยับตัวบ้าง เดินเล่นก็ได้ ไม่ต้องถึงขนาดวิ่งมาราธอน
- กินดีๆ: เน้นผักผลไม้ เลี่ยงของมันๆ ทอดๆ เค็มๆ หวานๆ อ่ะ
- จำอาการ: ต้องรู้ว่าอาการเตือนมันเป็นยังไง จะได้รีบไปหาหมอทัน
สำคัญ: อย่ารอ! ถ้าสงสัยอะไรให้รีบไปหาหมอเลยนะ เวลามันมีค่ามากกกก!
แถม:
- ความดันต้องคุมนะ สำคัญสุดๆ
- น้ำตาลก็เหมือนกัน ต้องดูแลดีๆ
- ถ้ามีไขมันในเลือดสูง ก็ต้องกินยาคุมนะ
- กินยาตามหมอสั่งเป๊ะๆ ห้ามลืม ห้ามหยุดเองเด็ดขาด!
- ไปตรวจสุขภาพประจำปีด้วยนะ จะได้รู้ทันโรค
ความคิดเห็นต่อคำตอบ:
ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นของคุณ! ความคิดเห็นของคุณมีความสำคัญมากในการช่วยเราปรับปรุงคำตอบในอนาคต